Het is ook niet niks wat me is overkomen. Ikzelf heb zoiets nog nooit gezien of meegemaakt. Dat een auto in de koers iemand schampt, gebeurt weleens vaker. Maar dat je zoals Flecha vol wordt geraakt, waarna ook nog eens een ander bij dik vijftig per uur wordt gelanceerd is natuurlijk te bizar voor woorden. Het was een oerstomme actie van die chauffeur. Toch ben ik niet echt kwaad op 'm. Het was een redelijk brede weg. Ik denk dat hij van iets geschrokken is, waarna hij in een reflex naar rechts stuurde. En daar reden wij dus.
In het ziekenhuis hebben ze flink wat werk aan me gehad. 33 hechtingen in m'n kuit, bil en knieholte doordat ik in dat verschrikkelijke prikkeldraad terecht kwam. Die in m'n knieholte baren wel zorgen, want daar zitten de hechtingen vlak bij een pees. Een linke plek dus.
Voor de rest voel ik niet zo heel veel, maar dat komt waarschijnlijk doordat ik aardig wat verdovingsspul heb binnengekregen. Ik heb geen pijn in m'n rug of m'n nek. Dat zou in deze barre omstandigheden een meevallertje kunnen zijn.
Na m'n valpartij was de paniek groot. Zodra ik weer op pad was, dacht ik maar aan één ding; de etappe uitrijden. de bolletjestrui die ik weer had heroverd, kon me echt gestolen worden. Nu ben er wel weer blij mee. Ik denk ook echt dat me een mooie kans op een etappezege door m'n neus is geboord. Ik voelde me zó goed. Dat je dan wint, is natuurlijk nooit zeker, maar ik weet wel zeker dat ik bij de kopgroep was gebleven als die wagen geen roet in het eten had gegooid.
Het was niet alleen een zware maar ook een linke etappe. Dat blijkt wel uit de uitvallers. Vinoukourov en Van den Broeck zijn toch niet de minste jongens in de bergen, maar ook zij zijn voor de bijl gegaan. Onvoorstelbaar eigenlijk.
In één van de eerste afdalingen leek ik zelf ook even onderuit te glijden, maar gelukkig bleef ik overeind. Een déja vu met de Ronde van het Baskenland, toen ik zwaar onderuit ging in een bocht, had ik op dat moment niet. Maar ja, toen kwam die wagen.



Sorteer reacties




















