BMX'er Leroy Kleppe demonstreert een van de sprongen uit zijn repertoire. Foto Camile Schelstraete ©
KOEWACHT - Veel weet hij nog niet van wat er wereldwijd in zijn sport omgaat. Leroy Kleppe uit Koewacht, stuntman op een BMX-fiets, reist voorlopig alleen nog zijn droom achterna. Trainen in België, stages in Amerika en af en toe een race in Keulen of Parijs. De zestienjarige Leroy wil prof worden in de discipline freestyle op de BMX.
Wat skateboarders aan stuntwerk uithalen op de halfpipe, doet Kleppe met zijn fiets. Salto’s voorover, achterover, bike- flips, tailwips: hij kent het hele repertoire en reist er twee keer per jaar voor naar Woodward in Pennsylvania om zich onder leiding van professionele trainers verder te bekwamen in zijn sport. „Mijn grote droom is om ooit tot de besten van de wereld te behoren“, zegt hij met een schuchter lachje.Zijn moeder Jill is nu nog zijn sponsor en grootste fan, vooral als het gaat om de stages in Amerika. „We reizen er samen naartoe“, vertelt ze. „Ik vind het heerlijk hem overal te volgen in zijn sport. Wat is er mooier voor een moeder dan de droom van je kind te zien uitkomen.“
Zonder vrees
Tweede was Kleppe al eens bij een wedstrijd in Keulen met zo’n tachtig deelnemers. De trainers in Woodward vinden dat hij technisch zeer begaafd is en bovenal is hij ook nog een stuntman zonder vrees. „Wat Leroy durft met de BMX doet niemand hem na“, zegt zijn vriend Junior. „Hij is nergens bang voor.“
Het stuntwerk is niet zonder risico’s. Kleppe brak eens een rib, zijn kin en lip zijn al eens gehecht en hij is een keer met losse tandjes thuisgekomen. Maar dat hoort bij het BMX’en in deze discipline. De acrobatische stunts zijn spectaculair en niet ongevaarlijk. „Je maakt soms een salto tijdens een sprong van een meter of vijf. Dat kan wel eens verkeerd aflopen.“
Geen bond
Voor het freestylen met de BMX zijn de rijders vaak op zichzelf aangewezen. Leroy: „In Nederland zijn bijna nog geen wedstrijden. Ik ken ook geen bond waar je lid van kunt worden. We zoeken zelf uit waar wedstrijden zijn en waar ik kan trainen. Het meest wordt deze sport in Amerika gedaan. Daarom ga ik er ook op trainingsstages, want ze hebben er professionele rijders om training te geven.“
De sport is verdeeld in drie klassen: experts, masters en profs. Leroy Kleppe rijdt zijn wedstrijden bij de masters en ontmoet daar concurrenten van alle leeftijden. „Er zijn geen wedstrijden voor jongeren alleen, dus alles rijdt door elkaar.“
De winnaar van een wedstrijd is de BMX’er die in een proef van drie tot vier minuten de mooiste stijl laat zien en de hoogste en spectaculairste sprongen maakt.
„Die sprongen leer ik op de stages in Amerika. Zoals de bike- flip, waarbij je hangend in de lucht de fiets aan één hand vasthoudt, laat ronddraaien en er dan weer opspringt. Die heb ik daar geleerd van Dave Mirra, een wereldtopper die op een gouden fiets rijdt.“
Kleppe traint, nu hij vakantie heeft op school, elke dag uren op de baantjes in Sint Niklaas. ’s Middags rond drie uur vertrekt hij met zijn moeder, ’s avonds om tien uur is hij pas weer thuis. Trainen en nog eens trainen. Thuis houdt hij zijn conditie bij in de fitnesskamer. „Ik rook niet, ik drink niet en eet gezond, omdat ik er alles voor over heb om te slagen.“
Na de zomer begint hij een opleiding aan het ROC in Terneuzen in de reclamesector, maar eigenlijk droomt Leroy Kleppe maar van één toekomst: als professioneel BMX’er. „Ik wil over een paar jaar wel naar Amerika verhuizen, want daar is BMX’en al echt een professionele sport.“
