IJZENDIJKE - Op 19 maart 1945 werd de IJzendijkse postduivenvereniging
Steeds Sneller opgericht. Op 19 maart viert de club het 65-jarig bestaan.
Terwijl de bezetters tijdens de oorlog het houden van duiven verboden
hadden, waren er toch duiven in IJzendijke. "Het is aan een aantal
dappere, ongehoorzame mensen te danken dat we hier alweer vrij vlot met de
duiven konden 'spelen'", vertelt Frans van der Vlies.
De nu
61-jarige secretaris/ coördinator van Steeds Sneller heeft het altijd druk
met de duiven, maar zeker de laatste maanden.
Hij was er nog niet
bij toen Corrie Neyssen, de eerste voorzitter, op 19 maart 1945 Steeds
Sneller liet opnemen in de Burgerlijke Stand der duivensport, maar rolde er
vrijwel gelijk na zijn geboorte in. Via vader Miel die hem met meer dan een
'emmertje duivensop' overgoot.
Van der Vlies heeft in de aanloop
naar het 65-jarig bestaan veel werk verricht. Niet alleen het feest maar ook
voor het ontstaan van de duivensport in IJzendijke.
Hij is de
archieven ingedoken en vond daar dat er in 1919, vlak na het einde van de
Eerste Wereldoorlog, al met duiven werd geconcourst in IJzendijke. "Er
waren toen zelfs meerdere verenigingen en meerdere locaties, maar nog niet
onder de verenigingsnaam Steeds Sneller. Die naam vinden we pas in 1945
terug, nadat tijdens de oorlog de Duitsers het houden van duiven hadden
verboden, omdat ze bang waren dat de duif geheime berichten zou overvliegen."
In de beginjaren bloeide de duivensport als nooit te voren. Kort na de
oprichting stonden er zestig namen op de ledenlijst. Het groeide zelfs tot
ruim zeventig in de beginjaren vijftig. Op een klein gebied, het
Bolwerk/Boulevard, zaten maar liefst vijftien melkers. Nu heeft de club nog
veertien actieve leden. "Maar", zegt Van der Vlies, "de club
is kerngezond. Ook al zijn we gedwongen om de laatste jaren samen met onze
buurman Eerste de Beste uit Schoondijke te concoursen om een volwaardig
peloton samen te kunnen stellen." Hij vreest dat dit er niet beter op
zal worden. "Mijn inschatting is dat we over vijf jaar in
West-Zeeuws-Vlaanderen nog twee inkorfcentra over hebben van de acht die we
nu in 2010 nog hebben. Het is niet anders."
Er is veel
veranderd. Niet alleen wat de snelheden van de duiven betreft, maar ook als
het om het klokken gaat. Had men in vroegere jaren bij een vereniging
slechts een paar klokken, nu gebeurt dat in vele gevallen elektronisch. Van
der Vlies: "Woonde men 300 meter van de plek waar de klok stond dan
kreeg men tijdcompensatie ten opzichte van diegene die 50 meter van de klok
woonde. Indien men een snelle atleet in de familie of kennissenkring had,
dan had men voordeel. Nu niet meer. De vaste chipring van de duif wordt
feilloos door een computerklok afgelezen. Volgens mij duurt het niet lang
meer of onze duiven kunnen we via de satelliet van ver zien aankomen op ons
computerscherm."
Op het feest op 19 maart is de bekende
duivenkenner Gert-Jan Beute, bekend van zijn boek Glashelder, de centrale
gast. De bijeenkomst vindt plaats in lokaal café Hofzicht aan de
Koninginnestraat.
