Volledig scherm
PREMIUM
Fabian Wilson en zijn handelsmerk. Hier geeft hij tegen Argon Daniel Akindayini één van zijn beste assists. © Camile Schelstraete

'Faber' is de man van de assist, de 93 ritjes naar Melle en de pannenkoeken

HOEK - Dat Fabian Wilson vrijwel wekelijks tot de betere spelers van Hoek behoort is geen toeval. De 27-jarige rechtsback koppelt talent aan een uitstekende mentaliteit en beleeft zijn sport bijna als een prof. Een verhaal over de bevlogen voetballer, die dit seizoen als enige speler geen minuut miste bij Hoek.

Het is een mooie zomerse avond in april 2011. Fabian Wilson is met zijn club Terneuzen net gepromoveerd naar de eerste klasse en tuurt voor een training vanaf de tribune over het hoofdveld. ,,Ik wil hogerop’’, zegt hij gedecideerd. Hij bedoelt daarmee niet de eerste klasse. Wilson heeft grotere plannen. Voor een Zeeuws-Vlaamse voetballer is Hoek dan één van de weinige opties. Bij de club die dan net uit de topklasse is gedegradeerd twijfelen ze echter of de 19-jarige verdediger het niveau wel aankan. Ze denken een gok te nemen, maar dat komt vooral doordat ze hem niet goed kennen.

Bij Terneuzen mag Wilson op dat moment dan tot de jonkies behoren; hij is een héél belangrijke pion. Zoals hij dat ook bij Hoek zal worden. In juni 2012, na zijn eerste seizoen bij die club, wordt hij gekozen tot Zeeuws Voetballer van het Jaar. Hij maakt naam als opkomende rechtsback, waartegen vrijwel iedere linksbuiten een vervelende middag heeft. Op 30 oktober 2013 speelt hij zich in de Kuip in de picture bij een groter publiek, als hij tegen Feyenoorder Elvis Manu fier overeind blijft. Het levert een uitnodiging op van RKC Waalwijk, waar hij twee stageperiodes afwerkt.

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement