Tekstgrootte

Een dubbele beenbreuk na een schandalige doodschop door een speler van Geldrop; het is te gek voor woorden.

Mijn broer Gérard heeft hem gisteravond nog even aan de lijn gehad. Raymond vertelde dat hij niets van het tumult had meegekregen dat na die overtreding was ontstaan. Ik begreep ook dat die schop nergens voor nodig was. Die kerel kwam aan de zijlijn veel te laat in.

Voor hemzelf vind ik het verschrikkelijk. Hij was de motor van Vlissingen, de man in vorm. Vorige week, tijdens de derby, vond ik hem fantastisch voetballen. Na afloop heb ik toen gezegd dat hij ook bij een ploeg als Hoek zo'n bepalende rol zou kunnen vervullen. Ik hoorde dat er belangstelling was uit België en ook Baronie wilde hem wel hebben. Dat is logisch, want hij is de afgelopen tijd steeds functioneler gaan voetballen. Ik heb laatst een wedstrijd van FC Dordrecht gezien. Ik overdrijf niet als ik zeg dat hij op dat niveau ook mee zou kunnen. Het enige minpuntje vind ik dat hij nog te weinig scoort. Ja, tegen ons scoorde hij dit seizoen in totaal drie keer, maar dit seizoen staat hij pas op zes doelpunten. Dat hadden er iets meer moeten zijn.

Ik heb Raymond nog één seizoen meegemaakt bij het eerste van RCS. Hij kwam toen net terug van de A-junioren van Sparta, waar hij een half jaar geblesseerd was geweest. Het was een echt talent, alleen dribbelde hij nog wat te veel. De laatste tijd ging dat beter, hij is echt gegroeid en speelde veel volwassener. Hij is met de bal aan de voet ook net zo snel als zonder bal. Dat kunnen er niet veel.

Voor Vlissingen is dit een hard gelag, omdat Raymond Wolff de rest van de ploeg beter liet voetballen. Voor hemzelf is het echt doodzonde. Ik hoop ook dat hij er weer helemaal bovenop komt, want dit zijn heel vervelende blessures. Als Vlissingen naar de hoofdklasse gaat, moet hij het daar ook weer kunnen laten zien.

  Sorteer reacties

Reageren