Renesse - Our Seaside

  donderdag 03 september 2009 | 02:42 | Laatst bijgewerkt op: dinsdag 08 september 2009 | 09:04

Tekstgrootte tekst verkleinentekst vergroten
Strandrestaurant Our Seaside. foto Ronald den Dekker

Strandrestaurant Our Seaside. foto Ronald den Dekker

Dat strandrestaurant Our Seaside veel meer wil zijn dan een doorsnee strandtent, wordt meteen na binnenkomst wel duidelijk.

Het interieur is betimmerd met sloophout en het heeft accenten in grijs - de kleur komt terug in de stoelen, de kozijnen en zelfs in de placemats. Boven de stoere houten tafels hangen gezellige lampenkapjes - soms ondersteboven - in verschillende kleuren. Het is de typisch robuust-landelijke stijl die de laatste jaren zo in de mode is. Zelfs de slaapplaats voor de restauranthond is gestileerd. De zwarte labrador kijkt ons de hele avond droevig aan vanaf zijn dekentje achter een zorgvuldig vormgegeven houten hekje.

We zijn op deze stormachtige vrijdagavond op de bonnefooi met opzet vroeg naar Renesse gereden, om de drukte voor te zijn, en toch zijn er nog maar nét een paar tafeltjes vrij. De rest van de plaatsen is gereserveerd. We krijgen er gelukkig één aan het raam, zodat we ons kunnen vergapen aan de dramatisch woeste wolkenpartijen en de strandwandelaars die tegen het weer proberen op te worstelen. Altijd fijn, een flinke storm als uitzicht. En verbeelden we ons dat, of deint het restaurant toch - als een paviljoen - een beetje mee in de wind? Het mooie grote terras is deze herfstachtige avond - op een paar stug volhardende rokers na - helemaal leeg.

Nee, in Our Seaside ('Strand a la carte') serveren ze niet het standaard strandvoedsel. Hier dus geen frikadellen of schnitzels, maar een drie- of viergangen surprisemenu, een lange lijst met grappa's om zo'n menu na afloop mee te verteren en - eerlijk is eerlijk - wel prijzen waar je u tegen zegt. We laten ons deze keer niet verrassen en kiezen van de kaart: vooraf garnalen uit Stellendam, die gebracht worden in een grote ijscoupe, van het model waar je vroeger nog wel eens een dame blanche in kreeg. Bovenop ligt een naar ons idee overbodige pluk alfalfa en een toefje tuinkers, onderin een beetje sla, de rest van het glas is helemaal opgevuld met garnaal. We krijgen halverwege het gerecht toch een beetje spijt dat we vergeten zijn te vragen of de saus apart mocht: de lavendelmayonaise is in het begin verrassend en fris, maar begint op den duur wat tegen te staan. En eigenlijk hebben die Stellendammers helemaal geen saus nodig om goed te smaken. Een kneepje citroen was eigenlijk ook wel genoeg geweest. De gemarineerde scampi's aan de andere kant van de tafel zijn op smaak gebracht met - onder meer - knoflook. Ze liggen, met zijn allen op een stokje gestoken, op een bordje sla. En ook bij dit gerecht is de saus - de dressing in dit geval - een tikje te overheersend naar onze smaak.

De keuze van het hoofdgerecht valt ons ondanks de uitgebreide kaart niet mee: geen zin in vlees, ook niet in zalm: dan blijft al snel de slibtong over. De ander kiest voor nóg een voorgerecht: engelhaarspagetti met truffelroomsaus en sint-jacobsmosselen, die tegenwoordig overal op de kaart lijken te staan, vaak op zijn Frans vermomd als coquilles saint Jacques, want dat klinkt lekker sjiek.

In dit geval had de saus van ons dan wél weer wat heftiger gemogen: we worden niet bepaald overweldigd door truffelsmaak. Het pastagerecht is wel een lekker pittig hapje: het bossige van de saus combineert fijn met de zoetige schelpdieren. De slibtongen zijn voorbeeldig: mooi bruin, fris gebakken en op een bord apart, vis van het soort dat je het liefst met je vingers eet.

Bij het hoofdgerecht brengt de serveerster ons een heus torentje met borden vol bijgerechten, dat ons bijna het zicht op elkaar beneemt: een salade, verschillende soorten gestoofde groenten op een venkelblad, gebakken aardappeltjes en Indiaas gekruide krieltjes. Daarnaast krijgen we ook nog eens een kom friet.

Vóór het nagerecht haakt één van ons dan ook af, de ander kiest voor het frambozentoetje, vier 'gerechtjes', allemaal met frambozen. Panna Cotta - Italiaans voor pudding - van framboos, heerlijk frambozensorbetijs, frambozensaus en verse frambozen: de hemel op aarde voor een frambozenliefhebber.

Strandrestaurant Our Seaside, strandopgang Kijkduin, Rampweg 11, 4325 LG Renesse. 0111-462100, www.ourseaside.nl .

Prijs-Kwaliteit * * *

Prima - maar niet al te verrassend - eten. Our Seaside is wel behoorlijk aan de prijs met hoofdgerechten boven de twintig euro.

Entourage * * * *

Eten op het strand is altijd al geweldig, maar bij Our Seaside is ook het interieur prettig.

Bediening * * *

Aandacht krijgen was af en toe lastig, vooral toen het later op de avond wat drukker werd. Verder is de bediening prettig informeel.

Vegetarisch * *

Conclusie:

Een restaurant voor wie lekker wil eten op een mooie plaats aan het strand en voor wie het budget minder van belang is. Our Seaside is het niveau van de doorsnee strandtent wel ontstegen.

 
Reacties
laatste eerstSorteer reacties

Reageren

blij blozend boos cool verrast droevig egaal gemeen huilend vertwijfeld knipoog lachen rollendeogen tongeruit wijdogig


Op de website van de PZC kunt u reageren op forums en artikelen. Zo weet de redactie wat er leeft. Sommige bijdragen worden ook gepubliceerd in de papieren krant. Reacties worden niet automatisch geplaatst.


De redactie behoudt zich het recht voor reacties te weigeren of in te korten. Over het al dan niet plaatsen van reacties wordt niet gecorrespondeerd. Het IP-adres van de afzender van een reactie wordt automatisch opgeslagen in het redactioneel systeem. Het kan worden afgestaan aan derden in het kader van een strafrechtelijk (voor)onderzoek wanneer een groot maatschappelijk belang in het geding is.