MIERLO - Daar staat ie dan. Zijn manen en pony scherp geknipt, de haren
geschoren. Tomboy, het paard dat deze week voor 'een paar miljoen euro' is
verkocht aan miljardair Athina Onassis.
De chocoladebruine ruin van nog geen elf jaar oud eet in de hoek van zijn
box eigenzinnig van een bergje hooi. Met behulp van zijn soepele lippen
plukt hij de sprietjes geduldig uit het stro en brengt die bijeen in zijn
mond.
Daarna tilt hij zijn hoofd omhoog, drukt met zijn snoet op de
knop voor water en maalt de vloeistof met het gedroogde gras al kauwend tot
een papje, om het daarna soepeltjes door te slikken.
'Mister
Tomboy' is vandaag stijlvol gekleed in een blauwwit, geruit dekje. Nog drie
dekentjes daaronder beschermen de gemillimeterde viervoeter tegen de kou.
Maar aan een speciale behandeling doet ruiter en eigenaar Eric van der
Vleuten niet: de box meet iets meer dan tien vierkante meter, net als dat
van elk ander ros in het stallencomplex in Mierlo.
In juni 2008
kwam Tomboy naar de stal van Van der Vleuten. De springruiter zag potentie
in de ruin en vond in Wim van der Leegte, directeur-eigenaar van het
industriële bedrijf VDL, een zakenpartner. Ze kochten het paard voor 800.000
euro, een fiftyfiftydeal. Sindsdien heet Tomboy 'VDL Groep' van voren.
Nog geen anderhalf jaar later gaat hij alweer van de hand. Zijn nieuwe baasje,
de puissant rijke Athina Onassis, kleinkind en enige erfgename van de
Griekse scheepsmagnaat Aristoteles Onassis, zou het edele dier naar verluidt
voor drie tot vier miljoen hebben gekocht.
Ver hoeft Tomboy niet
te reizen naar zijn nieuwe adres: Onassis heeft een stal in de buurt van
Brussel. De verhuizing staat voor eind volgende week op de rol.
Sportief gezien is Van der Vleuten niet zo gelukkig met de verkoop. De
46-jarige springruiter, die de Olympische Spelen in 1996 en 2004 net aan
zich voorbij zag gaan, heeft zijn zinnen gezet op Londen 2012. En het ging
de goede kant op: de combinatie presteerde met name de laatste tijd erg
goed. "Ik heb er een dubbel gevoel over. Maar je moet natuurlijk ook de
realiteit onder ogen zien. Het is een zakelijke overweging. Ik verdien de
kost met mijn paarden."
Zakenman Van der Leegte, eigenaar van
Stoeterij Duyselshof: "De stoeterij is business. De opbrengst moet
komen uit de verkoop van paarden. We moeten voor anderhalf miljoen euro per
jaar verkopen. Dit helpt dan al behoorlijk mee. Ik ben er dus content mee,
maar ik vind het ook triest dat het beste paard van de stal nu weggaat."
Onassis, één van de rijkste mensen op aarde, is ruiter. Ze gaat
waarschijnlijk zelf met het dier een koppeltje vormen, het liefst op
topniveau. Ze hebben al een proefritje gemaakt. Van der Vleuten heeft ze
samen bezig gezien. Volgens hem klikte het 'heel aardig'.
Dat ging
met de twee mannen ietsje anders, herinneren de stalverzorgers zich. "
In het begin dachten we: 'Dit wordt een lange lijdensweg'. Ze moesten erg
aan elkaar wennen."
Toch viel het duo al snel in de prijzen,
met de eerste plaats tijdens wereldbekerkwalificatie in Londen vorige maand
als hoogtepunt.
Of de nieuwe combinatie ook succesvol wordt? Om te
excelleren heeft een topruiter een toppaard nodig. En andersom. Aan Tomboy
zal het niet liggen. Zijn kwaliteit staat volgens Van der Vleuten buiten
kijf.
"Het is een speciaal dier. Hij heeft meer
springkwaliteit dan veel andere paarden. Daarbij heeft hij een goede
wedstrijdinstelling en karakter."
Van dat laatste moet Tomboy
het vooral hebben. Hij heeft kuren, geniet van aandacht. Is een machopaardje
met pit, soms zelfs een tikje onberekenbaar. Zo deinst hij er niet voor
terug om naar anderen - mens, paard of hond - te happen. Zijn verzorgers
noemen hem daarom soms ook wel gekscherend 'Stomboy'.
Van der
Vleuten: "Hij is best brutaal, in alle dingen. En dat zie je terug in
het springen. Een paard moet brutaal zijn om zo te dúrven springen. Hij móet
die mentaliteit hebben, dat maakt hem een topper."
Natuurlijk
laat het adieu Van der Vleuten niet onberoerd. "Je bouwt een band op
met zo'n paard, bent veel met elkaar onderweg. Ik ga 'm wel missen, ja."
Of dat wederzijds is? Tomboy zelf zal het vertrek worst wezen, denkt de
ruiter. Het paard lijkt zich nu in ieder geval niet druk te maken over het
aanstaande afscheid. Zijn bovenlip rust op de dwarsbalk van de staldeur, hij
dommelt bijna in.


















