Tekstgrootte

Linksaf wordt verwezen naar strandpaviljoen Kon-Tiki, rechtsaf naar Piet Hein. Het is een luxeprobleem, twee paviljoens op amper honderd meter van elkaar verwijderd. We gaan deze avond rechtsaf, maar besluiten direct al om de volgende dag te lunchen bij Kon-Tiki.

Het is een van de avonden dat we buiten op het terras kunnen eten, achter glas weliswaar, beschut tegen de wind. We zien een paar kinderen die vliegeren en ouders die voordoen hoe het moet. Een hardloper begint aan zijn training. Verder is het met nog een verdwaalde wandelaar met hond, rustig op het strand. En dat in de meivakantie. Tegen de duinen staan tal van strandhuisjes, die lang niet allemaal bezet zijn. Het is een gegarandeerde stilte voor de warmere zomermaanden.

Op de uitgebreide kaart van Piet Hein zien we veel traditionele 'strandpaviljoengerechten'. De kabeljauw met Zeeuws spek en mosterd (14,80 euro) is een uitzondering. Die proberen we, naast de zoet gemarineerde spareribs (14,80 euro). Vooraf kiezen we voor een huisgemaakte vissoep (4,70 euro) en groenten-tomatensoep (3,80 euro).

Beide soepen hebben dezelfde structuur. We vermoeden dat de kok het huisgemaakte niet helemaal waar kan maken. De attente serveerster Talitha zegt dat de koks een eigen draai aan de soep geven. Dat klopt wel. Zeker de lichtgebonden vissoep, geserveerd met stokbrood, is voedzaam en lekker van smaak. De gebonden tomaten- groentensoep is wat hard van smaak, we houden van een iets romiger soep, maar deze is met stukken prei, wortel en balletjes ook goed gevuld.

Wat opvalt is de snelheid. Tussen voor- en hoofdgerecht zit amper vijf minuten. De kabeljauw met spek is een geslaagde combinatie. De vis is eerst lichtgegaard in de oven, waarna hij met een laagje spek weer even terug de oven in is gegaan. De vis is iets van zijn sappigheid verloren, maar toch lekker. De bijgerechten zijn fantasieloos, frites van de fabriek en een salade met onder andere olijfjes en tomaat.

De spareribs hebben een krokante 'bite' en het vlees glijdt van het bot. Dat zijn spareribs zoals ze bedoeld zijn en de bijgeserveerde knoflook- en chilisaus hadden wat ons betreft weggelaten kunnen worden. Maar de knoflooksaus is wel weer geschikt om de salade wat op te peppen.

Bij Piet Hein kan een aardige, maar niet bijzondere maaltijd gegeten worden. De bijzondere omgeving vergoedt veel.

De volgende dag is het guur en moeten we bij Kon-Tiki binnen zitten. Dat is geen straf. Kon-Tiki ziet er leuk uit, met een frisse bloem op de tafels, olijfbomen op het terras, houten vloer en een houtkachel, die vast veel warmte geeft als het nog kouder is. In het midden van de zaak staan clubfauteuils, Chesterfields. Het is smaakvol ingericht.

Kon-Tiki heeft een hippere uitstraling. De bediening is attent. Anna wil zelfs aan de kok vragen of hij nog iets leuks buiten de kaart om wil klaarmaken voor ons, maar dat is niet nodig. Het is een kleine kaart, met leuke lunchgerechten als een Caesarsalade Kon-Tiki klein 8,50 euro ('groot is wel heel erg groot', vond Anna) en clubsandwich kip (7,50 euro).

De toast van de clubsandwich was erg hard geroosterd, maar dat deed geen afbreuk aan de lunch. Kon-Tiki is een eigentijds paviljoen, gezellig en een aanwinst voor de Walcherse kust.

Kon-Tiki: Zwanenburg 7, 4384 LX Vlissingen, 0118-551466. www.kon-tikibeach.nl Elke dag open.

Piet Hein: Duinovergang Westduin, Vlissingen, 0118-551327. piethein@zeelandnet.nl www.strandpaviljoenpiethein.nl Elke dag open. Piet Hein / Kon-Tiki

Prijs-kwaliteit: * * * / * * * *

Entourage: * * */ * * * *

Bediening: * * * */ * * * *

Horen, zien en ruiken: Beide strandpaviljoens maakten reclame voor hun zonneterras. Een klein zonnestraaltje is al voldoende om buiten achter glas te kunnen zitten.

Conclusie: Kon-Tiki is iets spannender dan Piet Hein. Ook wat het eten betreft. Piet Hein heeft een vriendelijke uitstraling.

Reageren