Hans Landman, kok Aby Bakker en Hetty Melissant.
Restaurant De Beuze in Zierikzee. foto's Dirk-Jan Gjeltema
1/2
Er zijn een paar dingen die ik maar zelden durf in een restaurant. Oesters bestellen bijvoorbeeld; die kunnen na een één of twee exemplaren ineens enorm tegen gaan staan.
Werk ze dan nog maar eens weg: daar zit je dan met je bordje. Béarnaisesaus
is nog zo'n culinaire hobbel. Die is echt alleen te eten als hij vers wordt
gemaakt, in alle andere gevallen is het een totale afknapper: bijna reden
genoeg om zonder te betalen het restaurant te verlaten.
Bij De
Beuze in Zierikzee waag ik de gok. Misschien wel omdat de saus zo expliciet,
uitnodigend bijna, op de kaart staat. Hier doen ze hem over een gegrilde
kalfsentrecote; en dat is dan eigenlijk weer een vleessoort die ik liever
niet bestel. Want kalfsvlees staat niet bekend als het meest
diervriendelijke vlees, maar het moet in dit geval wel - sorry kalf - om die
saus te proberen. En de gok pakt goed uit: deze saus is vers. Boterzacht,
zoals het hoort. Eigenlijk is het toch vreemd dat je blij bent met iets wat
doodgewoon zou moeten zijn: versgemaakte sauzen bij je toch al vaak dure
eten.
De Beuze is zo'n tent waar alles tot in de puntjes verzorgd
is, zonder dat je het gevoel krijgt dat je netjes rechtop moet zitten en
alleen op gedempte toon gesprekken mag voeren. Binnen zijn de gescheurde
oude muren half afgedekt met een hoge roomwitte lambrizering. Langs de muur
staan comfortabele banken met hoge rugleuningen, aan de tafels staan
prettige oranje stoeltjes. Voor het - blinkend schoon gepoetste raam -
hangen voile gordijnen, in de grote kandelaars branden kaarsen en het vuur
brandt in de (nep)haard.
Om de maaltijd mee te beginnen krijgen we
een wrap, een opgerolde pannenkoek gevuld met gerookte zalm en sla. Zelf
kiezen we allebei soep vooraf: de één vissoep, die vol zit met vis en
mossels en de ander ossenstaartbouillon, die dubbelgetrokkken is. En dat
proef je: de smaak is intens. De kok heeft er paddenstoelen in gedaan die
nog knapperig zijn én hele klein stukjes chorizo, Spaanse pittige worst. Die
worst snappen we trouwens niet: waarom niet simpelweg gekozen voor het vlees
van die ossenstaart? De soep wordt geserveerd in mooie wit-porseleinen
kommen in de vorm van gondels, met de punten omhoog: ook bij keuze van het
servies blijkt dat ze hier oog voor detail hebben.
Mijn gezelschap
is verheugd als haar vork een heel eind naar links wordt gelegd voor het
hoofdgerecht en er een gapend gat tussen mes en vork ontstaat: daar moet wel
een megabord tussen komen te staan. En jawel: niet alleen krijgt ze een
joekel van een bord, maar daarop ligt ook nog een joekel van een
Noordzeetong, schitterend goud gebakken door de kok: rechtoe, rechtaan,
precies zoals de kaart beloofde. De kok heeft de vis lekker gezout, hij is
sappig en valt zo van de graat. Ook de bijgerechten zijn puur: gewoon
aardappelpuree, wat spinazie en wortelschijfjes. "En zelfs die wortels
zijn lekker", zegt mijn tafelgenote toch wat verbaasd.
Bij de
kalfsentrecote krijg ik een stukje gratin van sliertjes aardappel, een soort
stapelrösti, die lekker op smaak is; verder nog romanesco, een kruising
tussen bloemkool en broccoli; een paar boontjes en gemengde groente die in
zulke fijne blokjes zijn gesneden, dat we ons geen mes kunnen voorstellen
dat die klus aankan. In aparte schaaltjes worden nog friet en salade
gebracht, compleet met een bakje zelfgemaakte mayonaise.
Als toetje
kiezen we voor omgekeerd appelgebak, waarvan de appels lekker donker zijn.
Het deeg van de taart is wat zwaarder - en minder vet - dan verwacht.
Ernaast liggen een plasje vanillesaus, een streepje geplette pistachenootjes
en een bolletje smakelijk roomijs. De gefrituurde chocoladebal is het
hoogtepunt van het andere toetje, trilogie van chocolade. De vloeibare
chocolade loopt uit het korstje van amandelschaafsel zodra mijn tafelgenote
er een lepel inzet. De bal heeft gezelschap van een kleine chocoladecake en
chocoladeijs -dat er helemaal niet zo uit ziet: de chocola blijkt verstopt
te zitten in het ijs.
Tot onze verbazing krijgen we na ons eerste
kopje zomaar een tweede kopje koffie van het huis. We kunnen ons niet
herinneren dat dat ergens anders gebeurde.
Restaurant De Beuze,
Havenplein 7, 4301 JD Zierikzee. telefoon: 0111-417194.
www.debeuze.nl , e-mail: info@debeuze.nl.
Elke dag geopend vanaf 10.00 uur 's morgens. Alleen in de maand januari is het
restaurant gesloten.
Prijs-Kwaliteit * * * / * * * * De Beuze is niet goedkoop, wij waren honderd
euro kwijt. Dat kwam voornamelijk door de dure tong (€ 27,50). Er is ook een
voordeliger drie gangenmenu, van € 32,50. Vanwege de prijs een score tussen
drie en vier sterren in.
Entourage * * * *
Vegetarisch *
* *
Bediening * * * *
Vakkundig, maar niet stijf; daar
houden we van.
Conclusie
Verwacht geen spannende en
vernieuwende keuken, maar wel kwaliteit.
Sorteer reacties
