Strijd tussen de grootste schepen tijdens de eerste race van zondag. foto Camile Schelstraete
BRESKENS - De deelnemers komen uit Duitsland, België, Frankrijk en Nederland, maar op de dansvloer spreken ze op muziek van Olivia Newton John allemaal dezelfde taal.
Sores over schade tijdens het Breskens Sailing Weekend worden tijdelijk verdrongen, discussies over beslissingen van de jury vergeten. Wie de eerste schermutselingen van de driedaagse heeft doorstaan moet zeebenen hebben, zo staat vast. Windkracht zeven heeft er vrijdag toe geleid dat er niet naar buiten is gegaan, zoals dat in zeiltermen heet. Een tegenvaller voor de sporters, die begrip tonen voor die beslissing.
,,Dat zou onverantwoord geweest zijn met de scheepvaart hier'', zegt stuurman Wouter de Vries Lentsch, van de Joy de Vivre van Laura Vroon uit Breskens.
De Rotterdammer spreekt van een goed georganiseerd evenement. ,,Ik kwam hier al als klein jongetje en heb het elk jaar beter zien worden. Dit is het mooiste water om te zeilen. Als er weinig wind staat, ga je naar buiten. Als er veel wind staat, varen we rond de plaat. Iedereen heeft vrijdag en zaterdag gevaren. Dat is uniek bij windkracht zeven. Voor de kust van Scheveningen is dat bijvoorbeeld niet mogelijk.''
Roy van Aller, voorzitter van het evenement, roemt de samenwerking met de scheepvaartdienst. ,,We mochten vandaag door het ankergebied'', vertelt hij als hij de balans van de eerste twee dagen opmaakt.
,,Alle zeilers zijn stik tevreden, want voor hetzelfde geld hadden ze een hele dag koffie moeten drinken.''
De weersomstandigheden hebben tot een harde wedstrijd geleid, waarin velen schade hebben opgelopen en het kaf van het koren is gescheiden. De meeste averij is niet te verhalen op een verzekering, maar is 'part of the game'. Gebroken masten, gescheurde zeilen en stuurproblemen hebben van de bemanning bijzondere inspanningen gevraagd. ,
,De stuurman zet manoeuvres in'', weet Wouter de Vries Lentsch. ,,Maar je moet het met zijn allen doen. Eén klein foutje kan tot een hoop schade leiden.''
De Joy de Vivre behoort tot een vloot boten die in aanschafwaarde variëren van dertigduizend tot een half miljoen euro.
De medewerkers van het secretariaat en de rekenploeg zijn tot zondagavond druk in touw. Van 's morgens zeven uur tot 's nachts is onder meer voor koffie, lunchpakketten, weerberichten en start-en finishlijsten gezorgd.
,,En ze komen hier allemaal om een smoelentrekker'', wordt op een bokaal met zure snoepjes gewezen. ,,Die kennen ze in Holland niet.''
