Gaffin de Meza: "Als je bij Malabata speelt en met de Nederlandse selectie mee mag trainen, raken clubs geïnteresseerd. Een Belgische en een Nederlandse club hebben al geïnformeerd." foto Willem Mieras ;Gaffin de Meza: "Als je bij Malabata speelt en met de Nederlandse selectie mee mag trainen, raken clubs geïnteresseerd. Een Belgische en een Nederlandse club hebben al geïnformeerd." foto Willem Mieras
Gaffin de Meza tijdens de trainingsstage in Eindhoven met aanvoerder Samir Makhoukhi (rechts). ;Gaffin de Meza tijdens de trainingsstage in Eindhoven met aanvoerder Samir Makhoukhi (rechts). ;Gaffin de Meza tijdens de trainingsstage in Eindhoven met aanvoerder Samir Makhoukhi (rechts).
1/2
Zet hem in een telefooncel met twee tegenstanders en de kans is klein dat
hij de bal kwijtraakt. De techniek van Gaffin de Meza is om van te smullen,
alleen leverden zijn acties tot een paar jaar geleden niet altijd rendement
op. De zaalvoetballer uit Goes heeft echter een metamorfose ondergaan.
Via FM Sranang en DZS in Dordrecht is hij bij Malabata beland, waar zijn
spel niet onopgemerkt is gebleven. Een trainingsstage bij het Nederlands
team heeft hij al achter de rug en als het aan De Meza ligt, houdt het daar
niet bij op. "Je moet nooit stoppen met dromen."
Als hij
het café aan de markt in Goes binnenstapt, begint de barman al te
glimlachen. "Heb je twee koffietjes voor ons", zegt Gaffin de
Meza. Dat ze hem allemaal kennen, blijkt wel uit de talloze keren dat hij
iemand de hand moet schudden. Steeds is er een gulle lach bij De Meza, die
praat zoals hij voetbalt. Snel en vaak onnavolgbaar. Voetbal is zijn lust en
leven, zeker binnen vier muren. "Als ik kan voetballen word ik helemaal
blij", bekent hij.
Met zijn zelfvertrouwen is niets mis.
Tijdens de trainingsstage met Oranje in Eindhoven vroeg bondscoach Marcel
Loosveld hem wat zijn sterke punten zijn. De Meza: "Ik zei tegen hem
dat het niet uitmaakt wie er in het veld tegenover me staat. Ik ga er altijd
langs. Hoe weet je dat zo zeker, vroeg hij daarna. Nou, dat is gewoon zo,
heb ik toen gezegd. Het is niet zo dat ik net als een paar jaar geleden de
ene na de andere truc probeer. Ik dreig, maak een schijnbeweging en passeer.
Ja, mijn rendement ligt nu veel hoger dan in mijn tijd bij Sranang. Bij
Malabata speel ik samen met Ahmed Didi. Hij heeft er nu 21 gemaakt, waarvan
een stuk of vijftien na een voorzet van mij."
Hoe anders was
het pak 'm beet drie jaar geleden. De Meza speelde voor het zoveelste
seizoen met FM Sranang in de hoofdklasse. De Goese ploeg slaagde er keer op
keer niet in om met een promotie de volgende stap te zetten. "Het was
steeds net niet. Ook omdat we nooit een paar seizoenen achter elkaar een
vast team hadden. Met jongens als Steven Seedo, Clarence Pahlad, Stefan
Scholten en Rosanno Acton hadden we op een gegeven moment echt een wrede
ploeg. Maar het ging vaak mis door laks gedrag. Zo van, dat doen we wel
even. Dus niet."
De Meza, die op het veld in de jeugd van
Goes, RCS en RBC voetbalde, besloot medio 2007 over te stappen naar DZS. De
ploeg uit Dordrecht speelde op het één na hoogste niveau, de eredivisie. Hij
zaalvoetbalde er samen met onder andere Soufian Touzani, die onlangs nog
zijn kunsten vertoonde bij de opening van de Voetbal Experience in
Middelburg. De Meza bleef twee seizoenen bij DZS en kreeg toen een
aanbieding van Malabata, de Marokkaans georiënteerde en vooraanstaande club
uit Breda. "Of ik in de topdivisie wilde komen spelen... Ja, natuurlijk!
"
Gerald Baars, die in het verleden nog even bij hoofdklasser
Hoek speelde, is zijn coach. "Bij hem kun je echt je ding doen. Dankzij
hem ben ik ook in het team gegroeid. In het begin had ik nog te veel ups en
downs. Na een goede actie wisselde hij me dan vaak meteen. Ik mocht even
gaan zitten en op adem komen. Daarna kon ik er dan weer fris in. Hij wist
precies hoe hij me moest bespelen. Baars geeft me vrijheid en
zelfvertrouwen. Hij weet dat ik dat nodig heb."
