ZIERIKZEE - De commentatoren van de BBC waren vorige week laaiend enthousiast over Lesley Kerkhove.
Tijdens het jeugdtoernooi van Wimbledon had zij de latere winnares, Laura Robson, het beste partij gegeven. "Ze had nog kunnen winnen ook", vertelt haar moeder Carina, die met haar man Robin en Lesley weer terug is in Zierikzee. "En wie weet wat er dan was gebeurd."Nu werd de zestienjarige Kerkhove, lid van Jong Oranje, uitgeschakeld in de derde ronde. Net als tijdens de Australian Open zat een plek bij de laatste acht er net niet in. ,,Maar Laura was ook wel heel erg goed, hoor", zegt Lesley, die met 7-6 7-5 verloor. "Het klopt dat ik kansen tegen haar heb gehad, maar eigenlijk had ik die ook weer niet. Op alle beslissende momenten, bijvoorbeeld als ik een setpunt had, sloeg zij namelijk superballen. Eén keer begon ik zelfs te lachen en dacht ik: 'Dit is wel heel knap'."
Kerkhove kon dus met de nederlaag leven. Bovendien hield ze aan haar eerste twee toernooien op gras – voor Wimbledon speelde ze in Roehampton – een goed gevoel over. "Ik heb een halve finale en een derde ronde gehaald. Doordat ballen op het gras laag opstuiten, had ik er veel voordeel op met mijn lange slagen. Alleen had ik het nog wel moeilijk tegen meisjes die hard serveerden. Ik heb daardoor vaak driesetters moeten spelen."
Deze week is het talent even terug in Nederland, maar vakantie heeft ze niet. Pas in september heeft ze veertien dagen helemaal vrij. Tot dan traint ze in toernooiloze weken hard door met Jong Oranje, in Almere. Alleen de avonden en nachten – ze gaat elke dag op en neer – is ze in Zierikzee. En momenteel kan ze dan even bij het Dikke Torentoernooi van LTC Zierikzee gaan kijken. Haar vader komt uit in het gemengddubbel 7, haar moeder in het vrouwendubbel 6.
"Eigenlijk heb ik niet zo veel meer met Zierikzee", zegt Kerkhove, die haast vanuit een koffer leeft. "Ik ben er bijna nooit. In 2008 ben ik steeds drie weken weg, dan één week thuis, drie weken weg, één week thuis... Het is af en toe wel vermoeiend, maar tot nu toe vind ik het allemaal nog heel mooi."
Dat is ook logisch. Op haar zestiende is ze al enkele weken in Australië geweest, speelde ze tal van wedstrijden in Zuid-Europa en maakte ze naam tijdens de drie Grand Slamtoernooien. "Ik zit in een topsportschool in Rotterdam, maar niemand in mijn klas is zo vaak weg als ik", zegt ze lachend. "Ze geven me wel toetsen mee, maar de uitleg mis ik vaak."
De tenniscarrière krijgt nu dus voorrang. Met haar coach bij Jong Oranje, Eddy Bank, heeft Lesley Kerkhove een doel opgesteld: aan het einde van 2009, rond haar achttiende verjaardag, in de top tien van de wereld staan. En in de tussentijd wil ze ook al aan een bescheiden seniorenranking werken door her en der future-toernooien te spelen. "Met mijn techniek is niets mis, maar mijn service zal nog wat harder moeten worden om hogerop te komen. En ik moet mijn conditie wat verbeteren, zodat ik meer ballen kan halen."
Zondag, na een weekje trainen met onder anderen Michaëlla Krajicek en Arantxa Rus, vertrekt de Zeeuwse naar Oostenrijk, waar ze eerst een toernooi in Wels speelt en vervolgens aan het Europees kampioenschap tot 18 jaar meedoet. Ze zal daar in het enkelspel uitkomen en dubbelen met Richel Hogenkamp, met wie ze eerder dit jaar het toernooi van Florence won. "Zij is vanaf nu mijn vaste partner. Arantxa gaat steeds meer WTA-toernooien spelen. Misschien dat we alleen op de US Open nog samenspelen."
Maar Kerkhove weet nog niet of ze aan het vierde en laatste Grand Slamtoernooi van het jaar, dat in de eerste week van september in New York is, zal meedoen. Ze heeft haar programma nog niet gekregen van de bond. "Het kan heel goed zijn, dat ik in Nederland blijf om enkele futures te spelen. Je moet drie van die toernooien gespeeld hebben om een WTA-ranking te krijgen. En het mooie is dat ik in eigen land wildcards krijg, terwijl ik het buitenland voor dat soort toernooien kwalificaties zou moeten spelen."
Vader Robin heeft wel zin in een reisje naar Amerika. Zijn vrouw en hij waren ook op Roland Garros en Wimbledon en die tripjes smaken naar meer. "Maar het is niet dat we Lesley overal volgen", voegt hij er meteen aan toe. "Dit jaar hebben we haar alleen in Parijs en Londen zien spelen, omdat dat aan te rijden was. Voor de US Open zou ik ook wel een weekje vrij willen nemen. Want hoe vaak maak je dat soort dingen nou mee?"
