Het terras met uitzicht op de aanlegplaats van de boot naar Breskens. foto Ruben Oreel
Maar de prachtige plek, waar trein en boot vertrekken en aankomen, zou beter benut kunnen worden. De vraag durfden we wel voor te leggen aan de bediening van restaurant Het Station in Vlissingen.
"Kunnen we met vijven vanavond in ongeveer anderhalf uur een maaltijd
nuttigen?", vroeg ik rond het middaguur. In Het Station komen gasten
wel vaker 'even een hoofdgerecht eten, omdat ze toch moeten wachten op de
boot of trein,' verwacht ik. De serveerster beaamt dat, maar adviseert wel
om geen driegangen menu te nemen. "Want dan wordt het haastwerk."
Een goed advies, dat we ter harte nemen.
Het Station is zo'n restaurant waar we vanzelf over 'vroeger' begonnen, toen
de PZC nog in Vlissingen huisde. Dat was tot zeven jaar geleden het geval.
Een collega ging jarenlang regelmatig naar Het Station om gebakken mosseltjes
te eten. 'Lekkere mosseltjes, een gezellige zaak en een goede
prijs-kwaliteitverhouding'.
Ik ken Het Station nog als hèt visrestaurant bij uitstek. Ik besluit in elk
geval om deze avond vis te eten.
Vooraf bestellen we een vistrio (8,50 euro), vissoep (5,25 euro),
garnalencocktail (8,50 euro) en tomatensoep (3,75 euro). De gerookte paling,
zalm en Hollandse garnaaltjes liggen op een grote hoeveelheid rauwkost. De
paling is kort gerookt, het zijn vaste, stevige filets. Naar mijn smaak zijn
de filetjes iets te stevig en zijn ze te koud opgediend.
De garnalencocktail ziet er simpel uit: garnaaltjes uitgestrooid op een groot
bord rauwkost. Het is jammer dat de boter in kuipjes zit en laat uit de
koelkast is gehaald, waardoor die moeilijk smeerbaar is. Het stokbrood is
wel goed afgebakken.
De Zeeuwse vissoep valt in de smaak, omdat hij goedgevuld is, met veel
verschillende soorten (zelfs uitheemse) vis. De tomatensoep is volgens
grootmoeders recept bereid en deed aan vroeger denken, maar kon toch niet
echt overtuigen. "Dat komt vooral door de gehaktballetjes. Die zijn wat
sponsachtig, flauw en erg zacht", is het commentaar.
Intussen loopt Het Station aardig vol, met vijftien gasten. Ook op het terras
drinken enkele gasten nog een drankje. De twee serveersters hebben hun
handen vol.
Het tempo stagneert. De keuken lijkt de vraag niet aan te kunnen.
We hebben nog een half uur te gaan, voordat we alle vijf present moeten zijn
bij een bijeenkomst van de krant. Gelukkig komen snel daarna de
hoofdgerechten: De twee biefstukken (15,75 euro per stuk), blue, rauw van
binnen én à point, ofwel half doorbakken, hebben beide toch dezelfde
bereidingswijze ondergaan. Ze zijn beide aan de rauwe kant, bleu dus. Naast
de biefstuk ligt een stevige plak kruidenboter. De borden zijn fantasieloos
opgemaakt. Een lichtpuntje is de gewokte groentenschotel van paksoi, paprika
en ui. De gebakken aardappeltjes zijn een tegenvaller. Ze druipen van het
vet en zijn iets te rauw.
De slibtongen (18,75 euro) zijn flets van kleur en hebben een wat laffe
smaak. Ze hebben minder smaak dan ik gewend ben. Bij de vismaaltijd worden
dezelfde groenten geserveerd als bij de vleesgerechten. Dat vind ik jammer.
De varkenshaasmedaillons (15,75 euro) zijn wel weer mals en smaakvol.
Maar de algemene indruk is ontstaan dat Restaurant Het Station doet verlangen
naar vroeger tijden. Het heeft niet helemaal aan onze verwachtingen voldaan.
Restaurant Het Station. Stationsplein 5, 4382 NN Vlissingen, 0118-465909. In
het hoogseizoen alleen gesloten op maandag. Pinnen kan.
Prijs-kwaliteit: * *
Bediening: * * *
Entourage: * *
Horen, zien en ruiken: Wat gedateerd, maritiem interieur.
Conclusie: Het is een aardig restaurant om gewoon even iets te eten of te drinken.
Sorteer reacties
