De 38-jarige Vos werd vorig jaar nationaal kampioen in Gouda. Het was een van de weinige toernooien speciaal voor rolstoelbiljarters. ,,Ik heb met plezier het NK gespeeld, maar ik doe liever mee met de gewone, valide biljarters'', zegt Vos. ,,Hoewel ik het jammer vind dat er geen WK rolstoelbiljarten is. Daar zou ik graag eens aan meedoen.''
Vos speelt al jaren mee in de reguliere competities en is een meer dan verdienstelijk driebander. Hij was al eens Nederlands kampioen in de hoofdklasse (kleine tafel) en de tweede klasse (grote tafel). Afgelopen seizoen eindigde hij als tweede in de finale van de hoofdklasse (klein) met een moyenne van 1,19 over zeven wedstrijden. Met zijn team Van Buren Bouwmaterialen uit Nijverdal komt hij bovendien uit in de tweede divisie (groot).
De Twent, uit Daarlerveen, kent zijn beperkingen. ,,Ik moet alles zittend doen'', vertelt Vos, die vaak een verlengstuk gebruikt. ,,Gelukkig ben ik bijna twee meter en heb ik een lange reach. Ik word vaak gedwongen om creatief te zijn. Door de jaren heen heb ik heel veel bijzondere oplossingen geleerd van wereldtoppers als Sanchez en Tasdemir.''
Daniel Sanchez en Tayfun Tasdemir biljartten enkele seizoenen in de eredivisie bij Kaleidoscope, dat nog niet zo lang geleden ter ziele ging. De formatie speelde in 't Vossenhol in Daarlerveen, het café van Vos, die zelf teamleider was. ,,Dat was een gigantisch mooie tijd.'' Nu herbergt 't Vossenhol, waar twee grote en vier kleine tafels staan, nog een bloeiende vereniging met negentien teams. Jan Vos nam het café lang geleden over van zijn ouders, die hem ook de liefde voor de biljartsport bijbrachten. Zijn vader blonk uit in kader 57/2. ,,Dankzij hem ben ik stapelgek van biljarten.''
Toch leek Vos junior voorbestemd voor een andere carrière. In navolging van meer jongeren uit de omgeving werd hij motorcrosser en met succes, want Vos reed zich al snel landelijk in de kijker bij de jeugd. Op zijn zestiende kwam het avontuur abrupt tot een eind. Vos sloeg over de kop tijdens een wedstrijd in Markelo en liep een dwarslaesie op. ,,Ik had meteen in de gaten dat het mis was. 'Het is afgelopen', zei ik tegen mijn vader. Dat bleek ook zo te zijn.''
Zijn opgeruimde karakter hielp hem snel te revalideren en zijn leven op te pakken. Nu, 22 jaar later, is Jan Vos eigenaar van een fijne kroeg, verwacht hij met zijn vriendin in december hun eerste kindje en blinkt hij uit aan het biljart. Soms komt hij nog eens voor een verrassing te staan, als de speellocatie zich op de eerste verdieping blijkt te bevinden. Maar verder is hij een speler als alle andere. ,,In het begin werd ik nog wel eens onderschat vanwege mijn handicap. Dat gebeurt nu niet meer.''


















