Volledig scherm
Vis © Wim Hofman

Wim Hofman 30: Vis

Wim Hofman (1941) is schrijver, illustrator, kunstenaar. In zijn rubriek in de PZC geeft hij wekelijks een proeve van zijn kunnen: in woord en beeld. Die PZC-column wordt elke woensdag op Zeelandgeboekt geplaatst. Eind 2016 verscheen een selectie van zijn columns in boekvorm: Bramen plukken.

Zo zag ik ooit foto’s van de oostkust van Engeland waarop miljoenen haringen aanspoelden. Mensen die ze gingen rapen, liepen kniediep door de vis.

Vis

door Wim Hofman

In de viskraam op de markt lag een bergje rode zalm in stukjes. Ik zag ook schoongemaakte poontjes, maar ik kocht een stuk witte vis. Tot mijn verbazing kostte dat vijf euro. “Mooi afgerond”, zei de visverkoper. “Daar kan ik zelf moeilijk voor gaan vissen.” antwoordde ik. Onderweg naar huis dacht ik aan het vissen dat ik vroeger wel eens deed. Het begon met een netje waarmee ik stekelbaarsjes ving en die ik in een oude augurkenpot thuis dood liet gaan. Later ving ik wel eens met een lijntje een platvis, een lekker wild palinkje of wat magere krabben. In vissen moest je veel tijd steken. Ik vond meestal dat ik wel wat beters te doen had. Mijn vader viste vroeger nogal eens en hij klaagde steeds meer dat er hier in de buurt geen vis meer zat. Soms kwam hij na een nacht in de kou gestaan te hebben met niets terug. Toch had hij een mooie werpmolen en goed aas. Hij zwoer bij zagers.

Heel vroeger, zo wordt wel gezegd, zat er veel meer vis. Daarom ging men ook naar hartenlust met tientallen schepen tegelijk de zee op. Soms zat de Noordzee vol haring. Zo zag ik ooit foto’s van de oostkust van Engeland waarop miljoenen haringen aanspoelden. Mensen die ze gingen rapen, liepen kniediep door de vis. Al eerder haalde men vissen bij de vleet uit de Noordzee. Er ontstond grote onenigheid over met de Engelsen. Zij vonden dat de zee van hen was. Maar de Hollanders hadden de befaamde rechtsgeleerde Hugo de Groot die een beroemd boek schreef over de vrije zee. Dat kwam de Hollanders wel goed uit en ze hielden wel van ruziën. Hugo de Groot konden ze echter op een bepaald moment niet meer gebruiken. Hij werd net niet onthoofd, maar kreeg wel levenslange opsluiting vanwege zijn opvattingen. Hij wist uit de gevangenis te ontsnappen, dankzij een van zijn boekenkisten. Hij stierf in het buitenland.

Ondanks het idee van territoriale wateren, ontstaat er steeds weer ruzie over wie waar mag vissen. Vissen storen zich niet aan territoriale wateren en zwemmen dan eens hier dan eens daarheen. Binnenkort krijgen we misschien weer gedoe met de losgeslagen Britten over de weinige vis die er nog in de Noordzee zit.

Lees ook de andere blogs op Zeeland Geboekt.

blogs