Tekstgrootte

Dan blijkt hij nog een speler min of meer te kennen: "Die nummer 9 van AZ, dat is toch Ali?" Dat is juist wél een Braziliaan, alleen heet hij Ari.

De man is al op leeftijd, vertelt dat hij veel golft en het grootste deel van het jaar in het buitenland woont. Maar nu hij in Zeeland is, wil hij het treffen met de landskampioen niet missen. Hij krijgt waar voor zijn geld, net als de zo'n 3500 andere toeschouwers.

Voor de poorten van sportpark De Veerse Poort staat door de massale opkomst ook tegen de klok van zeven uur nog steeds een rij. Ding, dong, klinkt het over het veld. Het is wachten op een speciale aanbieding, maar er volgt een andere mededeling. "Vanwege de drukte begint het duel tussen het Zeeuws elftal en AZ een kwartier later", vertelt de speaker.

Toch stappen de twee teams om zeven uur stipt het veld op. Wie na de aftrap een paar keer met zijn ogen knippert en dan naar het scorebord kijkt, ziet dat AZ al drie keer heeft gescoord. Ari maakt er één op aangeven van Mounir El Hamdaoui, die voor de eerste zes minuten voorbij zijn zelf ook twee keer scoort.

Even later stapt zijn oudere broer de tribune op. Fouad El Hamdaoui heeft in de rij gestaan en de goals van Mounir dus niet gezien. Vlak voor rust maakt de topscorer van AZ er nog eentje en dat brengt de speaker weer even aan het wankelen. "AZ komt op 6-0 door een doelpunt van El Ham... da... oeie."

Het levert luid gejoel op en bij Fouad El Hamdaoui verschijnt een glimlach. "Te veel klinkers in de naam hè."

Hij is vanuit Rotterdam naar Zeeland gereden en denkt een rustig avondje te beleven. Fouad El Hamdaoui komt bedrogen uit, want twee stoelen verder zit de vader van Jonathan Constancia. Hartstochtelijk moedigt hij zijn zoon aan, bij iedere actie die de Terneuzenaar inzet. En dat zijn er nogal wat deze avond.

Constancia speelt met lef, zoals hij voor de wedstrijd al heeft aangekondigd. "Ik hoop dat ik tegen Pocognoli sta", zegt hij met de nodige bravoure. "Toen ik in de jeugd van AA Gent speelde, was ik vaak sneller." Dat blijkt deze keer toch een ander verhaal. Hij passeert Pocognoli een paar keer fraai, maar delft toch ook geregeld het onderspit.

Marcel Brands kijkt vanaf de tribune geconcentreerd toe. De directeur voetbalzaken van AZ is samen met algemeen directeur Toon Gerbrands afgezakt naar Middelburg en ziet met Roy Hendriksen een bekend gezicht voorbij komen. Oud-prof Brands volgt oud-prof Hendriksen met zijn ogen en ziet hoe de oefenmeester van Zeelandia Middelburg deze avond mensen naar de vipruimte en tribune begeleidt. Het is weer eens wat anders dan het geven van een training.

Na de zes goals voor rust houdt het Zeeuws elftal in de tweede helft een kwartier lang 'de nul' vast. Vervolgens slaat Graziano Pellè binnen een minuut twee keer toe. Jeremain Lens maakt het negende Alkmaarse doelpunt, dat wordt gevolgd door een oproep van de speaker: "Attentie, wij kunnen geen dubbele cijfers op het scorebord aangeven!"

Pellè verstaat nauwelijks Nederlands en gaat dus vrolijk verder. Op zijn 24e verjaardag maakt de Italiaan ook de tiende (0-0 op het scorebord) en elfde van AZ.

Vlak voor tijd probeert Jonathan Constancia nog een keer in de buurt van het doel te komen. Vader Jay-Jay schreeuwt zijn keel nog een keer schor, wat weer voor hilariteit op de volgepakte tribune zorgt.

Na het laatste fluitsignaal wordt het veld in beslag genomen door jonge liefhebbers, op zoek naar een handtekening. Alfaro Pentury, speler van het Zeeuws elftal, moet zelfs zijn krabbel zetten. Het is een mooi gezicht, aan het eind van een vermakelijke voetbalavond.

  Sorteer reacties

Reageren