De mountainbikefamilie Reijnhout. Op de voorgrond Rosita. Achter: Joppe, Koen, vader Kees, opa Gerrit en Didi (vlnr). foto Ronald den Dekker
Fietsen doe je immers samen, zeker als het een recreatief evenement betreft. De familie Reijnhout brengt wel een heel bijzonder team op de been. Het bestaat uit drie generaties: vader Gerrit (72), zoon Kees (44) en kleinzoon Koen (12).
Het idee om samen te rijden kwam van de jongste van de drie. ,,Als jij de Kustmarathon rijdt, ga ik met je mee'', opperde Koen Reijnhout tijdens een gezellige avond. Van het een kwam het ander. Kennissen pikten het idee op en zorgden ervoor dat er werd ingeschreven.
,,Eerlijk gezegd was ik het alweer vergeten'', erkent opa Kees, die in Wolphaartsdijk woont. ,,Totdat ze me er een poosje terug aan herinnerden. M'n kleinkinderen zijn me enorm dierbaar. Ik heb er heel veel zin in."
De Reijnhouten vormen een echte mountainbikefamilie. Opa Gerrit was aanvankelijk voetballer maar op zijn vijftigste ging hij mountainbiken. Hij vond het zo leuk dat hij z'n enthousiasme aan z'n nageslacht doorgaf. Inmiddels rijden zijn zoon Kees, diens zoon Koen, en Didi en Joppe de Vries, de kinderen van Gerrits dochter. De kleinkinderen doen het zo goed dat ze bij nationale wedstrijden regelmatig in de prijzen vallen. Voor Didi en Koen heeft Gerrit Reijnhout zelfs een sponsor geregeld, Van Nunen Racing uit Etten-Leur, die hen van heuse carbonfietsen voorziet.
Jammer genoeg waren Didi en Koen te laat met inschrijven en kan niet de hele familie meedoen. ,,Dat doen we regelmatig hoor'', vertelt opa Gerrit. ,,We rijden samen toertochten. Er wordt dan goed voor me gezorgd. Er wordt gemeld wanneer er paaltjes in de weg staan, wanneer ik kan oversteken... Het is een rijkdom om dat te kunnen doen. Het is voor mij verschrikkelijk genieten.''
Het is de bedoeling dat Gerrit, Kees en Koen zaterdag van begin tot eind bij elkaar blijven. Gerrit denkt dat hij de zwakste schakel is, maar dat lijkt wel mee te vallen. Hij traint nog twee keer in de week en in het weekend is hij ook regelmatig actief. Vorig week reed hij een toertocht van vijftig kilometer door de Limburgse heuvels, de Sint Gertruid-toertocht.
Reijnhout stapte 's morgens om zes uur in de auto, stond om negen uur aan de start en stond een paar uur later aan de finish, nog zo fris als een hoentje. ,,Die tocht rij ik al sinds 1993'', vertelt hij. ,,Vroeger met een vriend, maar dat gaat helaas niet meer. Er waren dit jaar mensen bij die het einde niet haalden of die op zware stukken moesten afstappen. Dat was bij mij niet het geval. Als het eventjes te zwaar wordt, doe ik rustig aan, laat m'n hartslag even zakken en ga dan verder. Ik heb het op m'n 72e dus nog niet zo slecht gedaan.''
Meer nieuws en achtergronden in de aanloop naar de Kustmarathon op www.pzc.nl/kustmarathon
Sorteer reacties
