Geanimeerd dineren bij La Trinité in Sluis. foto Peter Nicolai
Althans, dat vinden de samenstellers van de culinaire website Smulweb. En omdat we onlangs ook al een warme aanbeveling van een lezer kregen, wordt het tijd eens te gaan kijken.
Het restaurant ligt aan het water; het heeft zowel van binnen als van buiten een modern-klassieke uitstraling: roomwit linnen op de tafels, fraai tafelzilver, stemmige kerstdecoratie op de schouw, leren stoelen op een rustieke planken vloer en een knalrode wand tussen de twee eetzalen als frivool accent. Het (kunst) haardvuur knappert en de kaarsen branden. Een mooie omgeving voor een koude winteravond.
Ook de menukaart is hier klassiek: Frans-bistro is misschien wel de beste omschrijving: onder meer oesters en garnalen vooraf en steak of kabeljauw als hoofdgerecht. Allemaal zonder al te veel poespas bereid, en daarmee heeft De Boeie bij mij meteen een streepje voor. Eerst krijgen we nog de amuse, opgediend op een rechthoekige zwarte tegel, een gewoonte die een trend lijkt te zijn in de restaurantwereld, hadden we daar geen borden voor? Een piepklein cornettootje – zo'n ijskoekje - staat op zijn kop naast een kommetje mooi romige paddenstoelensoep. In het koekje zit een minihapje rundertartaar met ansjovis.
Met de garnalenkroketten van mijn gezelschap boekt De Boeie het eerste succes van de avond: het zijn overduidelijk handgemaakte kroketjes, eerder vierkant dan rechthoekig. De vulling is misschien een beetje stijf, maar dat is vooral te danken aan de hoeveelheid garnalen die erin zit. ,,Fantastisch vol", klinkt het. ,,En zonder allerlei extra smaakjes. Deze zijn echt heel lekker." Zelf krijg ik ook garnalen, scampi, gegrild met oesterzwammen in een jasje van tempurabeslag. De garnalen zijn nog sappig en combineren uitstekend met de saus, een beurre blanc met een oosters accent: kruidig en romig tegelijk.
De Boeie slaagt met vlag en wimpel voor de béarnaisetest, de saus die hier wordt geserveerd bij een entrecote. Béarnaisesaus, ook al zo klassiek, is soms laf, soms te zuur en soms - o schande! - ook bij restaurants gewoon afkomstig uit een zakje. Gelukkig horen we terwijl we wachten geruststellend geklop van een garde uit de keuken. En jawel; de béarnaise is romig, fris en lauw: zoals hij moet zijn. De Boeie verdient extra punten voor het schattige sauskommetje dat bijna, bíjna, spontaan met ons mee naar huis gaat. De kabeljauw van mijn tafelgenoot is heerlijk, vindt ze. De vis is gegaard met een korstje van Parmezaanse kaas; ernaast liggen twee purees: van aardappel en butternut, een pompoensoort. De frietjes die we erbij krijgen lijken wel uit de frituur van mijn oma te komen, en dat is een groot compliment: ze zijn vers gesneden, een beetje dun en puntig, knapperig en toch nog aardappelig van binnen. Helemaal goed.
Eerlijk gezegd valt na al dat moois het toetje tegen: we kiezen allebei voor het assortiment van desserts, een combinatie van veel toetjes met steeds dezelfde zachte structuren: parfait, mousse of marshmellow; we hadden eigenlijk wel graag iets te knabbelen of te kauwen willen hebben. Gek genoeg wordt dat verlangen bij de koffie meteen vervuld: daar krijgen we een verzameling heerlijke koekjes met allerlei smaken, crème van tiramisu, chocolade en een snoepje van tropisch fruit. Ook een soort toetje.
Restaurant De Boeie, Kaai 31, 4524 CL Sluis, 0117- 461717. E-mail: brasserie@zeelandnet.nl, www.deboeie.nl . Woensdag en donderdag gesloten.
De Boeie is in verband met vakantie dicht van 10 tot en met 28 januari.
Prijs-kwaliteit * * * *
Fijn klassiek restaurant; degelijk, geen grote verrassingen, maar best een forse rekening: bijna 120 euro voor twee personen.
Bediening * * * *
Attent, vriendelijk en keurig: wij vragen ons wel af waarom bediening altijd maar formeler wordt naarmate de kwaliteit van het eten stijgt.
Entourage * * *
Warm, klassiek interieur, een mooie plaats aan het water in Sluis.
Conclusie:
Eenvoudig eten op zijn best.
