Johnny Hoogerland
Ik besef dondersgoed dat die zware val al bijna twee weken is geleden.
Ook begrijp ik dat je niet steeds moet terugkijken, omdat je jezelf dan in de put praat. Maar wie me gisteren bezig heeft gezien, kan niet anders concluderen dan dat de chauffeur van de auto die me heeft aangereden me veel mooie kansen heeft ontnomen.Ga maar na. Hoewel ik nog niet eens volledig hersteld ben, pakte ik op de Col Agnel toch zo maar zestien punten voor de bolletjestrui. Op zulke momenten spookt weleens door je hoofd wat er allemaal had kunnen gebeuren als ik wel fatsoenlijk had kunnen doorfietsen. Daar baal ik echt zó enorm van. Veel mensen weten dat. Ook m'n manager Aart Vierhouten leeft volop met me mee. Hij windt er geen doekjes om. 'Johnny jongen, als jij niet was gevallen, had jij die bollentrui meegenomen naar Parijs', zei hij me aan de telefoon.
En zo is het maar net. Ik raak daar zelf ook steeds meer van overtuigd. Ik was de eerste week echt in een bloedvorm. En het ging eigenlijk ook steeds beter. Ik had veel mooie dingen kunnen laten zien. Niet alleen voor de bolletjestrui, maar ook op andere vlakken. Want wat te denken over een mogelijke etappezege in de rit naar Saint-Flour? Over een goed klassement zal ik dan nog maar niet hebben. Dat had ook best gekund, al vond ik dat niet het belangrijkste.
Hoewel het gisteren de Koninginnenrit was met joekels van bergen zoals de Col Agnel, de Col d'Izoard en de Col du Galibier, ben ik er toch redelijk goed doorheen gekomen. Het ging weer knetterhard. Dat is terug te zien in m'n eigen uitslag: 39e op bijna achttien minuten. Het gebeurt bijna nooit dat je op die plek zóveel achterstand hebt op de winnaar.
Als alles volgens de regels was gegaan, zou er vandaag ook een man of tachtig zijn koffers hebben kunnen pakken. De limiet lag op 33 minuten. Dat gaat volgens een of andere ingewikkelde formule. Toen ik de finish passeerde, dacht ik meteen: nou, dat wordt een zware dobber voor veel jongens. Gelukkig heeft de organisatie over haar hart gestreken. En terecht, want die limiet stond wat mij betreft veel te scherp.
Vandaag wacht er weer een zware beproeving met onderweg de Col du Télégraphe, nog maar een keer de Col du Galibier en Alpe d'Huez, ook wel de Nederlandse berg genoemd. Het is al een poos geleden dat daar een Nederlander heeft gewonnen. Laat het vandaag dus maar gebeuren.
Sorteer reacties
