Met de zomer in aantocht bezoeken Edith Ramakers en Raymond de Frel enkele
strandpaviljoens. Voor deze aflevering van De Smaak van gaat Edith naar
strandpaviljoen Paradiso op de grens van Zoutelande en Westkapelle.
Je durft nogal als je je zaak Paradiso noemt, zoals het poppodium bij het
Leidseplein heet. Het Amsterdamse Paradiso is een begrip in Nederland en
daarbuiten. Maar Paradiso waar wij het over hebben, staat in de gemeente
Veere. Het ligt vlakbij de duinovergang Aardappeldal B en staat op palen
op het strand van Westkapelle.
Tegen de wind in lopen we over
het strand naar het paviljoen. Het stormt, de zee licht groen op en is
onstuimig. Meisop ligt op het strand. Dichterbij het paviljoen horen we de
klanken van Zuid-Amerikaanse muziek. Op het terras staan twee forse
olijfbomen, die overhellen naar een kant. Het is guur en we sluiten dit
keer maar al te graag het weer buiten.
Koos Bouman, de eigenaar,
heet ons welkom 'in de herberg', waar net een groot gezelschap feestelijk
heeft getafeld. Wij kiezen voor een tafeltje op de eerste rij, aan het
raam.
Het interieur van Paradiso is smaakvol en basic.
Tonetstoelen vormen met houten tafels een eenheid, verse bloemen staan op
de tafels, op de bar enkele mooie kandelaars. De Middelburgse beeldend
kunstenaar William Verstraeten heeft spreuken (van voor naar achter en in
spiegelschrift) op de achterwand geschilderd. Hij heeft zich laten
inspireren door de jongste bundel van dichter Van Dixhoorn. Een spreuk
blijft me bij; 'Zeelui denken nooit aan wat ze achterlaten'. Daar zit wat
in.
Deze avond staan Koos en Mirjam Sala in de bediening. Het is
een rustige avond. We vallen met de deur in huis; Van 'horen zeggen'
hebben we dat je weleens lang moet wachten op het eten bij Paradiso. Koos:
"We willen goed en eerlijk eten maken en daarvoor heb je tijd nodig.
En wat is lang wachten? Soms, als iedereen tegelijk komt, dan is het niet
mogelijk om binnen vijf minuten iedereen een voorgerecht te geven."
Maar bij Paradiso is binnen en buiten veel te zien en wachten, als je een
keer pech zou hebben, geen straf. We verkneukelen ons op de Spaanse Salade
van 9,50 euro, Zeebaars (18,00) met lamsoren en een biologische kip met
gorgonzolasaus (19,00 euro). De groene mediterrane salade is lekker. De
ingrediënten combineren uitstekend met elkaar, zoals de gedroogde tomaten,
de Spaanse ham, vijgen, gegrilde gamba's (precies lang genoeg op de grill
gelegen), tomatenschijfjes en kaassnippers. Het olijvenbrood maakt onze
entree compleet.
De zeebaars is vers en knapperig op de huid
gebakken. Bij Paradiso worden de vis en zeedieren bij een viswinkel in
Westkapelle gekocht. "Dan heb ik de garantie dat ze dagvers zijn"
, zegt Koos. Met de lichtgefruite, pikante lamsoren erbij is het een
mediterrane voltreffer. De kip is rijk van smaak en krijgt, ook al is zij
maar licht aangebraden, een ruime voldoende. De aardappeltjes zijn bruin
gebakken in de schil en voor de remouladesaus heeft kok Cas Zwemer goed
opgelet bij zijn eerdere leermeesters in de Campveerse toren en het
Veerhuis in Wolphaartsdijk.
Bij de koffie bestellen we halva,
een heerlijke Turkse specialiteit, die van sesamzaad, suiker, honing en
plantaardige olie wordt bereid. Paradiso Amsterdam, Paradiso Westkapelle,
wat is het verschil?
Strandpaviljoen Paradiso. www.strandpaviljoen-paradiso.nl . Duinovergang Aardappeldal B, Westkapelle. Tussen Joossesweg en hotel Zuiderduin. 0118-5962101/594872. Alle dagen open, maar altijd bellen voor de zekerheid. Pinnen kan. Niet rolstoeltoegankelijk. paradisow@xs4all.nl
Beoordeling
Prijs-kwaliteit ****
Entourage: ****
Bediening aan tafel: ****
Helderheid van de kaart: ****
Horen, zien en ruiken:
De ongedwongen sfeer in Paradiso past
bij het strandleven. Regelmatig is er een tango-avond, waar de beginneling
en de ervaren danser de tango kunnen dansen.














