TERNEUZEN - Ze werd, samen met Mandy Roels uit Kloosterzande, betiteld als het grootste vrouwelijke voetbaltalent dat Zeeuws-Vlaanderen in huis had.
Ze schopte het ook tot de nationale jeugdselectie en trainde zelfs mee met de nationale A-ploeg. Overigens zonder een officiële interland te spelen.Het zal er ook niet meer van komen. De 24-jarige speelster stopt met voetballen. Ze gaat op zaterdag in Gent een cursus manuele therapie volgen en bereidt zich voor op de overname van een praktijk fysiotherapie in Terneuzen.
Het is de combinatie van werk, studie, vriend en toekomst die Thea de Blaeij - ze speelde voor Hoek, Oostkapelle, Zulte, Zuid-West Vlaanderen en Sinaai - daarom deed besluiten een punt achter haar loopbaan te zetten.
"Ik heb nog overwogen om bij Terneuzen, bij mijn vriendinnen, te gaan spelen. Maar dan moet je op zondagochtend soms om zeven uur 's ochtends vertrekken en ben je pas na de middag terug. Als je op zaterdag dan ook nog studeert, heb je helemaal niets meer aan je weekeinde. Maar mogelijk keer ik terug op de velden als ik die studie achter me heb en die overname niet al te tijdrovend blijkt. "
Met de beslissing er een punt achter te zetten, verliest de Belgische eersteklasser Sinaai girls een speelster die de laatste voetbaljaargang goed was voor twintig treffers. "Ik heb een goed seizoen gedraaid", zegt ze. "Ik begon als linkermiddenvelder, maar onze spits scheurde haar kruisbanden en toen ben ik op haar positie beland. Met mijn twintig doelpunten ben ik als derde geëindigd op de Belgische topscorerslijst." Hetgeen tot belangstelling van andere clubs leidde. "Zulte, mijn vorige club, was de enige die concreet werd. Het was in België echter al een tijdje bekend dat ik zou stoppen."
In Nederland meldde eredivisieclub Willem II zich voor het tweede opeenvolgende jaar in huize De Blaeij. Wekelijks vijf keer trainen en een wedstrijd spelen, daar kwam het op neer.
Het 'nee' was er al uit voor de Tilburgse vereniging goed en wel kon uitleggen wat van De Blaeij verwacht werd en wat daar tegenover zou staan.
"Als ik 18 jaar was en niet al die verplichtingen kende, dan wist ik het wel. Dan ging ik die uitdaging meteen aan. In mijn huidige situatie is het niet realistisch om daar zelfs nog maar over na te denken. Niet alleen vanwege die vijf keer trainen, maar Zeeuws-Vlaanderen ligt nu eenmaal erg ongunstig ten opzichte van de rest van Nederland. Het zou me vele uren reistijd kosten. Toen ik voor de Nederlandse jeugd uitkwam, moest mijn moeder tweeëneenhalf uur rijden om in Zeist te geraken en dezelfde tijd terug. Dat was al heel snel niet leuk meer."
Thea de Blaeij beseft dat ze het voetbal zal missen. "Als ik zin heb, ga ik gewoon trainen bij Sinaai Girls. Ik heb er twee heel mooie jaren gekend. Toen ik vroeger bij Oostkapelle speelde, was je het vrouwenteam dat de mannen in de weg liep.''
,,Het was omdat een aantal vrouwen zo graag wilde. In Sinaai ligt dat anders. Daar heb je als het ware een eigen vrouwenvoetbalvereniging met drie senioren- en zes jeugdelftallen. Speel je in het eerste, dan ben je dus wat. Zo af en toe kwam er bij de wedstrijden ook best wat publiek kijken. Want je speelt wel op het hoogste Belgische niveau. Ja, dat zal ik zeker missen."
