Peter Boone is bezemfietser tijdens de mountainbikemarathon. foto Ruben Oreel
Zie ook:
Toch heeft hij de finish in Burgh-Haamstede nog nooit gehaald. Dat komt omdat hij al die jaren actief was als bezemfietser. De bijna 48-jarige Walchenaar die tussen Veere en Vrouwenpolder woont, maakt zich verdienstelijk om fietsers met pech of andere problemen weer op weg te helpen. ,,Ik ben wel een fanatieke mountainbiker, maar niet prestatiegericht. Ik hoef die tocht niet zo nodig uit te fietsen.''
Boone is zeker voor Zeeuwse begrippen een mountainbiker avant- la-lettre. Bijna 25 jaar geleden al stapte hij op de mountainbike, of op iets wat toen daarvoor doorging. ,,Ik reed op een Peugeot. Een stalen fiets, zonder geveerde voor- of achtervork. Hier in Zeeland kon je volgens mij nog niet eens een mountainbike kopen. Ik kocht mijn fiets van een Belg.''
In de loop der jaren zag Boone de tweewieler evolueren tot hetgeen hij nu is. Alles werd lichter, sterker en sneller. Staal werd aluminium, aluminium werd carbon. En er kwam vering, voor en achter. ,,Een volgeveerde fiets is voor mij de beste ontwikkeling van allemaal'', vindt Boone. ,,Hier in Zeeland heb je dat niet nodig. Maar als je in de Alpen of de Ardennen rijdt, zit je redelijk comfortabel op je fiets met voor- en achtervering.''
Alhoewel hij veel ervaring heeft, heeft Boone zich niet echt toegelegd op wedstrijden. ,,Ik was 23 toen ik begon. Da's te laat om de top te bereiken. Ik was al snel een recreatierijder. Het is heerlijk om door de natuur te rijden. Ik geef ook clinics en organiseer reizen. Allemaal voor de lol. Noem het een uit de hand gelopen hobby.''
Fietsen op het strand is geen alledaagse bezigheid voor een mountainbker. Peter Boone, die op een steenworp afstand van de kust woont, doet het zelden. ,,Als ik het doe, rij ik op een oude fiets. Ik zal nooit mijn goede materiaal blootstellen aan zout en zand. Zout is heel slecht voor je fiets en je krijgt het heel moeilijk weg. Het is zaak om je fiets na afloop heel goed schoon te maken.''
Desondanks kent Boone met zijn karrenvrachten aan ervaring wel de do's and dont's van een deelnemer aan de mountainbikemarathon. Een van de belangrijkste dingen is dat je reservespullen mee moet nemen. Een lekke band kan iedereen krijgen en problemen met de ketting ook. ,,Als je reservespullen bij je hebt, is er altijd wel iemand die je wil helpen. Ik heb het er elk jaar druk mee. Ten tweede adviseert Boone om de tocht met gladde, zo breed mogelijke banden te rijden. Hoe breder de band, hoe minder snel je wegzakt in het zand. Een derde tip is om met gewone pedalen te rijden. Door het zand kunnen klikpedalen onbruikbaar worden. ,,Ik fiets de Kustmarathon altijd met gewone trappers'', legt Boone uit.
Tip nummer vier is om met een kleine versnelling te trappen. ,,Met een kleine versnelling gaat het misschien iets langzamer, maar je houdt het wel langer vol.'' De laatste tip is misschien wel de belangrijkste: doe een helm op. ,,Veel mensen hebben het niet in de gaten, maar je kunt écht hard vallen, ook op het strand. Ik heb in de jaren dat ik fiets vijf nieuwe helmen moeten kopen. Ik moet er niet aan denken wat er gebeurd zou zijn, als ik geen helm had opgehad. Ik neem in de loop der jaren steeds minder risico, maar ben afgelopen winter toch met m'n hoofd tegen een boom gevallen. De helm was kapot, maar m'n hoofd nog heel.''
Ja, ook in de Kustmarathon zet Boone een helm op, hoewel hij net zo hard gaat als de langzaamste rijder. Daarom zal hij ook dit jaar de finish in Burgh-Haamstede niet halen. Om 11 uur moet je van de Stormvloedkering af zijn. Wie later komt, mag de rit niet afmaken. Dit om er zeker van te zijn dat de mountainbikers de hardlopers niet in de wielen rijden.
Meer nieuws en achtergronden in de aanloop naar de Kustmarathon op www.pzc.nl/kustmarathon
Sorteer reacties
