Baaijens was in Girona om met de Nederlandse ploeg een vijfde individueel startbewijs voor de Paralympics in Londen te veroveren. Daartoe moest een goede teamprestatie worden neergezet. De Goese presteerde in de klasse Grade III op de eerste dag uitstekend door met de merrie Riana met een score van 69,691 procent achter twee Fransen als derde te eindigen. Op de tweede dag deed ze het nog beter. Toen werd ze tweede met 71,4 procent.
Na afloop dienden de Fransen echter een protest in, omdat Baaijens met een zogenaamde lussenteugel reed. Het woord zegt het al: een teugel met lussen, die Baaijens vanwege haar handicap (opgelopen in 2002 toen haar paard uitgleed) makkelijker kan verpakken. "Bij de stap van het paard moet je met een lange teugel rijden", legt Baaijens uit. "Maar als je dan naar een volgend onderdeel overgaat, moeten de teugels korter. Dankzij die lussen kan ik makkelijk verpakken."
Baaijens kreeg vorig jaar na een keuring toestemming van de internationale paardensport federatie FEI om dat hulpmiddel te gebruiken. Daarna reed ze tijdens de Paragames in Breda met die teugel, wat door de jury en organisatie werd getolereerd. In de tussentijd liet de FEI echter een steekje vallen. De bond vergat het te vermelden in Baaijens' classificatiepas, waarover elke gehandicapte wedstrijdruiter moet beschikken.
Een vervelende zaak voor Baaijens en de Nederlandse ploeg; het moment van de diskwalificatie maakte het nog moeilijker verteerbaar. Op de openingsdag was de uitrusting nog goedgekeurd. Omdat Nederland al een combinatie vanwege een blessure van een paard had moeten terugtrekken, werd het niet in het landenklassement opgenomen. Daar kwam Nederland niet in aanmerking voor een vijfde olympisch ticket en mogen in Londen slechts vier combinaties van start gaan.
In zekere zin kan de Bevelandse amazone haar diskwalificatie ook zien als een compliment. Als ze niet beschouwd zou worden als een gevaarlijke tegenstander, zou de concurrentie waarschijnlijk geen protest hebben ingediend. "Ik heb in Girona echt heel goed gereden", kijkt Baaijens terug. "Ik had de hoogste score van het team. Vaak had ik een wegstreepresultaat. Dan was ik vierde Nederlander en telde mijn score niet omdat de beste drie de uitslag bepalen."
Baaijens is nog niet zeker van een van die vier plaatsten in Londen. Er zijn nog drie observatiewedstrijden waarin ze zich moet bewijzen: in mei in Mannheim, in juni op het NK in Hoofddorp en in juli op het CHIO in Rotterdam. Ze is er niet bang voor: "Riana is de laatste tijd een stuk beter gaan lopen. De klik tussen ons is zoveel beter. Ze voelt me zo goed aan dat ze taken overneemt als dat nodig is. Mijn vertrouwen is enorm toegenomen."
Maar er is nog een andere horde te nemen. Er komt nog een medische keuring waar het een en ander van afhangt. De amazone is er niet helemaal gerust op. "Het gaat nu zo lekker dat ze mijn handicap wel eens lager zouden kunnen inschatten. En dan moet ik naar een zwaardere categorie. Dan kan ik Londen wel vergeten."
























