Chefkok Wulf Engel van de Campveerse Toren foto Ruben Oreel
Zaterdag 15 december 2007 - Redacteuren Edith Ramakers en Raymond de Frel
richten hun vizier deze maand op locaties waar je kan dineren en logeren.
Raymond ging naar Auberge De Campveerse Toren in Veere.
'Ga je naar De Campveerse Toren? Nou, trek dan je pak maar aan', riep
een collega voordat ik richting Veere vertrok. Nu houd ik niet zo van
kledingvoorschriften, dus ook dit keer geef ik niet toe. Het blijkt ook
helemaal niet nodig, al begrijp ik de opmerking van mijn collega wel. De
Campveerse Toren is chique qua historie en menukaart. De verhalen over het
bruiloftsmaal dat Willem van Oranje en Charlotte de Bourbon op 21 juni 1575
in deze stadsherberg hadden, laten we even voor wat ze zijn. Net als het
diner van Prins Reinier en Grace Kelly hier op 30 juni 1958. Die dingen
dragen allemaal bij aan het prachtige verleden van de Toren, maar wij kijken
vandaag vooral naar het heden. Het heden dat sinds acht jaar onder leiding
staat van de zussen Hendrina en Trijntje van Cranenburgh.
We nemen
deze donderdagavond plaats in de statige Herenkamer, omdat er in het
restaurant een partij aan de gang is. Al na een kwartiertje krijg ik last
van mijn benen. En mijn tafelgenote ook. De gammele houten stoeltjes horen
misschien dan wel bij het historische karakter van De Campveerse Toren, ze
zijn allesbehalve comfortabel. Hendrina van Cranenburgh weet het. "We
hebben de juiste stoelen alleen nog niet gevonden", zegt ze. Jammer,
zeker ook omdat een blik in het PZC-archief mij leert dat onze culinaire
voorganger Rien van Reems zeven jaar geleden ook al over de stoelen klaagde.
We kiezen voor het vijfgangenmenu La Tour (57 euro), dat wordt voorafgegaan
door een smakelijke amuse: een stukje varkenszult. Nog geen twee minuten
later volgt de eerste gang: een grappig opgemaakte brandade van heilbot,
paprikacoulis en een stukje gerookte paling. De heilbot mag dan wat droog
zijn, maar dat mag de pret van dit eerste bordje niet drukken. Een kleine
vijf minuten na de laatste hap volgt alweer gang twee: een degelijke
huisgerookte hertenham met knolselderij vinaigrette en waterkers. En drie
kwartier na onze binnenkomst wordt alweer het derde bord opgediend:
heerlijke mosselen é la marinière. De snelle opeenvolging van de gangen is
bewust, zegt Van Cranenburgh. "Want te lang wachten zorgt voor
irritatie."
Daar heeft ze gelijk in, maar dit gaat wel heel
erg snel. Zeker na de stevige pan mosselen is een wat langere adempauze
wenselijk, maar voor we het weten worden de dekschalen van onze
hoofdgerechten getrokken. De gebakken roodbaars is zacht en ook met de
geconfijte prei, spinazie en saus met rode wijn is niets mis. Mijn gebraden
fazant met witlof, spruitjes en appelcalvadossaus is prima, maar niet
memorabel. Eigenlijk overheerst dat gevoel steeds meer. Alles is lekker en
voldoende in hoeveelheid, maar voor 146 euro voor twee personen zou iets
meer verrassing op zijn plaats zijn. Het afsluitende jaloeziegebakje met een
sabayon van witte chocolade brengt daar geen verandering meer in.
De Campveerse Toren, Kaai 2, Veere. Tel: 0118-501291.
www.campveersetoren.nl. Open: 12-14.30 uur en 18-21 uur, nov tot apr op ma
en di gesloten. Pinnen: ja. Roken: na nagerecht toegestaan.
Rolstoelvriendelijk: nee.
Prijs-kwaliteit: ***
Entourage: ***
Bediening aan tafel: ***
Helderheid van de kaart: ****
Horen, zien en ruiken: fraaie Delftsblauwe tegeltjes bij een haard
geven de Herenzaal een oud-Hollands karakter. De allesbehalve comfortabele
stoelen al net zo.
Conclusie: In De Campveerse Toren wordt
de kunst van koken verstaan, maar het koken wordt niet tot kunst verheven.
De prijzen vragen om iets meer creativiteit.
Sorteer reacties
