En alles is hier inderdaad Belgisch: het bier, de keuken en de eigenaar.
De brasserie - eetcafé is misschien een betere benaming - is sinds begin dit
jaar open. Op deze nazomerse dinsdag is het stil in de zaak. We krijgen
desgevraagd uitgebreid uitleg bij de kaart. Kraaienbiefstuk? "Een stuk
vlees dat de vorm heeft van een kraaienpoot." Blankenbergse vissoep? "Soep
die richting een bisque gaat, met een kreeftenbasis." En iets wat heel
lekker is? "Het konijn." De kaart heeft een speciale sectie met
bierhapjes, voor acute honger tijdens het drinken: hapjes met 'Ardeense'
ham, huisgemaakte filet american en Belgische kazen. En - erg sympathiek -
er staan bijzonder vriendelijk geprijsde gerechten op: studentenspaggetti
voor vijf euro bijvoorbeeld, of een halve kip met brood voor zes euro.
Als we hebben besteld en 'patron Willy' zelf de keuken induikt, wordt het
gezellig chaotisch. Mensen die iets willen drinken, moeten de keuken in om
hun bestelling door te geven. Hij is maar alleen, legt Willy later uit. "En
op dinsdag is het altijd rustig. Ik zit nog in de opstartfase. Er zijn weken
voorbij gegaan dat ik helemaal geen klanten voor het eten had op dinsdag."
Het gaat allemaal nét goed, met de vier tafels die vanavond bezet zijn. En
Willy compenseert het gebrek aan aandacht luchtigjes met zijn charme. "Doe
hem de groeten van ons", lachen gasten die klaar zijn met eten en
vertrekken als hij net met ons hoofdgerecht bezig is.
De Blankenbergse vissoep blijkt rijk gevuld met verschillende soorten vis en
mossels, maar ook wat waterig. Er moet een flinke snuf zout bij om de soep
op smaak te brengen. "Het is vissoep", is het afgemeten oordeel
van mijn tafelgenote. De garnalenkroket op mijn bord is juist perfect op
smaak. De roux binnenin smaakt geweldig vissig, in plaats van vettig zoals
zovaak elders; het korstje is goed en er zitten genoeg garnalen in. De
kroket balanceert op wat losse noordzeegarnalen, ernaast ligt een plasje -
overbodige - cocktailsaus. De plakjes tomaat, staafjes wortel en de mais -
met pijnboompitten - die ik erbij krijg, zijn ook niet noodzakelijk - dat
zijn maiskorrels wat mij betreft eigenlijk nooit.
Belgiek zit in het pand waar tot een paar jaar geleden een Ierse pub zat. De
zaak heeft jarenlang leeg gestaan, de vorige uitbater is veroordeeld voor
een geruchtmakende moord. Alles wat herinnert aan het verleden is verdwenen:
aan de muur hangen nu mooie emaillen borden van Belgische biermerken, en een
verzameling blaasinstrumenten. We zitten op meubilair met
jaren-zeventigkwaliteiten: degelijk donker hout met leren zittingen die met
klinknagels zijn vast gezet.
We doen zoals het moet, bij het hoofdgerecht: het bier bestellen dat er op de
menukaart bij wordt aanbevolen. Een Urthel Saisonniere, een fris blond bier,
voor mij en zwaardere en donkere Pater Dubbel voor mijn tafelgenote. Zij eet
konijn, een flinke achterpoot van het beest, gestoofd in Chimaybier. En dat
is uitzonderlijk goed gelukt: het vlees is heerlijk mals - konijn wordt snel
taai en droog- en smakelijk. Mijn eigen hoofdgerecht - stoofvlees - smaakt
naar mijn idee wat te zuur: het vlees is wel lekker zacht gegaard. Ik krijg
het vlees in een gietijzeren pannetje, dat weer op een bord staat dat gevuld
is met salade, een buitengewoon grote klodder mayonaise, en weer dat trio
van het voorgerecht: wortelstaafjes, plakjes tomaat en mais. We krijgen er
een mega-puntzak met frieten bij: niet zelfgesneden, zo te zien, maar wel
van echte aardappel.
Belgiek blinkt niet uit in toetjes. Er staat alleen ijs op de kaart: dat
slaan we over.
Brasserie Belgiek is per 20 januari 2011 gesloten.
Brasserie Belgiek, Vlasmarkt 37,
4331 PD Middelburg. 06-12793276, www.belgiek.nl
Open van 16.00 tot 22.00 uur, op alle dagen, behalve op zondagen buiten het
toeristenseizoen. Bij Belgiek is pinnen niet mogelijk.
Belgiek houdt elke eerste vrijdag van de maand een bierproeverij: vier bieren
op het vat met eten erbij voor
€ 28,50. Het menu is elke maand anders: in oktober staan donkere bieren
centraal, in november bier gecombineerd met kaas en in december gaat Belgiek
met klanten op brouwerijbezoek in België.
Reserveren voor de proeverijen is noodzakelijk.
Prijs-Kwaliteit * * *
Vriendelijk geprijsd, met culinaire uitschieters: vraag naar wat op dat moment
aan te bevelen is. We betaalden vijftig euro voor twee.
Entourage * * *
Bruine kroeg, met retro-meubilair.
Bediening * * *
Irritant als de bediening steeds de keuken in gaat, maar hoe kunnen we boos
worden op zo'n aardige man?
Conclusie: Wisselende kwaliteit, met wel altijd iets lekkers te drinken erbij. Zeker een aanvulling op het - altijd wat duurdere - aanbod in Middelburg.



Sorteer reacties











