Tekstgrootte

Voor haar laatste zakenreis verbleef ze in het trendy Murano-resort in Parijs. Nee, het geïsoleerd gelegen restaurant De Zeelandbrug moet het niet hebben van zijn uiterlijk. Giechelend en sceptisch gaan we naar binnen, waar ons een verrassing wacht.

De verrassing zit hem niet in de aankleding van het restaurant. De Zeelandbrug is traditioneel, stijfjes en de speelsheid komt misschien van het lichtsnoer dat buiten om een hekwerk is gekruld. De verlichting doorstaat de toets van kritiek niet. "Zierikzee”, zegt Colette, " is al op Kerstmis voorbereid.”

Onze sceptische houding neemt af bij het zien van de kaart. De menu’s zijn schappelijk geprijsd (50 euro voor een menu cuisine van vijf gangen voor twee personen) en à la carte staan mooie klassieke gerechten vermeld. Schuin achter het restaurant loopt de lange Zeelandbrug. De oudere gasten van het restaurant herinneren zich dat het restaurant ooit een wachtlokaal was voor het veer tussen Schouwen en de Bevelanden. Twaalf jaar geleden waagden Anja en Piet Scheermeijer de overstap naar De Zeelandbrug. Ze leerden het vak (zij in de bediening, hij in de keuken) in restaurant Mondragon in Zierikzee. De gastvrouw ontdooit naarmate de avond vordert. Bij aankomst had ze ons nog laten schrikken toen ze streng keek, omdat we een half uur te laat waren. Daarna is ze vriendelijk en gul. We krijgen zonder morren een karaf water en een tijdschrift over boten en watersportartikelen waarin Colette geïnteresseerd is. Ook enkele seniorenporties worden ons gegund, terwijl we niet eens vijftigplussers zijn. De kaart biedt de goedkope variant voor de oudere bezoeker, meestal een kleinere eter. Net als wij voor deze keer.

De verrassing komt uit de keuken. De chefkok van De Zeelandbrug doet het subtiele opschrift op zijn koksbuis eer aan; cooking star. De met spek omwikkelde Sint Jacobsoesters in een soepje van zeekraal zijn heerlijk. Net zoals de carpaccio van ossenhaas met pijnboompitten en eendenleverkrullen. En dat voor 13,50 euro, of 11,50 euro voor de senior en mij.

De zakenvrouw kiest het menu cuisine. De entree is een terrine van gepocheerde zalm met een rozet van gerookte zalm en dillesaus. We laten het serieuze gespreksonderwerp over paling even voor wat het is. Dat had mijn keuze ’de versgebakken paling’ losgemaakt. In paling zit te veel giftige dioxine, stond net die dag in de krant. "Maar niet in deze. Dit is geen Westerschelde-, maar Oosterscheldepaling”, zegt Anja Scheermeijer geruststellend.

Grote garnalen met kruidenknoflook pasta en pikante rode saus volgen. Of we ze gepeld willen hebben? Een aardig gebaar. Dat zien we de kok van Murano’s nog niet doen.

Het restaurant is gedeeltelijk rookvrij.

Alleen maandag gesloten.

Restaurant De Zeelandbrug

Weg naar de Val 10

www.dezeelandbrug.nl

Zierikzee

Beoordeling

Prijs/Kwaliteit: ****

Entourage: ***

Bediening aan tafel: ****

Helderheid van de kaart: ***

Horen, zien en ruiken: Het restaurant is wat ouderwets ingericht. Aanbevolen in de Lekkergids 2005.

Conclusie: De Zeelandbrug is als een lekkere praline in een toffee-papiertje. Lof voor de keuken en de bediening.

  Sorteer reacties

Reageren