Volledig scherm
De grafplank met middeleeuwse skeletresten. © PZC

En we noemen hem... Nico

Tijdschrift ZeelandVorig jaar december werd een grafplank met middeleeuwse skeletresten door de CT-scanner van het ADRZ in Goes gehaald. Het was een hele happening, met veel archeologen, onderzoekers en pers. De vraag van de dag was: is het meisje of een jongen? Het antwoord kon vrijwel meteen worden gegeven: een jongen, of beter gezegd: een man.

De restanten van het graf werden in 1923 op het strand van Oostkapelle opgegraven. Het gaat om een bodemplank van een grafkist met botten van een persoon, die circa 700 na Christus in de handelsplaats Walichrum bij Domburg is overleden. Afgelopen jaren zijn skelet en plank onderzocht, zodat de ouderdom kon worden vastgesteld.

In het nieuwste nummer van het tijdschrift Zeeland schrijft archeologisch conservator Aagje Feldbrugge van het Zeeuws Genootschap over meerdere vondsten op het Domburgse strand bij Berkenbosch. Omdat het inmiddels gewoonte is om skeletresten een naam te geven, stelt zij voor de door de CT-scanner gehaalde resten de naam Nico voor. Naar Nico Schoolmeester, de conciërge van het museum van het Zeeuws Genootschap, die in 1921 de grafresten ontdekte.

Jaap Gestman Geradts schrijft over de roerige jaren rond 1575 in Veere. In 1572 koos de stad de zijde van de prins, maar het duurde nog jaren voor er sprake was van een ‘geregelde’ situatie. Er werd weliswaar een prijzenhof ingesteld en er werden kaperbrieven uitgereikt, maar er werd heel wat tussen de regels door gehandeld. Het was een schimmige bedoening, soms viel er goed geld te verdienen, het volgende moment werd je opgepakt als piraat en boef. In het artikel speelt opkoper Cornelis de Hooghe een rol. Niet toevallig, Schrijver Gestman Geradts hoopt in 2018 te promoveren op een biografie van diezelfde De Hooghe.

Jan Zwemer zoekt relicten van ‘traditioneel informeel leiderschap’. En verwerkt daarin persoonlijke observaties: ,,Mijn eigen herinneringen zijn het duidelijkst over de familie van mijn vaders kant waarin ik – evenmin als in het Noord-Walcherse arbeidersmilieu in zijn algemeenheid – nooit sporen van clientèleverhoudingen of opkijken tegen hoger geplaatsten heb ontdekt. Relaties werden aangegaan in een sfeer van gelijkwaardigheid en kwamen voort uit familieverwantschap, vriendschap, het wonen in dezelfde omgeving of – soms – uit meer formele bindingen zoals het behoren tot dezelfde kerk of de (CNV-)vakbond.”

Verder in dit nummer viel me onder de aanwinsten nog de scheerdoek op, die dateert uit de tweede helft van de 18e eeuw en door de familie Schorer in 2015 in bruikleen is gegeven. Een bijzonder exemplaar, zonder meer.

Zeeland, tijdschrift van het Koninklijk Zeeuwsch Genootschap der Wetenschappen, jaargang 26, nummer 1, maart 2017.

Volledig scherm
© PZC
  1. 'Zeeland in strip': bestseller in Zeeland
    Zeeland Geboekt

    'Zeeland in strip': bestseller in Zeeland

    Afgelopen week verscheen de tiende druk van 'Zeeland in strip'. Met ruim 22.000 exemplaren is de strip één van de meest verkochte Zeeuwse boeken ooit. Het boek met tekeningen van illustrator Danker Jan Oreel (1962) en tekst van historicus Jan Zwemer (1960) verscheen in 2010 bij uitgeverij Het Paard van Troje in Goes. Het idee voor het boek kwam voort uit het project 'Goes in strip', ter gelegenheid van het 600-jarig bestaan van Goes in 2005.

blogs