Istvan Bakx heeft de bal aan de voet met André Siereveld (links) in zijn buurt.
Lionel Lord haalt hangend in de lucht uit op het doel. archieffoto Ruben Oreel
Links: Na een verloren partij is het wachten geblazen voor onder anderen Sander Goedegebure (links), Davy van Geersdaele (vierde van links), Raymond Wolf (wit tenue) en Dangelo Martien (zittend met geel shirt).
1/3
VLISSINGEN - Hij is wat aan de late kant, zoekt op het parkeerterrein een plekje voor zijn Golf en stapt dan samen met zijn zoontje uit. "Zóóó ", zegt Giovanni Siereveld, "het is druk vandaag!"
De verdediger van Hoek loopt richting het afgeladen pleintje, schudt tientallen handen, vormt snel een team van vijf en weet dat hij dan moet wachten.
Wachten op een doelpunt, waardoor de verliezende partij van het veld moet en
het volgende team de winnaars mag uitdagen.
Het is een
indrukwekkend beeld, op het pleintje naast de ingang van het hoofdveld van
VC Vlissingen. Tientallen Zeeuwse voetballers van onder meer Vlissingen,
Hoek, RCS, Kloetinge en Goes komen hier tijdens de zomerstop iedere avond
hun kunsten vertonen en houden tegelijkertijd hun conditie op peil. Istvan
Bakx is er ook, twee dagen voor hij zijn contract bij Racing Genk tekent.
Rogier Veenstra arriveert in zijn blinkende lease-Mercedes van NAC en een
Belgische nummerplaat verraadt dat Lionel Lord ook meedoet.
De
aanvaller is al weer in training bij zijn club Eendracht Aalst, omdat aan
het eind van deze maand een oefenwedstrijd tegen Anderlecht op het programma
staat. "Ik heb gisteravond getraind en wilde daarom eigenlijk niet komen
", vertelt Lord. "Maar ik kan het niet laten, dit blijft trekken."
Rogier Veenstra heeft 's ochtends wat kilometers op zijn loopschoenen gemaakt.
"Dat had ik misschien beter niet kunnen doen", bekent hij na twee
intensieve potjes met een rood aangelopen gezicht. "Mijn benen voelden
de eerste vijf minuten als lood."
Het principe op het
Vlissingse beton is simpel. Er worden ploegjes van vier spelers en een (vaak
meevoetballende) keeper geformeerd. Op een doorsnee avond zijn er vier of
vijf teams en mag de ploeg die als eerste twee keer scoort zich winnaar
noemen en blijven staan. Maar nu schijnt de zon en zijn er liefst acht
teams. Er wordt besloten dat al na één goal gewisseld moet worden.
"Anders moet je veel te lang wachten voor je aan de beurt bent",
legt Istvan Bakx uit.
Het niveau ligt bijzonder hoog, maar dat is
gezien het aanwezige spelersmateriaal niet zo vreemd. Het gaat er soms hard
aan toe, maar het blijft wel fair. Voor gezeur is weinig ruimte, al wordt er
soms flink gescholden als een fout tot een tegentreffer en dus (voorlopige)
eliminatie leidt. Niemand wil langs de kant tegen het hek leunen, wachtend
op een volgende kans op succes.
Bakx: "Het mooie is dat het
hier niet om trucjes of het geven van panna's draait. Er wordt zakelijk en
tactisch gespeeld, omdat niemand wil verliezen." Giovanni Siereveld
wacht op zijn beurt en vertelt hoe hij twee avonden eerder onverslaanbaar is
geweest. "Ik stapte om half acht met mijn ploegje het pleintje op. Om
half tien stapten we er pas weer af, we stuurden iedereen weg. We waren de
baas op het pleintje!"
Het is niet bedoeld als grootspraak,
maar meer om zijn tegenstanders van deze avond een beetje te jennen. Als
Siereveld, die vaak met Lunven Vermeer en de broers Rodi en Indio Uranie
speelt, door een tegentreffer al snel moet wijken, zal hij dat weten ook. Er
klinkt gejoel, er wordt gelachen en 'Gio' moet even door het stof. Met een
zuur gezicht stapt hij richting het hek.
Daar staan jonge
voetballertje te kijken naar de verrichtingen van de 'grote jongens'. De
jonkies mogen tot half acht op het pleintje, daarna maken ze plaats en
dralen een beetje rond, hopend op een plekkie in één van de teams.
"Maar áls ze mee mogen doen, moeten die jonge gasten wel in het doel
beginnen", vertelt Josimar Pattinama. "Zo werkt het op het
pleintje, je moet jezelf bij wijze van spreken omhoog werken door te laten
zien wat je kunt. Zo ben ik ook begonnen in Oost-Souburg, met jongens als
Mennie Read, Benjamin Martha, Richard Muringen en Jamal Bouzambou."
Gezien zijn leeftijd zou Roysol James op dit pleintje dus eigenlijk ook onder
de lat plaats moeten nemen. Maar er zijn altijd uitzonderingen. De pas
zestienjarige James is een beer van een knul, die heerlijk kan voetballen en
voor niemand aan de kant gaat. Hij ontvangt applaus als hij de bal als aan
een elastiek houdt, net zo gemakkelijk met links als met rechts kapt, en
drie man passeert.
Het is echter niet de mooiste actie van de
avond, want die komt op naam van Raymond Wolf. De aanvaller van Vlissingen
passeert op volle snelheid drie man en rondt bekwaam af. Het betekent dat
hij blijft staan, samen met onder anderen zijn teammaats Sander Goedegebure
en Dangelo Martien. Etienne Mallie kijkt vanaf de zijlijn toe, net als André
Siereveld, Morad Bobouh, Robin de Pagter, Youssef Ahrouch, Daniël Pattinama,
Salim Ben Sallem, Davy van Geersdaele, Said Bouzambou en nog een rits goede
voetballers.
Van het aanwezige potentieel zou je een aardig ploegje
kunnen maken. En dan doet Hoessein Bouzambou nog niet eens mee. De
aanvaller, die over vier weken bij Hoek aan de voorbereiding begint, is wel
toeschouwer. "Ik ben nog niet helemaal fit en wil geen risico nemen"
, vertelt hij. "Maar dit is wel mooi hè?"
Het loopt al
tegen half tien als het laatste potje in zicht komt. De conclusie is, dat
Raymond Wolf toch wel de opvallendste speler van de avond is geweest. De
rest hoeft niet te treuren, want de volgende dag is er weer een kans om de
baas van het pleintje te worden.
Sorteer reacties
