Tekstgrootte

Saloniki in Goes is helaas geen uitzondering.

We stappen binnen in een enorme hal, met daarachter nóg een hal; we lijken onszelf verloren te lopen in de grote ruimte. Helemaal achterin krijgen we een tafel, in een van de rest van het restaurant afgescheiden hokje. Eigenaar Lefteris zal bij het afrekenen vertellen dat het grote restaurant nog iets te klein is: hij wil het pandje ernaast kopen om een ruimte te maken voor groepen en rokers. Saloniki is overduidelijk een succesverhaal in Goes: ook als wij er zijn, zit het restaurant goed vol.

De ruimte is niet het enige dat groot is. De porties zijn immens, we krijgen ons eten in de verste verten niet op. We krijgen met zijn tweeën genoeg voor vier personen, en we zijn heus geen nuffige vorkenprikkers, maar serieuze eters. Eigenlijk hadden we na het voorgerecht al genoeg, maar we eten dapper door. We zijn hier tenslotte om te proeven.

We beginnen met miniglaasjes ouzo van het huis. De anijsgeur van het blad vol ingeschonken drankjes verwelkomde ons al bij binnenkomst. We klokken de borrel achterover terwijl we de kaart bekijken en verbazen ons erover dat dit ook weer zo'n Griek is die we in Griekenland zelf haast nooit tegenkomen: met vooral heel veel vlees op de kaart. Misschien is het menu aangepast aan wat men denkt dat de Nederlandse smaak is? Dat werkt in ieder geval: want het is druk bij Saloniki.

Deze week doet Saloniki mee aan de vegetarische restaurantweek. Daarom kies ik voor vleesloos, hoewel de keuze gek genoeg beperkt is. Vooraf krijg ik de druivenbladeren, gevuld met rijst en overgoten met citroensaus. De rolletjes zijn warm en de vulling is jammer genoeg te gaar: de rijst is pruttig. Mijn gezelschap kiest voor pikilia, een bord vol verschillende voorgerechten: ook een druivenblad, maar dan groter en gevuld met gehakt, een kruidige gehaktbal, een pasteitje gevuld met kaas, bergjes taramasalata (viskuitsalade), fetasalade, tzatziki, tonijnsalade en garnalen, waar gek genoeg appel inzit, een punt feta met wat gedroogde oregano erover, plakken tomaat en komkommer. Het is vooral erg veel; van de sensatie van lekkere verse kruiden en frisse groenten die de salades in Griekenland zo'n feest maken, vinden we hier weinig terug. Jammer.

Terwijl we ons afvragen hoe we straks ons hoofdgerecht op gaan krijgen, kijken we even rond: de ruimte heeft door het grove stucwerk iets weg van grot met wanden druipsteen; de muren zijn gevuld met schilderingen van mytholgische voorstellingen. We herkennen Zeus die alziend vanaf het plafond op ons bord staart en Apollo en zijn zonnewagen. Overal staan gipsen beeldjes, er is een mini-akropolis en er hangen olijventakken aan het plafond. Op tafel staan amforen met kunststof bloemen: alle mogelijke Griekse versierselen zijn hier toegepast. Voorin de zaak branden kaarsjes in een altaar ter nagedachtenis aan Lefteris' vader en een overleden vaste klant.

Mijn gezelschap wil vis als hoofdgerecht, van de grill het liefst, echt Grieks. Ze kiest zalm, een soort die naar mijn weten niet inheems is in de Middellandse zee. De zalm is knapperig gegrild met van die bruine streepjes; de olijf-citroensaus is eenvoudig maar smakelijk. Ze krijgt er twee bergjes kruidige rijst bij, knoflooksaus en frietjes. Het vegetarische hoofdgerecht is groot genoeg om een weeshuis mee te voederen. Eerlijk gezegd weet ik niet zeker of alles wel echt uit de keuken van Saloniki komt. Die grote witte bonen zijn een favoriet als ze vers zijn, maar hier zijn ze een beetje flauw. De gevulde paprika en tomaat zijn veel te gaar, net als hun inhoud. Alles op het bord heeft helaas dezelfde basissmaak, inclusief de snijbonen. De gemengde gestoofde groenten zijn trouwens wel lekker, net als de tzatziki, de yoghurt-komkommer salade..

Baklava met ijs en yoghurt kunnen we echt niet meer aan, dus vragen we om alleen de baklava, die een klein beetje aan de taaie kant is.

Restaurant Saloniki, Beestenmarkt 10, 4461 CT, Goes. 0113-215715. www.saloniki.nl , email: info@saloniki.nl. Elke dag open van 16.30 tot 22.00 uur. Afhalen vanaf 16.00 uur. Saloniki is redelijk toegankelijk voor mensen in een rolstoel. Info over de restaurantweek: www.vegetarischerestaurantweek.nl Prijs-Kwaliteit * *

Bij Saloniki krijg je veel: we missen de Griekse passie voor vers en goed eten. We betaalden tachtig euro.

Bediening * * *

We worden vriendelijk geholpen door jonge meiden die niet alles van de kaart geproefd hebben.

Entourage * *

Veel Griekse tierelantijnen in een enorm grote eetzaal, versierd met grote mythologische schilderingen.

Conclusie: Saloniki is een Griek zoals er veel zijn in Nederland en waar veel Nederlanders dol op zijn.

  Sorteer reacties

Reageren