De Meza is bij
Malabata uitgegroeid tot een vaste waarde, werd uitgenodigd door de
bondscoach en heeft ook al aanbiedingen van andere clubs op zak. "Zo
gaat dat", zegt hij. "Als je bij Malabata speelt en met de
Nederlandse selectie mee mag trainen, raken clubs geïnteresseerd. Een
Belgische en een Nederlandse club hebben al geïnformeerd. Ik sta altijd open
voor een gesprek. Op dit moment probeer ik ervan te genieten en alles eruit
te halen. Je leven bestaat uit verschillende etappes. Ik ben benieuwd wat
voor mij de volgende is."
Over de drie dagen durende stage met
Oranje raakt hij nauwelijks uitgepraat. Op zijn mobieltje heeft hij filmpjes
van zijn hotelkamer. Geloof het of niet: De Meza heeft de kleding die hij
kreeg met zijn camera vastgelegd. "Ik ben ook met een paar jongens van
het Nederlands team op de foto gegaan. Mensen mogen dat vreemd vinden, maar
ik was echt blij. Daar zitten gasten bij waar ik altijd een beetje tegen
opkeek. Voor hetzelfde geld was het een eenmalige ervaring. Dat weet je toch
nooit? Daarom heb ik een paar zaken met mijn telefoon vastgelegd. Ik voel me
daar niet te groot voor. Je kan ook de coole jongen uit gaan hangen. Je weet
wel, doen alsof je onbereikbaar bent. Veel mensen vinden dat stoer, die
gasten kunnen vaak nog meer maken ook. Zo zit ik niet in elkaar."
Bij Oranje werd hij ook snel geaccepteerd en in de groep opgenomen.
"
Ze noemden me een legende. Waarom? Omdat er nog nooit een speler is geweest
die na drie maanden in de topdivisie al uitgenodigd werd voor het Nederlands
team. Ik was de enige Surinamer, tussen veel Marokkaanse jongens. Door mijn
vriendenkring en het zaalvoetballen bij Malabata spreek ik een beetje
Marokkaans. Toen ze dat hoorden, was het ijs gebroken."
Als
hij vertelt over de korte periode bij Oranje, beginnen zijn ogen te
glinsteren. "Er zijn zóveel zaalvoetballers in Nederland. Als jij dan
wordt uitgekozen om eventueel je land te vertegenwoordigen, is dat echt
kicken. Ik kreeg ook allemaal kleding van de KNVB. Zo'n trainingspak met het
logo erop maakt het toch wel bijzonder. Ik moest het alleen jammer genoeg
wel allemaal weer inleveren."
Het niveau in Eindhoven lag
hoog, vertelt De Meza. "We waren met 22 spelers en trainden drie keer
per dag. Ik was de enige nieuwe speler en moest even wennen aan de
looplijnen. In januari speelt Oranje een oefeninterland in Spanje. Ik moet
ervoor zorgen dat ik blijf presteren. Ik wil laten zien dat ik goed genoeg
ben om voor het Nederlands team uit te komen. De deur is nu open. Je moet
ook nooit stoppen met dromen. Ik had nooit gedacht dat ik bij Oranje zou
komen. Nu heb ik een grens verlegd. En heb ik weer een andere droom. Ik zou
nog wel eens in Spanje of Rusland willen laten zien wat ik kan."
Opzienbarend blijft het wel. De speler die tweeënhalf jaar geleden in de
hoofdklasse speelde, mag nu hopen op zijn eerste interland.
Hoe
kijkt Gaffin de Meza daar zelf tegenaan? "Ik ben lange tijd te frivool
geweest. Ook als voetballer moet je volwassen worden. Nu speel ik met
jongens die allemaal in beweging zijn. Dan word je met je neus op de feiten
gedrukt. Je moet zelf ook in beweging zijn, want anders houd je het spel op.
Het is nu: spelen en lopen, spelen en lopen. Tot je één op één staat en er
ruimte is om een actie te maken. Daar heb je vijf, zes seconden voor. Lukt
het niet, dan speel je de bal terug en begin je als ploeg opnieuw. Spelen en
lopen, spelen en lopen. Als het dan lekker gaat en de stand het toelaat, kun
je er af en toe eens een sausje overheen gooien. Precies, een mooie beweging
of een lekkere actie. Want het publiek laten gillen en schreeuwen, daar houd
ik ook nog steeds van."
Sorteer reacties
