Toch krijgen we niet het gevoel dat we in een suf sociaal werkproject zijn beland. Integendeel. De zaak oogt van buitenaf al prettig en is van binnen gezellig, maar toch modern. De rode muren, de grote foto's van tomaten, de kleurige kunst aan de muur, de mooie vloer van donkere natuursteen en de hippe lampen geven de ruimte sfeer. We zitten op lekkere stoelen, aan houten tafeltjes, gedekt met witte katoenen lopers en kleurige servetten. We worden geholpen door een vriendelijke ober, die misschien niet alles helemaal volgens de horecaregels doet, maar dat doen ze ergens anders ook vaak niet. Hij heeft dat ook niet nodig: hij wint ons met zijn enthousiasme.
De keuze is hier simpel: je eet twee of drie gangen en de prijs is altijd hetzelfde, ongeacht welke gerechten je kiest. De kaart is beperkt, maar wisselt elke maand. Wij bestellen vooraf een salade van bospaddenstoelen en verwachten iets met champignons - zoals gewoonlijk- , maar we krijgen een bord vól herfst. Een berg van allerlei verschillende paddenstoelen, even gebakken met knoflook, met wat sla en gedroogde tomaatjes. Eenvoudig, maar lekker, al moet er wat ons betreft nog wat peper op. Omdat we moeite hebben om alle soorten paddenstoelen te herkennen, vragen we ernaar. De ober komt even later terug met een briefje, geschreven door de kok: we aten eekhoorntjesbrood, schapenpootjes (pied de mouton), hoorn des overvloeds (trompette des morts) en oesterzwammen. Het andere voorgerecht, een terrine van gerookte zalm en forel bestaat uit twee driehoekjes gevuld met mousse en stukjes vis: lekker romig en - door de zalm - een beetje vettig. Wie kiest voor proeverijen van het seizoen krijgt van alle gerechten een beetje, plús nog een minikopje ossenstaartsoep. Bij de voorgerechten eten we een mand vol lekker grijsbruin brood met zelfgemaakte kruidenboter.
"Heeft u een schaar?", lacht mijn tafelgenote bij het hoofdgerecht: in de vegetarische lasagne zit kaas die bij het eten lange draden trekt. Grappig, een beetje onhandig, maar wel lekker. De pasta is verder gevuld met verse groenten: tomaat, ui, courgette en aubergine. Met de confit de canard - geconfijte eendenbout - het andere hoofdgerecht - boffen we: het vlees valt heerlijk als draadjes uit elkaar, terwijl het vet aan de buitenkant van de poot knapperig gebakken is. Bij de eend krijgen we boontjes, peultjes en een uitgeholde aardappel, gevuld met kruidige aardappelpuree, mét spekjes, uit de oven.
Die oven is belangrijk, zal kok en begeleider Arie van Prooijen ons na het eten vertellen. De eend heeft er bijvoorbeeld een hele nacht in staan sudderen, net als de varkensrib die ook op de kaart staat. "Die gaat er in zijn geheel in. We garen het vlees langzaam, op zestig graden", verklapt hij. "Daarom is het zo lekker mals. Die eendenbouten trekken we vervolgens vacuüm, dan kunnen we ze lang bewaren."
Toe eten we heerlijk romige bramenbavarois met mooie dikke bramen er bovenop en een omgekeerd appel- en perentaartje met vanille-ijs. En ook de nagerechten worden gebracht op kleurige, door cliënten van Arduin gemaakte borden. Alleen daar word je al vrolijk van.
De leerlingen worden hier met zachte hand begeleid: onze ober wordt ontzien als hij later op de avond een beetje moe wordt.
Bovendien leren ze hier koken met verse ingrediënten, we vinden geen standaard groothandelsproducten op ons bord.
Restaurant Di-vers, Vlasmarkt 13, 4331 PC Middelburg. telefoon: 0118-640957, e-mail: divers@arduin.nl. Geopend van woensdag tot en met zaterdag voor het diner, lunch alleen op zaterdag. Prijs-kwaliteit: * * * *
Twee gangen kosten vijftien euro; voor drie betaal je negentien euro.
Entourage: * * * *
We zitten voor een dubbeltje op de eerste rang: het interieur is mooi en ook buiten is er wat te zien.
Bediening: * * * *
Vegetarisch: * * * *
Goede vleesloze alternatieven.
Conclusie:
Eenvoudig, maar wel echt goed - en vers - eten voor weinig geld. Geen pretenties en een leuke sfeer door het bijzondere karakter van Di-vers.



Sorteer reacties











