foto ANP
Nadat de 51-jarige Biggekerkse vijf keer de Kustmarathon had gewandeld, wilde ze haar grenzen wel eens verleggen. Ze koos samen met zes familieleden voor de Karwendelmarsch in Oostenrijk, een wandeltocht van 52 kilometer door de bergen. Van Wittene is pas terug in Zeeland, maar de indrukken die ze er heeft opgedaan, is ze nog lang niet vergeten. ,,Na 35 kilometer mochten we niet meer verder wandelen en werd de tocht afgelast vanwege het noodweer.''
De zware omstandigheden riepen bij Magda van Wittene herinneringen op aan de Kustmarathon van 2008. ,,Ook toen was het voor de wandelaars heel de dag slecht weer. Maar eerlijk gezegd was de situatie destijds niet te vergelijken met wat we in Oostenrijk hebben meegemaakt." In de bergen voelde de familie zich al snel heel nietig, zeker toen donderwolken zich samenpakten boven de bergen. Bij de Falkenhutte, de hoogste stempelpost op 1848 meter en na 28 kilometer wandelen, begon het ook nog eens te sneeuwen. Het gezelschap uit Biggekerke moest een paar keer aan de kant voor een ambulance, die mensen oppikte die door de kou waren bevangen. ,,Het begon al met regenen vlak na de start om 6 uur 's ochtends. Doordat we naar een hoogte van 1900 meter liepen, veranderde de regen al snel in hagel en sneeuw. Toen de onweer insloeg en rotsblokken naar beneden kwamen, besloot de organisatie dat we niet verder mochten. De Kustmarathon is zwaar, maar dit was allemaal nog wat pittiger."
Ondanks de teleurstelling van het niet kunnen uitlopen van de tocht door de bergen, noemt Van Wittene het meedoen aan de Karwendelmarsch een bijzondere ervaring. ,,Het is een mooie voorbereiding op de Wandelmarathon geweest. Ik zocht naar alternatieven voor schema's voor de Kustmarathon. Op een verjaardag kwam iemand met de suggestie om de Karwendelmarsch te wandelen. Dat vonden ze een mooie uitdaging voor me. Omdat ik best veel sport, durfde ik de uitdaging wel aan te gaan."
Uiteindelijk vertrokken ze met z'n zevenen in een busje naar Oostenrijk. De Biggekerkenaren lieten voor het tripje speciale shirts maken en uiteraard ontbraken ook de Zeeuwse vlaggen niet. Een paar dagen voor de tocht ging het gezelschap ook nog even op bezoek bij de burgemeester van het dorpje Scharnitz, waar de tocht begon. ,,We hebben hem over de Kustmarathon verteld. Hij was erg belangstellend. Of ik er volgend jaar weer heen ga? Dat weet ik nog niet hoor, ik richt me eerst op de Wandelmarathon.'' Die staat voor Van Wittene op 2 oktober voor de zesde keer op het programma. ,,Ook hier is de familie Jakobsens weer goed vertegenwoordigd. We lopen met z'n vijftienen. Broers, zussen, neven en nichten; allemaal willen ze weer meedoen met de Kustmarathon. Ze wonen verspreid over het land, maar komen er graag voor terug naar Zeeland. Het evenement leeft sowieso heel erg in ons dorp. Er vertrekken op zondagmorgen twee bussen vanuit Biggekerke naar Burgh-Haamstede, vol met wandelaars.''
Meer verhalen en blog op www.pzc.nl/kustmarathon
