Eigenlijk zijn we helemaal geen grote vleeseters, er gaan dagen voorbij dat we het niet missen. Maar na een tip van een collega moesten we wel: Restaurant De Tollebol in Terneuzen werd door hem aangeprezen als een knus restaurant met maar vier tafels en een flamboyante eigenaresse.
Dat willen we wel eens zien. Het enige nadeel is de specialiteit van De
Tollebol: spareribs, vlees in de overtreffende trap.
Knus is het
inderdaad, zelfs op een leuke manier oubollig, met donker eiken tafels,
beige tegels tegen de achterwand en bruine muren. Boven de bar hangen
bankbiljetten uit hele verre landen, het licht komt uit vergietjes. Hier
lijkt in twintig jaar niets veranderd.
Of we al een keuze hebben
gemaakt, vraagt de serveerster. De menukaart hebben we nog niet gezien, maar
dat hoeft ook niet, we weten het natuurlijk al lang. Lamskoteletten, saté of
slibtong eten we wel ergens anders: wij willen spareribs. Het voorgerecht -
we hebben keuze tussen kikkerbillen en scampi's - slaan we met het oog op
het bacchanaal dat we verwachten even over.
We krijgen om te
beginnen een roodgeblokte theedoek bij wijze van servet, vrijwel direct
gevolgd door een sparerib van werkelijk buitenaardse proporties. We schatten
dat de stukken rib minimaal dertig centimeter lang zijn, ze puilen in ieder
geval aan twee kanten over de borden heen. De serveerster brengt nog twee
minikommetjes sla, een puntzak frieten die steun krijgt in een bierpul, een
bakje saus en een leeg bord: voor de botten. We doen echt ons best om het
beschaafd te houden: we beginnen stukjes vlees met mes en vork van de
ribbetjes te snijden. Maar dat geven we op: spareribs eet je met je vingers
en je tanden: om vervolgens het ene bot na het andere met een doffe klap op
het bord te deponeren. Het vlees - ja er zit hier écht vlees aan de ribben -
is mals en sappig met een lekker randje vet. Het valt zó van de botten af.
De spareribs zijn gemarineerd met een saus waar sojasaus doorzit: wat de ene
tafelgenoot beter bevalt dan de ander. Die heeft na een paar botjes
eigenlijk wel genoeg van die smaak. De ander eet met zichtbaar genoegen
door, tot de hele buitenaardse rib op is. Of hij nóg een halve wil, komt de
serveerster vragen. We slaan beleefd af en ruilen van bord.
Alles
draait hier om spareribs: bij een afhaalbestelling wordt alleen het aantal
personen genoemd: wát het moet zijn, spreekt uiteraard voor zich. De
aandacht van de keuken beperkt zich ook tot de hoofdzaak: de salade is klein
en de frietjes zijn niet zelf gesneden. Maar wat geeft het, je komt hier
tenslotte maar voor één ding.
Spareribbery, taveerne, bar
De Tollebol, Korte Kerkstraat 10a, 4531CL Terneuzen,
telefoon:
0115-617765,
www.detollebol.nl , maandag gesloten, andere dagen open vanaf 17.00 uur.
Prijs-Kwaliteit: * * *
We waren voor ruim twee tientjes per
persoon klaar: verse frietjes hadden een extra ster opgeleverd.
Entourage: * * *
Wie van persoonlijk houdt, moet naar De Tollebol,
wie intiem uit eten wil, kan beter iets anders zoeken.
Bediening: *
* * *
Horen, zien en ruiken:
Eigenaresse Trudy van Tol
zegt dat ze in het piepkleine zaakje 39 mensen tegelijk te eten kan geven.
Conclusie: De Tollebol is écht een restaurant voor vleesliefhebbers.



Sorteer reacties











