Suzanne van Hartingsveldt speelt tegen het advies van haar fysiotherapeut in de finale van het dubbelspel. Samen met Tessy van de Ven wint ze de partij ook nog. foto Willem Mieras
GOES - Het moet gisteren één van de vreemdste dagen uit het tennisleven van Suzanne van Hartingsveldt zijn geweest.
De 26-jarige inwoonster van Kapelle gaf in de enkelfinale van het Goese nationaal ranglijsttoernooi op met een schouderblessure, maar won goed drie uur later wel doodleuk de dubbelfinale.Het was duidelijk voor Van Hartingsveldt: de vele partijen op het Zuidwest Lease Kersttoernooi eisten op de slotdag hun tol. De nummer 12 van Nederland kwam uit in het enkel-, dubbel- en gemengddubbelspel. Daardoor speelde ze, voor ze aan haar eerste finale begon, al zeven wedstrijden. In haar achtste duel van het driesterrentoernooi, waarin ze tegenover de tien jaar jongere Sabine van der Sar stond, ging het mis.
Van Hartingsveldt, die maar één keer in de week traint en beduidend minder fit is dan Van der Sar, kwam nog wel met 4-0 voor. "Ik sloeg de ballen lekker en had alles onder controle." Toen gooide haar rechterschouder roet in het eten. De Bevelandse had geen kracht meer in haar slagarm en kon dus ook nauwelijks meer serveren. Van der Sar zag haar kans schoon en trok de eerste set nog met 6-4 naar zich toe.
De thuisspeelster liet zich vervolgens in de kleedkamer behandelen door de Goese fysiotherapeut Anton Kunst, maar keerde niet meer terug voor het tweede bedrijf. "Het ging echt niet meer. Ik kon geen druk meer zetten", zei Van Hartingsveldt. "Het blijkt dat ik mijn schouder compleet kapot geslagen heb."
Kunst, bij wie de Bevelandse enkele jaren geleden ook al aanklopte met schouderproblemen, constateerde een scheurtje in het schouderkapsel. Destijds moest Van Hartingsveldt geopereerd worden, nu adviseerde Kunst de tennisster om rust te nemen. "Hij wil dat ik zes maanden niets doe", zei Van Hartingsveldt. Kunst: "Als ze te vroeg weer begint, bijvoorbeeld al na zes weken, kan het verergeren."
Van Hartingsveldt dacht echter niet eens aan zes weken rust. Zelfs niet aan een week of een dag rust. Ze wilde na twee uur rust gewoon weer de baan op. "Ik wil heel graag de dubbelfinale nog spelen. Ik geef niet graag op en wil het in elk geval een paar games proberen."
En dus stapte de geblesseerde tennisster om kwart over drie, tweeënhalf uur na haar opgave, gewoon weer de baan op. Ze zou wel zien hoe ver ze met Tessy van de Ven zou komen tegen Elja en Vroni van Berlo. "Ik hoop dat ik mijn forehand niet zo veel hoef te gebruiken."
Maar wie verwacht had dat Van Hartingsveldt weer zou opgeven, kwam bedrogen uit. De Bevelandse beet op haar tanden en verweerde zich kranig. Ze kon op slechts veertig procent serveren, maar in de rally's kwam ze goed mee. Zelfs met haar forehand sloeg ze enkele mooie passeerslagen. Daarnaast ving haar partner Van de Ven veel vliegen voor haar af.
De partij eindigde in 6-0 6-2. Van Hartingsveldt, die geen enkele keer werd gebroken, en Van de Ven waren verbaasd over de simpele overwinning. Maar de twee tegenstandsters, die in de halve finales nog te sterk waren voor Mirte de Bakker en Frederique van de Velde, sloegen gistermiddag dan ook bijna geen enkele bal goed. Ze maakten bijzonder veel onnodige fouten.
Eigenlijk moest Suzanne van Hartingsveldt aan het einde van de middag óók nog de eindstrijd van het gemengddubbel spelen, samen met André van der Bijl. Maar die partij liet ze wel wijselijk aan zich voorbij gaan. Daardoor pakten Marilien de Vries en Bas van der Valk de titel.
