Vlissingen: Brasserie Evertsen

  donderdag 26 augustus 2010 | 02:41 | Laatst bijgewerkt op: donderdag 30 september 2010 | 11:47

Tekstgrootte tekst verkleinentekst vergroten
Eten met zicht op de schepen. foto's Lex de Meester

Eten met zicht op de schepen. foto's Lex de Meester

Bellen voor een reservering met Brasserie Evertsen levert verwarring op. "Met de havenmeester!", klinkt het.

En ja, het is het goede nummer voor het restaurant. De brasserie deelt het pand met het kantoor van de jachthaven in de Vlissingse binnenstad. Het restaurant zit ook praktisch bovenop de sluis die toegang geeft tot de haven.

We zitten binnen aan het raam pal boven het haventje waar de loodsenboten aanleggen. En we treffen het. Het is een winderige avond, de wind waait pal uit westen, de golven breken met gevoel voor drama bruisend over het roeiershoofd. Wolken razen voorbij. De boten die de loodsen van en naar de schepen brengen komen zwoegend en stampend binnen. Ze grommen doordringend wanneer ze keren om aan te leggen aan de steiger.

De tafeltjes van Brasserie Evertsen - dat wellicht beter bekend is onder de oude naam Montparnasse - staan op het sluizencomplex. Over het terras komt een constante stroom van wandelaars en fietsers voorbij: die kun je vanachter het raam lekker bekijken. Vanuit het restaurant zelf heb je rondom uitzicht op de stad en het water. Het interieur ademt een traditionele maritieme sfeer. Het meubilair is van hout, tegen de muur staan modellen van schepen, aan de wand hangen antieke zeekaarten en aan het plafond hangt een afbeelding van een kompas van een meter of twee doorsnee. Mijn gezelschap giebelt: ze vindt het gek om te eten met een koperkleurige mes en vork. Ook dat zal wel maritiem bedoeld zijn, vermoeden we.

Op de menukaart maakt het restaurant een punt: hier serveren ze geen tonijn of paling want dat zijn vissoorten die door overbevissing in hun voortbestaan worden bedreigd. Verantwoorde vissoep dan maar! Het voorgerecht van mijn tafelgenote is mooi donker en goed van smaak, maar - vindt ze - een beetje karig gevuld. Zelf eet ik Surf 'n turf: salade van een gerookte makreel - zo ongeveer de meest duurzame vis die er is - op een bosje slablaadjes. De vis wordt opgediend met stukjes serranoham in chipsvorm: ze zijn knapperig-taai gebakken. Het is een lekker gerechtje, de vis combineert goed met de pittige ham, met één minpunt: de kerrie in de makreelsalade. Makreel is zo'n vis die niet zoveel toevoeging nodig heeft: die smaakt van zichzelf al lekker genoeg.

De bediening is vlot en adequaat, maar niet werkelijk geïnteresseerd. Toen we nog maar net zaten, kwam er al iemand vragen of we al een keuze hadden gemaakt. Een besteld drankje wordt vergeten, met gemeende excuses als goedmakertje.

Mijn gezelschap eet schol als hoofdgerecht: ze krijgt een flinke vis, bruin gebakken, op de klassieke manier klaargemaakt: helemaal goed. Mijn kipsaté zit op twee stokjes: de stukken kip hadden wat mij betreft wel wat steviger gemarineerd mogen worden. De saus is standaard: een beetje vlak van smaak; ik vermoed zelfs dat hij niet vers gemaakt is. Allebei zijn we een beetje teleurgesteld over de bijgerechten: mijn zoetzure groenten bestaan voornamelijk uit reepjes paprika en mijn tafelgenote had liever een frisse salade gehad dan de roerbakgroente die nu bij de vis zit. "Het is een beetje herfstig", vindt ze.

Mijn nagerecht is wel echt zomers: de granité van prosecco zit in een stijlvolle champagnecoupe: de korrels van bijna doorzichtig ijs smaken heerlijk fris en niet te zoet. Ik krijg er aardbeien bij en een zoetige mousse. Als ik me vergis in de donkere saus op het bord, krijg ik een smaakshock: het is geen zoete chocoladesaus, maar pittige balsamico. De overbuurvrouw eet mousse van boerenyoghurt met cassisijs en daar is ze helemaal tevreden mee.

We drinken thee en koffie met een bonbon en genieten van het uitzicht over de inmiddels donkere Schelde. Het wordt nog even spannend: botsen die schepen daar nou op elkaar? Het schip dat de ander bijna in de flank vaart toetert hard. Het gaat maar nét goed.

Brasserie Evertsen, De Ruijterplein 1, 4381 BZ Vlissingen. 0118 41 44 98 www.brasserieevertsen.nl Geopend op maandag tot en met donderdag van 10.00 tot 22.00 uur en van vrijdag tot en met zondag van 10.00 tot 23.00 uur.

Prijs-Kwaliteit * * * Degelijk eten, voor een redelijke prijs. We betaalden zeventig euro voor twee driegangenmenu's.

Bediening * * * Een beetje nonchalant, maar wel vriendelijk.

Entourage * * * * Een fantastische plek in Vlissingen, met mooi uitzicht op de schepen.

Conclusie:
Naar Brasserie Evertsen ga je vooral omdat je er geweldig zit. Het eten is goed, maar niet heel erg bijzonder.

Reageren

blij blozend boos cool verrast droevig egaal gemeen huilend vertwijfeld knipoog lachen rollendeogen tongeruit wijdogig


Op de website van de PZC kunt u reageren op forums en artikelen. Zo weet de redactie wat er leeft. Sommige bijdragen worden ook gepubliceerd in de papieren krant. Reacties worden niet automatisch geplaatst.


De redactie behoudt zich het recht voor reacties te weigeren of in te korten. Over het al dan niet plaatsen van reacties wordt niet gecorrespondeerd. Het IP-adres van de afzender van een reactie wordt automatisch opgeslagen in het redactioneel systeem. Het kan worden afgestaan aan derden in het kader van een strafrechtelijk (voor)onderzoek wanneer een groot maatschappelijk belang in het geding is.