Volledig scherm
© Melita Lanting

Herrie over opspuiten Roggenplaat

Op een tweede plek zand opspuiten op de Roggenplaat in de Oosterschelde. Dat is wat Rijkswaterstaat gaat doen om verdwenen onderwaternatuur in de Oosterschelde te compenseren. Mosselkwekers en kreeftenvissers zijn mordicus tegen.

ZIERIKZEE - ,,Dit is geen compensatie’’, stelt Jaap Geleijnse, voorzitter van de beroepsvereniging van vissers. ,,Er gaat iets verloren en dan moet je dat dáár oplossen  waar het weg is en niet met zand op de Roggenplaat. Als wij dit eerder hadden geweten waren we er dwars voor gaan liggen.’’ Hij reageert op het plan van Rijkswaterstaat om een tweede zandsuppletie te doen op de Roggenplaat. Als compensatie voor de verdwenen onderwaternatuur in de Oosterschelde nadat in de winter van 2014 verkeerd materiaal is gebruikt bij de vooroeverbestortingIn plaats van de grove staalslakken is toen veel te fijn zeegrind gestort om de dijken te beveiligen bij Burghsluis, Zierikzee en de Schelphoek. De beroepsvissers dienden een handhavingsverzoek in omdat dit in strijd was met de vergunning. Kreeften leven in schuilplekken en die zijn er niet in fijn zeegrind. Bovendien kan op grind (dat altijd blijft rollen) niets groeien. 

Het betekende einde voor de kreeft en einde onderwaternatuur op die plekken. De provincie Zeeland constateerde dat de klacht terecht was en stelde een zogeheten Last onder Dwangsom op om Rijkswaterstaat te dwingen deze fout te herstellen. Zouden ze dat niet doen, dan kwam er een rekening van ettelijke miljoenen. Alleen is dat besluit nooit formeel geworden. Voor het kon worden bekrachtigd, vernietigde de Raad van State de vergunning op verzoek van de Nederlandse Onderwatersport Bond. Einde dwangmiddel om de bodem van het Nationaal Park te herstellen, want als er geen vergunning is, kan je ook geen Last onder Dwangsom opleggen. 

Er wordt sinds die tijd wel gepraat over herstel en compensatie. Rijkswaterstaat stelt voor om kleine ruggetjes te maken op de plekken waar het foute zeegrind ligt. Op die rifjes van grove steen kan dan weer wat groeien en zal de natuur gedeeltelijk herstellen. Deze herstelmaatregel is voor de duikers voldoende, maar de kreeftenvissers willen daarnaast ook nog goede compensatie. Niet op een zandplaat boven water, maar onder water. Op de drie locaties  waar alles nu verdwenen is. Daarom zijn ze tegen de extra zandsuppletie en daarin vinden de mosselkwekers en kreeftenvissers elkaar. Want ook de mosselsector staat op de achterste benen, al is het om andere redenen. De sector is al een hele tijd  verwikkeld in een lastige discussie met Rijkswaterstaat over de opspuiten van zand op de Roggenplaat om de zandhonger te stillen. En nu komt daar een tweede lading bij. De mosselkwekers vrezen voor de goede kweekpercelen die rondom de zandplaat liggen. Wat als er ineens grote hoeveelheden zand op de mosselpercelen terecht komen en de percelen minder opbrengen? Is er dan compensatie? Rijkswaterstaat stelt zich op het standpunt dat de kwekers zelf moeten bewijzen dat mosselpercelen minder opbrengen door de zandsuppletie. Daar zijn de mosselkwekers het niet mee eens. Zij willen de bewijstlast omkeren.