Volledig scherm

Tukker is weer helemaal terug na vervelend 'Sinterklaas-cadeautje'

MIDDELBURG - ,,Op 4 december vorig jaar ging het fout’’, diept Zeelandia Middelburg-verdediger Dennis Tukker (24) moeiteloos op uit zijn geheugen. ,,Een dag voor Sinterklaas. Nou, dat was geen heel fijn cadeautje...’’ Nu is hij helemaal hersteld van een zware kruisbandblessure en klaar om dinsdagavond te spelen in het bekerduel met hoofdklasser Vlissingen (20.00 uur aftrap).

Al na twee minuten moest Tukker in het duel met Dubbeldam destijds vervangen worden. De linksback bleef met zijn been steken in een hoop zand op het veld van Zeelandia Middelburg, kwam in botsing met een tegenstander en werd per ambulance naar het ziekenhuis in Goes vervoerd. Zijn voorste kruisband bleek gescheurd, zijn mediale banden verrekt.

,,Ik wist dus al gelijk dat het lang revalideren zou worden’’, blikte hij terug. ,,Daarom heb ik ook al vrij snel de knop omgezet en ben ik vol voor die revalidatie gegaan, want als je blijft hangen in de teleurstelling duurt het - denk ik - alleen nog maar langer.’’

Vier weken na zijn operatie in januari huppelde hij de Fit4Free in Middelburg in (,,Lopen kon ik nog niet’’). Daar is hij sindsdien kind aan huis. Hij werd daarnaast flink geholpen door de verzorger Eduard Vroomen en fysiotherapeuten Anton Engels en Erwin Adan. ,,Mijn linkeronderbeen was net na de operatie nog gewoon goed, maar mijn rechteronderbeen was als een pols zo dun’’, zei hij zonder overdrijven.

Buitenbeentje

Quote

Het zou mooi zijn als er wat mensen bij onze wedstrijd langs de lijn staan. Voor Oranje hoef je toch niet meer thuis te blijven

Dennis Tukker, verdediger Zeelandia Middelburg

Als hij niet in de sportschool zat om te werken aan het herstel van die ‘pols’, was hij dikwijls op de Veerse Poort te vinden. Tukker: ,,Ik liet me daar door mijn vader afzetten om naar de training van het eerste team te kijken. Zeker in het begin deed ik dat wekelijks. Je mist veel door zo’n blessure, dus je wordt toch een soort buitenbeentje. Er wordt gelachen, er wordt gepraat op dat veld en dat wilde ik niet allemaal missen. Zeker omdat ik met sommigen al zo lang samenspeel.’’

Inmiddels kan hij zich er weer op verheugen om opnieuw met hen samen te spelen, na tweeënhalve wedstrijd met het tweede zonder pijn. ,,Dat ging goed’’, vond Tukker. ,,Ik ben natuurlijk nog niet als een gek tekeer gegaan, maar ik was nog absoluut niet moe. Ook niet na negentig minuten. Ik kende de verhalen van anderen met een kruisbandblessure en ik herken me daar wel in: ik ben nu ook sterker dan ooit. Ik heb meer inhoud, ben groter, breder en krachtiger.’’

Rentree

Dinsdagavond maakt hij sowieso zijn rentree in de eerste selectie. Als hij tegen Vlissingen weer speelminuten krijgt, zal ook de datum 14 november 2017 een speciaal plekje in zijn geheugen krijgen. ,,Maar dat hoor ik wel in de bespreking’’, blikte hij vooruit op het treffen met de ploeg die hij zaterdagavond tegen Goes aan het werk zag. ,,We hebben zaterdag met de hele selectie in het clubhuis gegeten en zijn daarna naar Vlissingen gegaan. Daar keek ik de wedstrijd toch iets anders.’’

Hij had bijvoorbeeld oog voor zijn mogelijke tegenstanders. ,,Ik vond dat Vlissingen ver terugzakte en de backs van Goes de ruimte gaf’’, analyseerde Tukker. ,,Ze speelden niet overtuigend, maar het is natuurlijk maar de vraag wat hun plan is voor het duel met ons. Het wordt sowieso hartstikke leuk. Het zou mooi zijn als er wat mensen langs de lijn staan. Voor Oranje hoef je tegenwoordig toch niet meer thuis te blijven’’, besloot hij met een knipoog.