Tekstgrootte

Alle tafels zijn bezet, wachten heeft geen zin. We reserveren een tafel voor de dag erna en bestellen als troost een frietje met een mosselkroket. Ook lekker. Vooral als je die in de zon, op het randje van de oesterputten opeet. En van dat extra ritje naar Yerseke hebben we geen spijt gekregen.

De Viskęęte aan de jachthaven in Yerseke is de naam voor het eetgedeelte van vishandel, kwekerij en snackbar Piet van Oost. Alles ademt hier vis. Direct bij de deur scharrelen kreeften in een bassin, in hetzelfde water hangen bakken schelpjes uit Portugal en Frankrijk, in de vitrine ernaast liggen onder meer tongetjes, krabbenpoten, palingen en stukken zalmfilet. Je kunt hier friet bestellen, een broodje met vis, garnalenkroketten, kibbeling, of - als het dan echt moet - een frikadel.

Achterin, richting het water, staan houten tafeltjes. Als je er in de serre gaat zitten kijk je zó de Oosterschelde op. Aan de wand hangen lampen in de vorm van mosselschelpen, er staat een miniviskotter en een poster met rode stippen herinnert nog aan de huldiging van de lokale wielerheld Johnny Hoogerland. Vroeg eten is hier noodzakelijk, want doordeweeks sluit de keuken al om zeven uur. Wij zitten binnen, in dezelfde ruimte als de vishandel en de snackbar, wat voor een vrolijke levendigheid zorgt.

Er is hier een elke maand wisselend menu van drie gangen voor 27,50 euro, maar wij kiezen van de kaart, waar voor de vleeseters ook genoeg op te vinden valt: biefstuk, saté of schnitzel. De gegratineerde wulken zijn er niet vandaag, krijgen we te horen. En gegratineerde mosselen vóór paling in het groen? ,,Dat is wel heel veel. Ik weet niet of u een grote eter bent?", vraagt de serveerster. "Anders zou ik dat niet doen. Die zijn allebei nogal machtig." Mijn gezelschap kiest dan maar voor gamba's vooraf: drie grote sappige garnalen, gebakken en geserveerd met oosterse chilisaus en een plukje sla. Zelf eet ik garnalenkroketten, die heel erg zelfgemaakt lijken, maar het later bij navraag niet blijken te zijn, net zomin als die mosselkroket van de dag ervoor trouwens. Het korstje van de garnalenkroketten is goed knapperig, de vulling loopt er tergend traag uit en ze smaken lekker naar garnaal.

En wat eet je in mosselland? Mosselen natuurlijk, al twijfel ik over de bereidingswijze: er zijn Spaanse mosselen 'met rode saus', mosselen gekookt in bier of in wijn, maar we we kiezen voor 'gewoon op z'n Yese's', naturel gekookt met wortel, ui, selderij en laurier. En die zijn heerlijk: ze hebben een volle zoetzilte smaak, een beetje peperig. De kapotte schelpen die er hier en daar wel tussen zitten, gooien we gewoon weg. De portie is fors genoeg. De sausjes - uit een potje - zijn helemaal niet nodig. Ze doen zelfs afbreuk aan de supermosselen. ,,Je proeft dat je ze eet waar het hoort", concludeert mijn mosselpikkende tafelgenote. Haar paling in het groen bevalt haar enorm; hij is zacht, vissig en romig, het is de eerst keer dat ze echt paling eet. Ze schraapt de gare vis genietend van de graat, en kan inderdaad niet alles op. ,,Wil je het meenemen?', vraagt de serveerster. ,,Anders gooien we het toch weg." Even later staat er een tasje met ingepakte paling op tafel. Voor de poezen thuis.

De friet kennen we al, van gisteren, en die is gelukkig vers gesneden. De salade komt uit hetzelfde bakje als de pluk bij het voorgerecht en is samengesteld uit verschillende soorten bladsla, tomaat, olijven, gedroogde tomaat, feta en zo'n rare oranje bes in zo'n knisperjasje. De bijgerechten zijn niet verkeerd, maar dat is ook niet zo belangrijk: de mossels zijn fantastisch. En dat moet ook wel, want we krijgen de indruk dat meer dan de helft van de klanten uit Yersenaren bestaat. En die zullen het wel weten. ,,Hebben jullie ook zo lekker gegeten?", vraagt een meneer aan tafeltje verderop, die net een stapeltje gouden tongetjes heeft opgepeuzeld.

Voor ijs, aardbeien met slagroom, of een ander toetje hebben we eigenlijk geen puf meer. We nemen een kopje thee om bij te komen. Als we weggaan, zwaaien we nog even naar de kreeften en laat de kok ons met plezier zien dat schelpjes heel hard kunnen plassen als je ze uit het water tilt. Recht in je gezicht.

Zee-eterij De Viskęęte, Havendijk 36, 4401NS Yerseke. 0113-574318. www.pietvanoost.nl . Elke dag geopend: van maandag tot en met donderdag vanaf 10.00 uur, de keuken van 11.30-19.00; vrijdag en zaterdag vanaf 10.00 uur, de keuken van 11.00 tot 20.00 uur.; zondag vanaf 10.30, de keuken van 11.00-20.00 uur. De Viskęęte is redelijk toegankelijk voor mensen in een rolstoel. Prijs-Kwaliteit * * * / * * * *

Lekkere vis en mosselen, voor redelijke prijzen. We betaalden iets meer dan zestig euro voor twee personen.

Entourage * * *

Het restaurant staat pal naast de bekende oesterputten en aan de jachthaven van Yerseke. De aankleding binnen is sober.

Bediening * * * *

Vriendelijk en vlot.

Conclusie:

De Viskęęte is een basic vistent, zoals je die in Zuid-Europa veel, maar in Zeeland veel te weinig ziet.

  Sorteer reacties

Reageren