Konstadinos Sitelas is mesjogge van Olympiakos. foto Peter Nicolai
Een ieder zal er zo zijn eigen idee bij hebben, maar Konstadinos (Kostas) Sitelas voldoet tot in detail aan mijn beeld van een Griek. Stoppelbaard, krullend haar in de nek, deze gladiator zou zo de arena in kunnen. Dat doet Kostas ook geregeld, maar natuurlijk niet om te vechten. Hij is idolaat van voetbalclub Olympiakos. Als voorzitter van de Nederlandse supportersvereniging (70 leden, onder wie 66 Grieken) van die club regelt hij trips, om zijn helden in de typisch Griekse heksenketels te zien strijden voor glorie.
Een wand vol sjaals getuigt in het restaurant van zijn liefde voor zijn club en ook op de kaart verwijzen Kostas en zijn partner Belinda Erini Diakakis met een speciale schotel naar de roodwitten uit Pireaus. Alleen al om die reden lijkt het mij aardig om vanavond voor de Olympiakosschotel (28 euro) te kiezen. Maar eerst nemen we een voorgerecht. Mijn tafelgenote gaat voor Midia saganaki, oftewel een ovenpotje van mosselen met kaas en tomatensaus (8,50 euro). Dat is met recht een machtige starter, vooral door de flinke hoeveelheid gesmolten kaas. Ze weet dat er straks nog een speciale visschotel (23,50 euro) zal volgen, maar de mosselen zijn te lekker om te laten liggen.
Haar schaaltje raakt dus leeg, maar ik moet echt wat van mijn voorgerecht teruggeven aan de serveerster. Ik heb mij vergist, of ben ik misleid? Bij de voorgerechten gaf de kaart een ’meze’ aan, een keur aan voorgerechtjes voor 17 euro. Dat leek mij wel wat, om zo in een notendop te zien wat Kostas in huis heeft. Maar toen ik bij mijn bestelling ook de Olympiakos-schotel noemde, sprak Kostas al veelzeggende woorden. „Doe rustig aan", gaf hij ons mee.
Die woorden weet ik nu op waarde te schatten. Jeemig, wat een schaal! Een gehaktballetje (kiftidakia) met rijst en gebakken aardappeltjes, calamares en mosselen, gevulde wijnbladeren (dolmadakia), kritharaki (een soort macaroni), opgeklopte kaviaarmousse... dit is geen voorgerecht, maar een hoofdgerecht! „Grieken kennen geen voor- en hoofdgerechten. Zij eten langzaam, verdeeld over een lange tijd. De meze is begin 1900 ontstaan. Grieken drinken graag ouzo, maar café-uitbaters zijn verplicht om bij dit sterke drankje iets te eten te geven. Dat is telkens een ander gerechtje. Wij proberen dat te imiteren", zegt Kostas.
Als ik dat had geweten, had ik het bij de meze gelaten. Het ’langzame’ eten gaat in deze ook niet op, omdat alle hoofdzakelijk warme gerechten tegelijkertijd worden geserveerd. Neemt overigens niet weg, dat alle proeverijtjes in orde zijn.
Datzelfde geldt voor mijn hoofdschotel, die op advies én verzoek wat later wordt opgediend. Opnieuw krijg ik inktvisringen en mosselen, maar nu ook een stukje kabeljauw en verschillende vleessoorten van de grill. De lauwwarme gyros smaakt prima, net als de suflaki (vleesspies). Het lamskoteletje is een beetje te rood, maar verder geen klagen. De bijgeleverde frites en salade laat ik onaangeroerd weer inrukken. Ook mijn tafelgenote heeft ruim voldoende aan haar mosselen, inktvis, zwaardvis, kabeljauw en gamba. Een toetje? Nee, dank u wel!
Bij Kostas de Griek, Nieuwstraat 9, Sluis. Tel: 0117-461711. Open: alle dagen (behalve donderdag) van 11.30 tot 21.00 uur. Op zaterdag tot 22.00 uur. Pinnen kan.
Prijs-kwaliteit: ***
Entourage: ***
Bediening aan tafel: ***
Horen, zien en ruiken: tussen een heleboel sjaals van Konstandinos’ trots Olympiakos prijken ook twee lofuitingen aan de plaatselijke voetbalvereniging SV Sluis. Da’s niets voor niets: Kostas is hoofdsponsor.
Conclusie: De grote eter komt Bij Kostas de Griek zeker aan zijn trekken. Kostas probeert zijn gerechten te verfijnen, maar door de overdaad aan eten valt dat ietwat in het niet.
Sorteer reacties
zijn vandaag gaan eten . en het was zeer lekker 
is zeker een aanrader wie graag en veel eet 
is zeker voor herhaling vatbaar 
leeeeeeuk<3 
