Volledig scherm
Barry van der Hooft © PZC

Street Kings

ColumnWe liepen altijd door de brandgang achter het huis van mijn oma, gingen links de bocht om en stonden dan al op ons ‘veld’. De kentekenborden – twee ijzeren paaltjes, met een houten plankje erboven; drie op een rij, waar precies een bal tussendoor kon – waren de doeltjes. Natuurlijk voetbalden we ook gewoon op straat, maar op dat pleintje moest je harder je best doen. Een passeeractie was één, maar daarna moest je ook nog heel goed mikken om te kunnen scoren. Je ging duels aan en verbeterde je techniek. Je maakte soms ruzie en drukte de volgende dag weer op de deurbel, om samen te gaan voetballen.

Dat was ruim dertig jaar geleden. Het straatvoetbal is in de jaren daarna flink geëvolueerd. De panna deed zijn intrede en vooral dankzij YouTube maakten we kennis met freestylers, gasten (en soms ook meiden) die alles met een bal konden. Soufiane Touzani is er een bekend voorbeeld van, net als de Fransman Séan Garnier (hij dolde Neymar).

Iets minder bekend is, zeker buiten de Randstad, Edward van Gils. Toen ik hem voor de eerste keer bezig zag, was ik verkocht. De kleine, getatoeëerde man uit Koog aan de Zaan is een straatvoetballegende. (Kent u hem niet? Tik zijn naam eens in op YouTube). Gisteren las ik een mooi interview met Van Gils in Nieuwe Revu. Hij speelde met Ronaldinho en Edgar Davids en tegen Diego Maradona. Hij weet waarover hij praat. Van Gils haalde het enorme verschil in de laatste interland tussen Frankrijk en Nederland aan. ,,Ik schrok me kapot. Die Fransen hebben alles wat goede straatvoetballers hebben: bravoure, techniek en functionaliteit. In het Nederlandse veldvoetbal lijkt dat totaal te zijn verdwenen. Wij willen de straatmentaliteit weer een beetje terugbrengen.’’

Ik knikte instemmend terwijl ik het las. Van Gils heeft zijn eigen Kings Dome, een plek waar kinderen kunnen ervaren wat straatvoetbal inhoudt. En FC Utrecht maakt gebruik van zijn kwaliteiten, af en toe komt Van Gils met zijn Street Kings langs om bijles te geven. ,,Want de bluf moet terug in het Nederlandse voetbal’’, zegt hij daarover.

In Zeeland staan we niet bekend om onze bluf. Veel pleintjes en voetbalkooien waar kinderen van alle leeftijden dag in dag uit voetballen hebben we wel. In juni een Zeeuws kampioenschap straatvoetbal organiseren, dat zou ik wel zien zitten. We nodigen Edward van Gils en zijn Street Kings uit om te laten zien hoe het echt moet. Ik weet zeker dat veel Zeeuwse voetballertjes er dan weer een nieuwe voetbalheld bij hebben.

  1. Nog een paar maanden en dan valt het doek voor Zeeland Sport

    Nog een paar maanden en dan valt het doek voor Zeeland Sport

    VLISSINGEN - De voetbalvereniging Zeeland Sport, die ook nog een kleine biljartafdeling heeft, houdt aan het einde van dit seizoen op te bestaan. Tijdens een algemene ledenvergadering heeft het bestuur van de zaterdag-vierdeklasser een volmacht gekregen van een meerderheid van de aanwezige leden om het opdoeken van de club formeel voor te bereiden. Daarmee valt komende zomer het doek voor de in 1955 opgerichte Vlissingse club.
  2. Dylan 'Eagle' kan Bruse Boys zelfs in de Verenigde Staten niet loslaten

    Dylan 'Eagle' kan Bruse Boys zelfs in de Verenigde Staten niet loslaten

    BURGH-HAAMSTEDE - Woorden schieten voor Dylan Adelaar (21) tekort als hij wil beschrijven hoe mooi hij het leven vindt als speler van het voetbalteam van de Louisiana State University (LSUS). De enige baaldagen die hij het afgelopen halfjaar had in de Verenigde Staten waren zaterdagen. Dan kwam zijn vorige club Bruse Boys namelijk in actie in de eerste klasse, vaak zonder succes. ,,Helaas heb ik tegen Deltasport (4-1-nederlaag) zelf ook weinig voor elkaar kunnen krijgen’’, sombert hij nog wat na, terugblikkend op het afgelopen weekend.