Tekstgrootte

Net als zijn vader, die jarenlang zijn sporen als aanvaller verdiende en nadien trainer van de hoofdmacht werd, leek een lange periode in het oranje-wit in het verschiet te liggen. Totdat Zaamslag zich vorig seizoen meldde.

Ivo Verstraeten hoefde niet lang na te denken en was in voor een kennismaking met trainer Kenny Verhoene. ,,Het eerste gesprek was informeel'', vertelt hij. ,,Heel plezierig, open van beide kanten. Ik voelde me gelijk op mijn plek. Aan het eind van het seizoen ben ik een paar keer naar de training wezen kijken en heb ik meegedaan aan een zes-tegen-zestoernooi. Ik vond het een goede manier om de mensen te leren kennen.'' Het kampioenschap van Axel en bijbehorende promotie naar de derde klasse kon hem er niet van weerhouden de club te verlaten. ,,Ik zal hier echt nog wel eens een paar keer per seizoen komen, maar heb er geen moeite mee gehad om Axel te verlaten,'' zegt hij. ,,Nadat besloten was om niet verder te gaan met mijn vader als trainer, heeft dat wel meegespeeld in mijn beslissing om de club te verlaten.''

,,Ik heb eigenlijk al die jaren maar twee trainers gehad: Eric Rijckaert en mijn vader. Ik vond dat het mijn vader en mij best lukte om voetbal en privé gescheiden te houden. Hij had als trainer alleen maar het doel om mijn medespelers en mij beter te maken. Natuurlijk werd daar thuis ook wel eens over gesproken. Toen Axel besloot om niet met hem verder te gaan, vond ik dat als speler niet terecht. Ook als het mijn vader niet geweest zou zijn, zou ik het vreemd gevonden hebben. Als ploeg presteerden we, we werden kampioen.''

Zijn vertrek naar Zaamslag werd echter vooral ingegeven door het verlangen om als voetballer te groeien. ,,Ik was bij Axel op den duur één van de geroutineerdste spelers. Bij Zaamslag merk ik dat er spelers zijn met veel meer ervaring, die me sturen en veel leren. Het niveau ligt hier echt iets hoger. Ik denk dat je als speler op een hoger niveau sneller groeit.''

,,Bij Axel kon je je eerste aanname nog wel eens corrigeren, maar daar krijg je hier geen tijd voor. Ik word hier uitgedaagd om snel te handelen. Aan de andere kant krijg je de ballen op maat en reageren je medespelers sneller op situaties. Ik heb in de afgelopen tijd bovendien gemerkt dat het een echte vriendengroep is, die heel dicht bij elkaar staat.''

Drie nederlagen op rij in het bekertoernooi getuigen echter allerminst van een oefencampagne, waar vertrouwen uit spreekt. Verstraeten kent de kwaliteit van de tegenstanders niet, maar spreekt de hoop uit dat zijn ploeg zich kan handhaven. ,,De groep gaat er vrij relaxed mee om'', vindt hij. ,,Ik voel niet echt druk. We gaan voor handhaving. Onze trainer is tactisch heel sterk en kan snel een wedstrijd lezen. Je kunt aan alles merken dat hij op hoog niveau heeft gevoetbald. Hij kan met een paar omzettingen een wedstrijd doen kantelen. Hij hamert op omschakelen, als een blok voetballen, naar binnen knijpen en op het juiste moment druk zetten. Tot nu toe heb ik vooral als rechtshalf veel speelminuten en vertrouwen gehad."

  Sorteer reacties

Reageren