MAR DEL PLATA - De Spaanse tennissers, spelend tegen vier Argentijnen én het publiek als machtige vijfde opponent, hebben voor de derde keer de Davis Cup veroverd.
En het was voor Spanje al zo'n mooi sportjaar.Wat hem, toch een ervaren sportman, precies bezielde vrijdagavond, zal David Nalbandian zichzelf misschien nog wel eens afvragen. Nadat hij David Ferrer in drie sets had verslagen, stelde de Argentijn dat zijn land 'enkele stappen verwijderd was van het winnen van de Davis Cup'.
Argentinië stond met 1-0 voor en de perspectieven waren inderdaad goed. Niet alleen speelden de Argentijnen op een ondergrond (hardcourt) waarmee zij op papier beter uit de voeten kunnen, ze hadden in Juan Manuel del Potro ook de sensatie van het internationale tennisseizoen in de ploeg. De twintigjarige tennisser - hij klom sinds april van plaats 81 op de ATP-ranglijst naar plek negen - moest tijdens de enkelspelen het ontbrekende puzzelstuk zijn in de Argentijnse ploeg. Dat op eigen bodem werd gespeeld, was bovendien niet slechts een gegeven, maar daadwerkelijk van belang. Argentinië had sinds 2002 niet thuis verloren, voor een groot deel dankzij de Argentijnse fans.
De finale van de 97e editie van het landentoernooi gaat de boeken in als één van de sfeervolste ooit. De toeschouwers sprongen, zongen, floten, schreeuwden en krijsten. Ze speelden zaterdag wel een dubbele rol, het beste gereflecteerd in de woorden van de Spaanse teamcaptain Emilio Sánchez Vicario. Vrijdag noemde hij het Argentijnse publiek nog voorbeeldig. "Zoveel passie, dat is een les voor ons allen. Ik kreeg er kippenvel van." Een dag later, nadat Spanje het dubbelspel had gewonnen (5-7 7-5 7-6 6-3): "Voor mij heeft het publiek zijn geloofwaardigheid verloren. Dit is een sportevenement. Dat zou binnen de lijnen gewonnen moeten worden."
Als voetbalfans tennistribunes bemannen, gebeuren er dingen die in de meeste sporten als onsportief gelden. Fernando Verdasco werd door de Argentijnse toeschouwers op de korrel genomen. "Hij is bang, hij is bang!" zongen ze, en later: "Verdasco is een mislukkeling!" De Spanjaard liet zich aanvankelijk intimideren, om het later van zich af te schudden. "Ik raakte er extra gemotiveerd door en speelde beter nadat ze me begonnen uit te schelden", aldus Verdasco.
Tegen die tijd was Nalbandian zich bewust geworden van de flater die hij vrijdagavond had geslagen. Del Potro had in het tweede enkelspel niet alleen van Feliciano López verloren, hij raakte ook geblesseerd. De nederlaag in het dubbelspel zorgde daarom voor een 2-1-achterstand, met op zondag het geplande puzzelstuk op de bank in plaats van tussen de lijnen.
Nalbandian verliet luttele minuten na het dubbelspel zonder te douchen het stadion. Hij miste de verplichte persconferentie en kreeg een boete opgelegd van de internationale tennisfederatie ITF, terwijl ondertussen geruchten gingen over een ruzie die binnen de Argentijnse ploeg zou zijn uitgebroken.
De Spanjaarden zagen dat het momentum in hun richting begon te kantelen. In het enkelspel was López opgestaan als waardige vervanger voor de aan zijn knie geblesseerde Rafael Nadal. Een dag later liet hij als partner van Verdasco zien ook in het dubbelspel een leidende rol te kunnen spelen. En nadat David Ferrer door zijn snelle nederlaag van vrijdag mentaal volledig geknakt was en niet meer werd opgesteld, stond ook Verdasco op.
Het vierde en beslissende duel van gisteren had alles in zich dat Davis Cuptennis zo kenmerkt. Verdasco won de eerste set in slechts 35 minuten (6-3), maar daarna ontrolde zich drie sets lang een wedstrijd waarin elk punt bevochten werd (6-7 4-6 6-3) en die uiteindelijk vier uur zou duren. Een buikblessure bij Acasuso droeg in de vijfde set bij aan een onverwachts snel einde: 6-1.
Na Roland Garros (Nadal), het EK voetbal, Wimbledon (Nadal), de Tour de France (Carlos Sastre) en de Giro de Italia (Alberto Contador) te hebben gewonnen, sluit Spanje met het winnen van de Davis Cup een sportjaar af dat het succesvolste in de historie van het schiereiland is geweest.
