RENESSE - Dat Kirsten Wild zaterdag naast de eindzege in de Rabo Ster Zeeuwsche Eilanden greep, kwam door een onoplettendheid van de ploegleider van AA-Drink.
Michael Zijlaard dacht van alle reglementen goed op de hoogte te zijn, maar er was hem toch iets ontschoten. "Het is bij mij niet blijven hangen dat er bij élke doorkomst in Renesse bonificatieseconden te verdienen waren", zei hij. "En da's natuurlijk stom." Bij Team High Road had men de inhoud van het rondeboek en een communiqué van de jury wel goed in zich opgenomen. Daarom spurtte Ina-Yoko Teutenberg, die voor aanvang van de slotetappe op vijf seconden achterstand de nummer twee stond, wel bij de eerste passage van het vakantiedorp. Zijlaard: "Opeens riepen mijn rensters: 'Ina-Yoko gaat de sprint aan! Kirsten, die op dat moment niet van voren zat, kon de schade toen natuurlijk niet meer repareren. En opeens was het verschil nog maar twee seconden..."
Nadat Teutenberg na 111,4 kilometer ook de eindsprint had gewonnen (voor Wild) en de eindzege door de nieuwe bonificatieseconden naar de geroutineerde Duitse was gegaan, spoedde Zijlaard zich naar de jurywagen om protest aan te tekenen. "Maar daar werd al snel duidelijk dat ik verkeerd zat", zei hij. "Ze wezen me direct op het zinnetje dat bij élke puntensprint ook seconden voor het oprapen lagen."
Natuurlijk wisten Zijlaard en Wild dat er kort na die gemiste tussensprint nog helemaal niets verloren was. Tot hun tevredenheid reden er na 60 kilometer, vlak voor de tweede secondenjacht in Renesse, zelfs veertien rensters weg. Wild: "Die pakten bij de tweede en derde doorkomst mooi alle bonusseconden, terwijl Ina-Yoko en ik nog gewoon in het peloton zaten. Ons plan was om de wedstrijd te controleren en het groepje niet meer dan een halve minuut voorsprong te geven."
Dat was omdat Katherine Bates en Alexis Rhodes, de twee Australische ploeggenotes van Ina-Yoko Teutenberg, mee vooruit zaten en in het algemeen klassement op 34 seconden stonden. "Als het zo bleef, pakten drie van de veertien de laatste seconden en hoefde ik alleen maar bij Teutenberg te blijven."
Maar toen Team High Road merkte dat de kaart Bates-Rhodes geen succes zou opleveren, werd de troef Teutenberg weer uitgespeeld. Het gat met de kopgroep werd op zo'n 10 kilometer voor de finish weer dicht gereden en dus kwam het, net als vrijdagavond in Vlissingen, op een massasprint aan. Die werd met overmacht gewonnen door de Duitse, die op de streep tien bonusseconden nog eens verdiende. Wild, die tweede werd en zes tellen erbij kreeg, beet dus in het stof.
"Natuurlijk baalt Kirsten", zei Zijlaard. "Als ze die ene keer wel had meegesprint, had ze misschien niet verloren. Maar Teutenberg heeft niet onverdiend gewonnen. De twee hebben dit weekeinde vier keer met elkaar gesprint en vier keer heeft zij gewonnen. Kirsten kan zeggen dat ze op waarde geklopt is. Teutenberg is, als we heel eerlijk zijn, wel van een andere categorie."
Toch ging Wild nog met een hoofdprijs weg uit Zeeland. Ze kwam op een onoverbrugbare voorsprong in de Topcompetitie, waarvan de Ster Zeeuwsche Eilanden de vijfde wedstrijd is. En wie is de nummer twee? Juist, Teutenberg.
