Henk Kortlever hoopt zo snel mogelijk de hardloopschoenen weer te kunnen aantrekken. foto Dirk-Jan Gjeltema
ZIERIKZEE - In het eerste weekeinde van oktober is de negende editie van de Zeeuwse Kustmarathon. De sportredactie blikt elke week in deze rubriek vooruit met een deelnemer.
Een marathon lopen ongezond? Henk Kortlever denkt van niet. De 51-jarige inwoner van Zierikzee lag veertien dagen geleden in Gent op de operatietafel voor vier bypasses, maar die had hij niet nodig omdat hij zich te veel had ingespannen. Het was een kwestie van een bouwfoutje, constateerden de medici tijdens de operatie. Toen Kortlever bijgekomen was, vertelden ze hem dat hij van geluk mocht spreken dat hij hardloopt. ,,Daardoor heeft u geen blijvende schade. Gaat u er vooral mee door."
Door de operatie moest Kortlever zijn plannen voor een derde Kustmarathon op een laag pitje zetten. Een voordeel is wel dat hij zich nu helemaal kan concenteren op zijn taak van vrijwilliger, die hij vanaf de eerste editie vervult. Namens atletiekvereniging Delta Sport zorgde de Zierikzeeënaar er tijdens de eerste twee edities voor dat alles in het startgebied goed geregeld was. Verder regelde hij de drankposten, van de start tot de Veerse Dam. Dat laatste doet hij nog steeds, het hele startgebeuren neemt Piet-Jan Landegent uit Burgh-Haamstede nu voor zijn rekening.
Kortlever liep al langer hard, maar dacht dat de marathon niets voor hem was. Hij ging te langzaam. ,,Ik had altijd het idee dat de marathon niet aan mij besteed was. Maar elke keer als het startschot klonk, kreeg ik koude rillingen als ik al die sporters die ik kende wél zag vertrekken. In 2008 heb ik de knoop doorgehakt en ging ik voor het eerst van start. De bedoeling was twintig kilometer, maar toen ik na zeventien kilometer een van mijn acht nierstenen uitplaste, nam ik me voor om door te gaan. Eerst zei ik tegen m'n vrouw dat ze in Domburg op me moest wachten en uiteindelijk heb ik de finish in Zoutelande gehaald. Na 5 uur en 45 minuten was ik er. Ruim binnen de tijd dus.'' Onderweg kon hij uitproberen of de door hem opgerichte drinkposten goed functioneerden.
Daarmee was de marathonloper Kortlever geboren. In 2009 liep hij de marathon van Rotterdam en de Kustmarathon, in 2010 de marathons van Rotterdam, Helsinki en Barcelona en dit voorjaar voltooide hij de marathon van Rome. Hardlopen is echt een passie geworden van de Schouwenaar. ,,Lange afstanden vind ik het lekkerst. Dieselen is mijn ding. We hebben een loopgroep bij Delta Sport met leden tussen de zestien en de tachtig. Daarin voel ik me echt thuis.''
Dat Kortlever de Kustmarathon van 2010 niet liep, had te maken met dat andere lichamelijk ongemak: nierstenen. Die maakt zijn lichaam gretig aan, met name als hij hardloopt. ,,In de zomer krijg je je vochtverlies niet aangedronken. Mijn lichaam maakt dan extra veel calcium aan en daar krijg je nierstenen van.'' In 2010 stonden die nierstenen de Kustmarathon in de weg. Op die dag lag hij onder de vergruizer.
Dit jaar zou Kortlever wel weer starten. Op 12 augustus, tijdens een training met Delta Sport, ging het echter mis. Hij kreeg een drukkend gevoel op de borst en dat ging niet over. Hij belde zelf de ambulance en voor hij het wist lag hij in het ziekenhuis van Terneuzen. Daar werden, afgezien van een verder heel gezond lichaam, vier zwakke aderen rond het hart ontdekt. ,,Een familiekwaal'', weet hij. ,,Het heeft niets met ongezond leven te maken. Je krijgt het gewoon.''
In Gent werden vier omleidingen aangelegd en nu, twee weken later, is Kortlever alweer op de been. Hij wandelt alweer, werkt vanuit huis en doet drie keer per week aan medische fitness. Op 1 oktober zal hij er bij zijn, bij de Kustmarathon, maar niet in zijn sportkleren. ,,Ik heb extra tijd om alles met die drankposten rond te krijgen'', beseft hij.
Half november gaat hij weer hardlopen, heeft hij zich voorgenomen. Op 15 april wil hij aan de start staan van de marathon van Wenen, dus er moet gewerkt worden. En een half jaar later is er dan weer een Kustmarathon. ,,De tiende. Die wil ik voor geen goud missen.'' Inmiddels denkt de Zierikzeeënaar te begrijpen waarom hij vroeger zo snel verzuurde en niet twee dagen achter elkaar kon trainen. Het waren die dichtgeslibde aderen! Vanaf nu moet het harder kunnen. ,,Ik heb John Ravia en Bart Verkaart, twee snelle lopers van de club, al een mailtje gestuurd met de boodschap dat ze extra hard moeten gaan trainen. Binnenkort kom ik eraan.''
Sorteer reacties
