In het cafégedeelte staat een biljart. foto Peter Nicolai
Zaterdag 29 december 2007 - Redacteuren Edith Ramakers en Raymond de Frel bezoeken deze maand etablissementen waar je kunt eten en slapen. Raymond ging naar hotel-restaurant Dallinga in Sluiskil.
Tik, tik... yes! En weer een carambole! Sluiskil is natuurlijk niet voor
niets jaarlijks het toneel voor een wereldbekerstrijd op het biljartlaken,
dus is het haast logisch dat bij Dallinga de keus dagelijks worden gekrijt.
Ik ben een dramatische biljarter, dus houd ik mij vooral niet te veel met de
acquitstoot en meer van dat soort termen bezig. Nee, ik kom deze
donderdagavond samen met mijn tafelgenote om lekker te eten. Hopelijk
natuurlijk.
We krijgen een hoektafeltje in het 'bruine café'
toegewezen. Pas na afloop van ons etentje, als Meerten Dallinga vraagt
waarom we niet in het restaurantgedeelte hebben gegeten, kom ik er achter
dat er überhaupt nog een andere zaal is. Dat is ons niet verteld. Goed,
maakt niet uit. De kaart is hier hetzelfde en bovendien is het er veel
knusser. Hotelgasten babbelen aan de bar, leden van een plaatselijke
vereniging zetten zich na een overleg in een andere ruimte naast hen,
kortom: bedrijvigheid en gezelligheid zat.
De kaart van Dallinga
biedt een bescheiden keuze aan vis- en vleesgerechten. Daarnaast zijn er
deze avond Zeeuwse mosselen é volonté en een wildtrio te bestellen, maar dat
is ons helaas ook niet verteld. We zien dat pas als we onze voorgerechten al
achter de kiezen hebben. Jammer, al maakt de bediening een hoop goed met
vriendelijkheid.
Mijn tafelgenote gaat eerst voor gegrilde
coquilles met saffraansaus (14,50 euro), vergezeld door een passievrucht,
krulsla en een decoratieve Sint Jakobsschelp. Ik heb helemaal niets te
klagen over mijn smaakvolle cocktail van Zeeuwse garnalen (13,50 euro). De
garnaaltjes zijn heerlijk, de zongedroogde tomaatjes, een passievrucht en
apart bijgeleverde whiskeysaus maken het geheel af. Maar aan de andere kant
van de tafel is er minder tevredenheid. De drie coquilles moeten flink
worden bijgezout, omdat ze nauwelijks smaak hebben.
Een lichte
teleurstelling maakt zich van haar meester. En als haar gebakken paling
(19,50 euro) wordt opgediend, kijkt ze eerst weer vreemd op. Op een groot
bord worden drie rijsttimbaaltjes bedekt met even zoveel mootjes paling.
Huh, is dit alles? Gelukkig niet. Ook de serveerster heeft maar twee handen,
dus komt ze in tweede instantie met een flinke schaal met paling aanzetten.
En die is niet te versmaden, zo lekker.
Ik ben wat minder onder
indruk van mijn mixed grill (19,50 euro). Het vlees van de sparerib valt zo
van het bot. Of beter: bij de eerste hap valt het bot op mijn bord. Prima
dus. Het stukje lamsvlees is ook oké, maar de kipfilet is te droog en de
biefstuk is niet echt mals.
Over de bijgeleverde tomaat met
spinazievulling, een stoofpeertje en boontjes in een spekjasje niets dan
goeds, maar het stronkje witlof ziet er te verlept uit om op te eten.
Minpuntjes dus, maar over het dessert alleen maar lof. Mijn tartufo
ijstruffel met caramelsaus (6 euro) mag er zijn, net als het overvolle bord
met sorbetijs en vers fruit (6,50 euro) van mijn disgenote.
Dallinga, Nieuwe Kerkweg 5, Sluiskil. 0115-471590. Internet:
www.dallinga.com . Open: dagelijks van 12 tot 21 uur. Pin en roken: ja.
Beoordeling:
Prijs-kwaliteit: ****
Entourage: ****
Bediening aan tafel: ***
Helderheid van de kaart: *****
Horen, zien en ruiken: een overleg
over de volgende editie van het wereldbekertoernooi biljarten in Sluiskil.
Want wie Dallinga zegt, denkt niet alleen aan het hotel-restaurant maar ook
aan keus en balletjes.
Conclusie: Dallinga biedt gerechten die
weinig te raden overlaten. Goede verhalen over gehoord, jammer dat het deze
avond op een aantal punten wat minder was. Volgende keer beter?
Sorteer reacties
