Tekstgrootte

Op het uiterste puntje van de Vlissingse Groene Boulevard werd jarenlang vanuit een omgebouwde schaftkeet friet en frituur geserveerd. Het kotje heeft inmiddels plaatsgemaakt voor een robuust stalen Dijkpaviljoen, een mooi ontwerp van architect Joos Nijsse. En het eten? Dat moet meegegroeid zijn. Geen frituur meer, maar een goede maaltijd voor een dijk- of strandpaviljoen.

Eigenares Natasja Bijkerk verwijst ons naar boven, naar het restaurant op de eerste verdieping. Op de terrassen, aan de achterkant van het gebouw en bovenop op het dak, kan ook een hapje en drankje genuttigd worden.

We gaan aan een tafeltje zitten bij een van de ronde ramen, die volledig kunnen kantelen. Een creatieve en degelijke constructie en ook leuk dat er op tafel een verrekijker ligt. De schepen varen rakelings voorbij en met de verrekijker zijn de passagiers op het dek van het veer Vlissingen-Breskens goed zichtbaar.

We bestellen een Vlissinger Speciaal, dat is een 'huisgemaakte' hamburger waar Vlissingen trots op moet zijn (13,50 euro) en een maal 'huisgemaakt stoofvlees' (13,50 euro) en een varkenshaasje (16,50 euro). Bij zoveel huisgemaakte producten, raken we achterdochtig. Zou het echt allemaal hier gemaakt worden?

De inrichting mist samenhang. Mooi en gedateerd staan door elkaar. De eetstoelen zijn uit de tijd, de industriële lampen met nepbloemen passen juist weer goed in deze stoere omgeving.

We ruiken verbrand eten en ons vermoeden wordt bevestigd dat het onze groenten zijn, die te lang op de grillplaat hebben gelegen. De worteltjes en peultjes zien er smakeloos uit en hadden niet op deze manier door mogen komen.

De frites is van de fabriek en de huisgemaakte hamburgers en stoofvlees worden niet in dìt huis gemaakt. "Wij geven aan de slager door welke kruiden we in ons vlees willen hebben. Hij maakt dit vlees alleen voor ons. Dat betekent huisgemaakt", legt Natasja Bijkerk uit. "We hebben in de keuken te weinig ruimte om met verse producten te werken. Uit hygiënische overwegingen kiezen we dus voor vlees van de slager en die pakjes bewaren we hier in de diepvries."

Op de hamburger met friet liggen een gebakken ei en rauwe uiringen. Jammer dat de uiringen niet even zijn aangebakken. In het stoofpotje zitten stevige pezen, maar de smaak van de saus is goed. Het varkenshaasje is het beste van de drie hoofdgerechten.

We hadden gehoopt op vers gesneden friet, een hamburger gemaakt van gemalen vlees en langzaam gegaard stoofvlees, echt van het eigen huis. Dan hadden we veel door de vingers kunnen zien. Maar nu kunnen we niet anders dan concluderen dat het eten liefdeloos bereid is.

Na afloop gaan we voor een groot deel mee in de redenering van twee gasten die we aanspreken op het terras van 't Puntje. Met hun slotconclusie zijn we het oneens. Zij komen hier regelmatig om een kop cappucino te drinken. Het is een mooie tussenstop voor een wandeling met de hond. "De koffie is een soort automatenkoffie en smaakt slechter dan thuis. We blijven komen, want de plek is wonderschoon, het mooiste plekje van Vlissingen bij elk weertype. En ach, die koffie, die nemen we op de koop toe."

- Dijkpaviljoen 't Puntje, Piet Heinkade 95, 4381 NH Vlissingen, 0118-418749, dagelijks open vanaf 10.30 uur in 't hoogseizoen. www.tpuntje.nl Prijs-kwaliteit: * *

Bediening: * * *

Entourage: * * *

Horen, zien en ruiken: Een plek waar je als vanzelf gaat dromen om iets moois neer te zetten.

Conclusies: We missen de bezieling en de kunst om goed en gezond eten te bereiden.

  Sorteer reacties

Reageren