Annemarie van de Vreugde.
Volledig scherm
PREMIUM
Annemarie van de Vreugde. © Lex de Meester

Een zure kotskrans, daar kan ik wat mee!

Column Annemarie van de VreugdeVanaf het moment dat die twee streepjes op de ondergepieste test zichtbaar zijn begint het eigenlijk al. Het idee tekort te schieten, het niet goed doen, falen. Niet meteen overlopen van warme gevoelens terwijl alle andere leuke vrouwen om je heen dat wél lijken te doen. Die oprecht lijken te genieten van het feit dat er een baby aan hun tepel hangt, ze een geplunderde vagina en een niet af te schudden verantwoordelijkheid hebben gekregen.

  1. Een eerste schooldag zonder kloppende stressader
    PREMIUM
    column annemarie van de vreugde

    Een eerste schooldag zonder kloppende stressader

    ‘Ik ben blij dat de kinderen weer naar school gaan’, was de stelling vorige week in deze krant. Ik ben het hier helemaal mee eens. Zes weken schoolvakantie betekent opvang regelen, bedenken wat nu weer te gaan doen en zorgen dat niemand elkaar in de haren vliegt. Wat het niet eenvoudiger maakt, is dat ik van nature geen geduldige oermoeder ben. Het type vrouw dat het enig vindt om lekker te knutselen, koekjes te bakken of met de duplo te spelen. Ik ga liever bier drinken op het terras.
  2. Tegen wil en dank op een waterig snotdieet
    PREMIUM
    column annemarie van de vreugde

    Tegen wil en dank op een waterig snotdieet

    ‘Kleinere porties, bouillon in plaats van een rijk gevulde soep en geen apart verpakte toetjes meer.’ Nee, ik deel niet mijn dieetgeheim. Dit is het karige rantsoen waar de (dementerende) bewoners van een woonzorgcentrum in Delft op zijn gezet. Via een brief liet de leiding van het centrum weten dat er bezuinigd moest worden. Sympathiek ook om deze boodschap met een brief mee te delen, de informatie blijft vast goed hangen. In hun wanen schrikken de dementerende bewoners zich bij elke maaltijd toch weer een ongeluk? Met een lepel trillend zoekend in die waterige bouillon naar een sliert vermicelli en soepballetjes.