Frank d'Hooghe in zijn restaurant 't Hemelrijk. foto's Mark Neelemans
Wildzwijnpaté
1/2
Het is een zaak met een sjieke uitstraling: rijk wit linnen met fonkelende
glazen op de tafels, servetringen, keurige leren stoelen aan de tafels,
parket op de vloer: een zaak met een psychologische drempel. Gelukkig is die
drempel binnen meteen weg: we worden hartelijk ontvangen door eigenaresse
Irene d'Hooghe.
Het hapje vooraf is meteen in de roos: een romige marshmallow van zoetige
erwten, met een plakje zilte lardo - heel vet spek - erbij en
roggebroodbrokjes er omheen gestrooid. En dan krijgen we nóg een amuse: een
kopje simpele pompoensoep met peterseliecrème en een geraffineerd
uitgebakken stukje ontbijtspek dat bovenop het kommetje balanceert.
De wildzwijnpaté die mijn gezelschap vooraf eet, is van die lekkere grove. Bij
de paté krijgt ze een reeks zalige zure hapjes - kleine augurken, pepers,
sjalotten en mini-paddenstoelen - en een reeks heerlijke zoete - rozijnen,
appels, vijgen en abrikozen - op haar bord. "Die man kan écht koken",
zegt ze volmaakt gelukkig.
Mijn Bressiaanse garnalen - uit Breskens dus - worden in drie varianten
geserveerd: in een klein glas op een hele hoge steel als cocktail, als een
volle bouillon met kleine garnalen en als de lekkerste garnalenkroket ooit,
met een subtiel breekbaar korstje dat zachtjes krak zegt als ik erop tik. En
dan krijgen we ook nog een lekker reepje Turks brood met heerlijk zoute
boter om erop te smeren.
Het hert dat mijn hoofdgerecht van vanavond is, komt ook al in verschillende
gedaanten: als een stuk gebraden van de zadel, nog lekker rosé, als een plak
schenkel die zo zacht gegaard is dat het vlees er zo in draadjes afrolt en
als een kroketje van de nek. De eend aan de overkant van de tafel heeft
ongeveer dezelfde behandeling gehad: het pootje zacht gekonfijt en knapperig
gebakken, en de borst die nog wat rood van binnen is. In de bijgerechten
toont de chef zijn liefde voor detail pas echt: de zoete zandraapjes zijn
een fijne verrassing, de aardappels gegaard in ganzenvet smaken extra intens
en zijn fantastisch kruimig; de groenten zijn perfect beetgaar en de
frietjes zijn heerlijk dun en knapperig gebakken.
Als nagerecht kies ik voor 'hemels lepelen', een combinatie van een tompouce
met subtiele vla, aardbeien en bramen en een lepel chocolademousse. Aan de
overkant van de tafel wordt een spektakelstuk geserveerd: een heel erg dunne
appeltaart die een heel bord beslaat: een bodem zo dun als een pannenkoek
met schijfjes appel in grote cirkels er bovenop; een bol ijs in het midden
met heerlijke gedroogde stukjes appel daar weer bovenop.
Bij de thee krijgen we nog een bordje met zelfgemaakte snoepjes en koekjes:
een passende afsluiting van een geweldige avond.
Restaurant 't Hemelrijk, geopend op vrijdag tot en met zondag vanaf 18.00 uur
tot sluitingstijd. Op andere dagen vanaf tien personen op afspraak. Korte
Nieuwstraat 28, 4561 CD Hulst. 0114-312700, e-mail: hemelrijk@zeelandnet.nl,
www.restauranthemelrijk.nl
Prijs-Kwaliteit * * * *
Elke hap is raak: 't Hemelrijk is aan de dure kant, maar de prijs (€ 120,-
voor zijn tweeën) is zeker gerechtvaardigd.
Bediening * * * *
Kordaat, hartelijk, vakkundig en zonder poespas.
Entourage * * *
In een Hulster achterafstraatje, het interieur is net een beetje te netjes
naar onze smaak.
Conclusie
Een fijn adres voor een bijzondere avond, met een kok die tot in het kleinste
detail zijn vak beheerst.
