Zijn beste wedstrijd voor Zierikzee herinnert Kees Verkaart zich nog als de dag van gisteren: de bekerwedstrijd tegen Middelburg op 12 november 1989. foto Dirk-Jan Gjeltema
ZIERIKZEE - Er is er één jarig, hoera, hoera. Morgen verjaart de voetbalvereniging Zierikzee. De rood- zwarte club bereikt dan de alleszins respectabele leeftijd van 90 jaar. Het is komend weekend daarom groot feest op het eigen sportpark Den Hogen Blok. Iemand die daar zeker bij zal zijn is de illustere aanvaller van weleer: Kees Verkaart.
Na 45 jaar lidmaatschap laat de 54-jarige 'mister' Zierikzee nog wekelijks
de bal rollen in het derde elftal. Sinds drie jaar laat hij als
penningmeester ook het géld rollen voor de club.
We treffen
Kees Verkaart in zijn gezellige doorzonbungalow in de Caustraat. Een in
Zierikzee 'wereldberoemde' straat. Want ooit was die andere balvirtuoos,
Peter van Vossen, de buurman van Verkaart. Terwijl ze ook nog gezamenlijk
voor de hoofdmacht van de jubilaris uitkwamen. Hoe ver de
oud-Zierikzee-speler Van Vossen uiteindelijk is gekomen met zijn
liefhebberij is algemeen bekend. Insiders beweren echter dat ook Verkaart
ongetwijfeld geslaagd zou zijn in het betaalde voetbal. De met een fluwelen
trap gezegende goaltjesdief met dat rood-zwarte hart maakte destijds echter
een andere keuze.
Het zal 1974 geweest zijn toen de
Zierikzee-spelers Adrie Koster en Kees Verkaart zich in de kijker speelden
bij clubs als Feyenoord, Roda JC en KSK Beveren. De A-junioren van Zierikzee
waren zojuist Zeeuws kampioen geworden. Koster waagde de sprong in het diepe
en slaagde vooralsnog met vlag en wimpel, totdat een ernstige knieblessure
een voortijdig einde maakte aan zijn profcarrière. De huidige trainer van
Club Brugge schopte het weliswaar via Roda JC en PSV zelfs tot drievoudig
international. "Adrie heeft vaak gezegd dat als ik met hem meegegaan
was, ik het zeker ook gered zou hebben. Ik was in die tijd een soort Willy
van der Kuijlen. Een afmaker met een sterk schot", mijmert Kees
Verkaart. Als 20-jarig broekie koos Kees Verkaart half jaren zeventig van de
vorige eeuw echter anders. "Ik ben toen wel wezen praten bij die clubs.
Qua financiën zette ik het toen af tegen het salaris dat ik verdiende bij de
bank waar ik pas was begonnen. En daar zat niet zoveel verschil tussen.
Kijk, als ik toen wist wat ik nu weet, had ik het gewoon moeten proberen
natuurlijk. Ik kan dan ook heel eerlijk zeggen er erg spijt van te hebben
toen niet doorgezet te hebben."
In plaats daarvan bouwde
Verkaart de afgelopen 35 jaar een 'profcarrière' op bij de ABN/Amro bank.
Ondanks zijn wroeging bevat de harde schijf onder de kale schedel van
Verkaart vele gigabytes onvergetelijke voetbalmomenten.
Hij hoeft
dan ook niet lang na te denken wanneer hem naar één voorbeeld wordt
gevraagd. "Die kan ik zo oproepen, de bekerwedstrijd tegen Middelburg
op 12 november 1989." Verkaart, gekleed in een rode trui met zwarte
broek, de clubkleuren van vv Zierikzee ("Dat is toevallig hoor"),
haalt een knipselboek uit de kast.
"Kijk hier staat het met
koeienletters: Middelburg gevloerd door 'opa' Verkaart. Dit was de mooiste
wedstrijd die ik ooit heb gespeeld. Ik was 34 jaar en begon toen al aardig
grijs te worden. Vanaf de tribune werd ik uitgedaagd met 'opááá Verkááárt,
opááá Verkááárt'. Telkens als wij scoorden, ging ik als een dirigent voor
het Middelburgse publiek staan en zong ik ze voor 'opááá Verkááárt, opááá
Verkááárt'. Wij maakten uiteindelijk 3-3, na een penalty die ik erin schoot.
In de strafschoppenserie schoot ik er nog eentje in en won Zierikzee de
wedstrijd met 4-3. Man, man wat hadden wij een groot feest daarna."
Sorteer reacties
