Dagboek Johnny Hoogerland: Bewaren

  maandag 25 juli 2011 | 15:36 | Laatst bijgewerkt op: maandag 25 juli 2011 | 16:22

Tekstgrootte tekst verkleinentekst vergroten
Johnny Hoogerland

Johnny Hoogerland

Er zijn mindere plekken om met een etappekoers te eindigen.
Echt groots, die Champs-Elysées. En wat een stad ook, dat Parijs. Ik vond het bijna net zo stoer als in de rit naar Alpe d'Huez.

M'n missie is volbracht. Ondanks enkele tegenslagen (welke weet iedereen onderhand wel) was het de mooiste wielerervaring uit m'n leven. Die Fransen zijn me ook honderd procent meegevallen. Ze zeggen altijd dat ze zo chauvinistisch als de pest zijn. Dat klopt, maar mijn ervaring is ook dat ze verder kijken dan hun neus lang is. Ik vond hun steun en enthousiasme hartverwarmend.

Nog eventjes en ik zie m'n familie weer terug. Daar kijk ik naar uit. Voor m'n halfbroertje Umberto zal het een vreemde gewaarwording zijn. Straks sta ik weer voor z'n neus, terwijl hij me drie weken op televisie bezig heeft gezien. Dat vindt hij toch wel een beetje eng, verwacht ik. Het is mooi ventje. Hij is amper zeven jaar, maar nu al helemaal gek van fietsen. In dikkebandenwedstrijden eindigt die kleine steevast voorin.

Ook bij het voetballen is hij bloedfanatiek. Als hij samen met z'n vriendje tegen mij speelt, moet ik echt heel goed m'n best doen. De dag voor de Tour ben ik nog op school in zijn klas geweest. Met petjes en bidons van Vacansoleil-DCM. Tróts dat hij was.

En dan hebben we ook nog Gertsia, het jongere zusje van Umberto. Zij heeft het allemaal nog niet zo door. Dat meisje is 'gewoon' blij als ze me weer ziet. En m'n vriendin Gerda. Die twee zijn stapeldol op elkaar.

Ik neem ook nog wat aardige aandenkens uit de Tour mee naar huis. Uiteraard de bolletjestrui en de bijbehorende trofee die ik veroverde in de bijna-rampetappe naar Saint-Flour. De meeste andere heb ik al weggeven. Ik zou daar verder ook niks mee doen. Van alles één is wat mij betreft wel voldoende. Ik ben ook niet iemand die van alles bewaart. Bij m'n vader liggen ik weet niet hoeveel bekers in de garage. Af en toe kijk daar naar. Alleen de meest bijzondere hebben een speciaal plekje. Zoals mijn eerste prijs in de Ronde van Vlaanderen bij de junioren. Maar voor de rest? Nee.

Zo vroegen ze me laatst of ik nog op die bolletjesfiets zou rijden. Nee, zei ik toen meteen. Ten eerste omdat hij niet van mij is. En ten tweede omdat ik de bolletjestrui niet heb gewonnen.
 
Reacties
laatste eerstSorteer reacties
Hoi Johnny,

Ik heb een heleboel foto's van je gemaakt in Wateringen tijdens de Wielerronde.
Het leek alsof je steeds (toevallig) in mijn lens keek.
De foto's staan op: http://fotografie-marjolein.webklik.nl


Ik zou het leuk vinden als je reageert

Groetjes Marjolein
Marjolein - 29-07-2011 | 17:13

Reageren

blij blozend boos cool verrast droevig egaal gemeen huilend vertwijfeld knipoog lachen rollendeogen tongeruit wijdogig


Op de website van de PZC kunt u reageren op forums en artikelen. Zo weet de redactie wat er leeft. Sommige bijdragen worden ook gepubliceerd in de papieren krant. Reacties worden niet automatisch geplaatst.


De redactie behoudt zich het recht voor reacties te weigeren of in te korten. Over het al dan niet plaatsen van reacties wordt niet gecorrespondeerd. Het IP-adres van de afzender van een reactie wordt automatisch opgeslagen in het redactioneel systeem. Het kan worden afgestaan aan derden in het kader van een strafrechtelijk (voor)onderzoek wanneer een groot maatschappelijk belang in het geding is.