De Zeeuwse renster Baukje Doedee . foto's Robert de Jonge
WESTKAPELLE - Wie het aandurfde om na afloop over stalorders te spreken, werd gelijk het bos ingestuurd.
Zie ook:
Kirsten Wild won het eindklassement en dat was maar goed ook, anders had het zaterdag binnen de beste ploeg in de koers nog wel eens kunnen donderen.
De winnares was in elk geval niet zó gelukkig met het verloop van de wedstrijd, ook al wilde ze dat na afloop niet meer toegeven. Maar binnen de ploeg golden voor de laatste etappe wel degelijk stilzwijgende afspraken. Iris Slappendel, die reed voor de rode trui, zou onderweg wat sprintjes meepikken, Kirsten Wild werd uitgespeeld voor het eindklassement en had daar na de zeges in twee etappes ook het volste recht toe.
De strategie ging op het eind van de slotetappe bijna de mist in. Iris Slappendel reed met Janneke Kanis in de finale weg uit het peloton en sprintte in Westkapelle voor de overwinning. Ze werd verslagen door Janneke Kanis en kreeg met haar tweede plaats zes seconden bonificatie.
Met de seconden onderweg en de kleine voorsprong op de streep was het plotseling niet meer zo zeker dat Kirsten Wild het eindklassement had gewonnen. De gespannen blik, waarmee ze na de etappe langs kwam rijden bij haar ploegleider Egon van Kessel, zei veel over de onderlinge sfeer. ,,Heb ik nou gewonnen of niet?'' ,,Dat weet ik niet, moet je aan de jury vragen'', reageerde Van Kessel.
Kirsten Wild keek nog eens achterom, mompelde iets onvriendelijks en reed weg. Tien minuten later kreeg ze de verlossende mededeling van de jurywagen dat de eindoverwinning met vier seconden verschil toch voor de beste renster van de driedaagse was.
En dus kon Kirsten Wild na de huldiging, waar ze twee truien op mocht halen - het geel voor de eindzege, het groen voor het sprintklassement - weer lachen.
De stalorders? ,,Ik zeg er maar niets over, dat houden we binnen de ploeg'', lachte ze later de speculaties weg. De eindsprint en de finale? ,,We waren in elk geval met de ploeg superieur, reden voor alle truien en dan maakt het eigenlijk niet uit wie dan wint.'' Ja, ja, Kirsten, maar zo eenvoudig lag dat niet. Egon van Kessel stelde vast: ,,Het was voor de rust in de ploeg maar goed dat het zo is afgelopen.'' Kirsten Wild: ,,Ik kreeg gelukkig ook nog hulp van Vera Koedooder toen de koplopers ervandoor gingen. Zelf kon ik dat gaatje niet meer dicht rijden.''
De aanvallen van Nederland Bloeit, dat vooral reed voor de dagzege, werden één voor één gecounterd.
Marianne Vos reed op reserve, omdat ze zich van haar ploegleider Jeroen Blijlevens moest sparen voor de komende weken.
Met Janneke Kanis, een 25-jarige Zwolse die nog weinig heeft gewonnen, greep de ploeg in de straten van Westkapelle met overmacht de dagprijs.
Het podium van de driedaagse werd niettemin zwart en wit gekleurd met de truien van Cervélo. Kirsten Wild won het geel (algemeen) en groen (punten), Iris Slappendel het rood (tussensprints) en de Britse Lizzy Armitstead het wit (jongerenklassement).
De negentienjarige Zeeuwse Birgit Lavrijssen gaf haar optreden glans met een vijfde plaats in het jongerenklassement. Ze werd 22e op 4.48 van de winnaar.
De aanvalslustige Baukje Doedee reed ook een prima driedaagse met een 28e plaats op precies zes minuten.
